Iþýk Teoman
MÝDÝLLÝ’DE “BÝR KÖY BÝR BAKKAL BÝR DOSTLUK”
Yunan adalarý üzerine sayýsýz gezi yazýsý yazýlýyor. Ancak bir yeri gerçekten tanýmak için sadece sahillerini görmek yetmez; insanlarýyla tanýþmak, ayný sofrada oturmak ve gündelik hayatýn içine karýþmak gerekir. Sýcak dostluklar kurmak da o kadar önemli ki, bunun yaný sýra yeme-içme kültürünü deneyimlemek gerektiðine de inanýyorum. Özellikle herkesin gittiði turistik noktalardan çok, yerel halkýn tercih ettiði mekânlarý keþfetmek ve onlarýn gündelik yaþamlarýna tanýklýk etmek bana daha anlamlý geliyor.
Yunan adalarýnda tatil yapmayý seviyorum. Çünkü bana yabancý bir kültür gibi gelmiyor. Yaþam tarzlarýmýz ve mutfak kültürümüz birbirine o kadar benziyor ki... Çok severek yediðim patlýcanlý yemekler, karnýyarýklar, güveçler ve daha niceleri, bildiðimiz anne yemekleri...
Ben adalara giderken, “Karides tava burada þu kadar, kalamar ýzgara bu kadar” hesabý yapmýyorum. Tatilin maliyet hesabýna indirgenmesini doðru bulmuyorum. Yanýma ihtiyacým kadar Euro alýyor, mümkün olduðunca kredi kartý kullanmadan gezmeye çalýþýyorum.
Geçtiðimiz Kurban Bayramý öncesinde eþim Ayþe ile birlikte yeniden Midilli’ye gitmeye karar verdik. Daha önce birçok kez ziyaret ettiðimiz adada, Petra’da beþ gecelik bir otel rezervasyonu yaptýk. Uygun koþullarda aracýmýzý kiraladýk, Jalemtur’dan biletlerimizi aldýk ve yola çýktýk.
Bu yolculukta en çok merak ettiðimiz kiþi ise Elizabeth Teyze’ydi.
Dokuz yýl önce yine Midilli’de 14 günlük bir tatil yapmýþ, adanýn neredeyse tüm koylarýný, plajlarýný ve dað köylerini dolaþmýþtýk. Ýþte o gezide tanýþmýþtýk Elizabeth Teyze ile. Skalochori köy meydanýndaki birkaç yüz yýllýk çýnar aðacýnýn gölgesinde bulunan küçük bakkal dükkânýný iþletiyordu.
Yol boyunca Ayþe ile ayný þeyi konuþtuk:
“Acaba hâlâ yaþýyor mu? Dükkâný açýk mý?”
Petra sahilinde, Arnavut Rýdvan’ýn restoranýnda yediðimiz akþam yemeðinin ardýndan otelimize yerleþtik. Ertesi sabah kahvaltýmýzý yapar yapmaz Skalochori’ye doðru yola çýktýk. Petra’ya yalnýzca 16 kilometre uzaklýktaki köy, yüksek ve kayalýk bir tepenin yamacýnda yer alýyor. Ege Denizi’ne bakan muhteþem manzarasý, taþ evleri, Arnavut kaldýrýmlý sokaklarý ve renkli kapýlarýyla her zaman ilgimizi çekmiþtir.
Geçmiþ tatilimizde, meydandaki asýrlýk çýnarýn altýnda bulunan ve daha çok yerel halkýn tercih ettiði restorana iki günde bir uðrar, uzun ve keyifli akþamlar geçirirdik. Köye vardýðýmýzda aracýmýzý otoparka býraktýk.
Ayþe’nin 9 yýl önce hediye ettiði yüzüðü çekmecesinden çýkardý
Köy meydanýna ulaþtýðýmýzda Elizabeth Teyze’nin hayatta olduðunu ve dükkânýnýn hâlâ açýk olduðunu görünce çok sevindik. Ayþe ile sarmaþ dolaþ oldular. Elizabeth Teyze, Ayþe’nin dokuz yýl önce hediye ettiði yüzüðü çekmecesinden çýkarýp gösterdi. O an yaþanan mutluluðu tarif etmek gerçekten zor.
Ancak bizi üzen bir manzarayla da karþýlaþtýk. Asýrlýk çýnarýn altýndaki o güzel mekân kapanmýþ, masa ve sandalyeler kaldýrýlmýþtý. Meydanýn eski canlýlýðýndan eser kalmamýþtý. Sanki köyün hafýzasýndan küçük bir parça eksilmiþ gibiydi.
Dönüþümüzden bir gün önce Elizabeth Teyze’ye hoþuna gideceðini düþündüðümüz bir kýyafet hediye ettik. Çok mutlu oldu. Onu Ayvalýk’a davet ettik ama bunun mümkün olmayacaðýný söyledi. Yine de kýsa süre sonra Skalochori’de yeniden buluþmak üzere sözleþtik. Midilli’den ayrýlýrken aklýmýzda en çok kalan þey manzaralar ya da sofralar deðil, Skalochori’de yýllara meydan okuyan o dostluk oldu. Çünkü bazý dostluklar için ortak bir dil deðil, samimiyet yeterli oluyor.
Biraz da yerel lezzetlerden söz etmek istiyorum.
Midilli’de önerebileceðim doyumsuz lezzet duraklarýndan biri, Mitilini çarþýsýnýn içinde yer alan küçük ve sýcak bir mekân. Deðerli dostum Lefteris’in annesiyle birlikte iþlettiði bu yerde, sokak boyunca sýralanmýþ ahþap masalarda, muhteþem bir atmosfer eþliðinde bir annenin elinden çýkan ev yemeklerinin tadýna bakabilirsiniz.
Bir diðer favorim ise kent merkezine yaklaþýk 60 kilometre uzaklýktaki Petra Köyü’nde bulunan Arnavut Rýdvan’ýn yeri. Pýrlanta gibi plajlarý ve sakinliðiyle her zaman tercih ettiðim Petra’da Rýdvan, akýcý Türkçesi ve samimi tavýrlarýyla konuklarýyla yakýndan ilgileniyor. Burada özellikle deniz ürünlerinin lezzeti hafýzalarda yer edecek türden.
Adanýn çevresinde aracýmýzla dolaþýrken keþfettiðimiz, dýþarýdan gelenlerin pek uðramadýðý küçük koylar ve gizli kalmýþ pek çok mekân da var. Her birinde yerel lezzetlerin tadýna bakmýþ, notlar almýþ; her Midilli ziyaretimizde de mutlaka bu duraklara yeniden uðramýþýzdýr.
Tanýmak için haritalara bakmak yetmiyor
Midilliyi bizim için özel kýlan yalnýzca dostluklar deðil, adanýn gündelik yaþamýný yansýtan küçük lokantalar ve aile iþletmeleri de oluyor. Midilli’de geçirdiðimiz beþ gün boyunca yine yerel lokantalarý tercih ettik. Bunun nedeni yalnýzca ekonomik kaygýlar deðildi. Asýl amacýmýz, klasik turist menülerinin dýþýna çýkarak adanýn gerçek mutfaðýný, gündelik yaþamýný ve kültürünü biraz daha yakýndan tanýmaktý.
Bir adayý tanýmak için haritalara bakmak, müzelerini gezmek ya da en ünlü mekânlarýnda yemek yemek yetmiyor. Bazen bir köy kahvesinde geçirilen yarým saat, bazen bir esnafýn anlattýðý hikâye, bazen de gün batýmýnda denize karþý içilen bir kahve o adanýn ruhunu anlamaya yetiyor. Midilli, her gidiþimizde bize bunu yeniden hatýrlatýyor. Bu yüzden ayrýlýrken aklýmýzýn bir köþesinde hep ayný düþünce kalýyor: Bir sonraki geliþimizde keþfedilecek daha çok sokak, dinlenecek daha çok hikâye var.
Skalochori köy meydanýndaki tavernada vakit geçirirken Elizabeth Teyze ile tanýþtýk
2017 yýlýnda eþim Ayþe'nin ve benim yýllýk izinlerimiz hâlâ duruyordu. Aðustos ayýna gelmiþtik ve henüz tatil planýmýzý netleþtirememiþtik. Yunan adalarýný sevdiðimiz için - yanlýþ anlaþýlmasýn, Gökçeada, Bozcaada, Avþa ve Marmara adalarýna da defalarca gittik-önce Sakýz ve Sisam'ý düþündük, sonra vazgeçtik. Daha önce Thassos'ta 17 gün kalmýþ, adanýn tadýna doyamamýþtýk. Bu kez Midilli'de uzun bir tatilin bize iyi geleceðine karar verdik. Anaxos Skoutarou'da havuzlu bir otelde 14 günlük rezervasyon yaptýrdýk ve kendi aracýmýzla yola çýktýk. Ýki hafta boyunca adanýn dört bir yanýný, köylerini, koylarýný ve kýyýlarýný dolaþtýk. Ýþte o günlerde, Skalochori köy meydanýndaki tavernada vakit geçirirken Elizabeth Teyze ile tanýþtýk. O Türkçe bilmiyordu, biz Yunanca... Buna raðmen özellikle Ayþe ile aralarýnda öylesine sýcak bir bað oluþtu ki birbirlerine hediyeler verdiler. Ayþe parmaðýndaki yüzüðü çýkarýp Elizabeth Teyze'ye hediye etti. Dönüþ günümüzde uðradýðýmýzda ise teyze bizi hediyelere boðdu. Kýsacýk bir zamanda, unutulmayacak bir dostluk kurulmuþtu aramýzda.
Keþfedilecek daha çok sokak, dinlenecek daha çok hikaye var
Aradan yaklaþýk on yýl geçti. Midilli'ye yeniden gidip mahalle bakkalýný bulmak ve Elizabeth Teyze ile tekrar karþýlaþýp kucaklaþmak öylesine güzel bir duyguydu ki tarif etmem zor. Keþke bizimle gelebilseydi, keþke onu Ayvalýk'ta aðýrlayabilseydik. Ancak bakkalý býrakacak kimsenin olmadýðýný ýsrarla söyledi. Sanýrým köyünden ayrýlmak da istemiyordu. Sohbetimiz sýrasýnda, Osmanlý döneminde köyünün adýnýn Çömlek Köyü olduðunu da hatýrlattý bize. Ah, bir de ortak bir dil konuþabilseydik... Belki o zaman anlatacaklarýmýz daha çok olurdu. Bir sonraki geliþimizde keþfedilecek daha çok sokak, dinlenecek daha çok hikaye var.
Lefteris’in annesi Despoýna Teyze’nin elinden çýkan her yemek lezzetli
Midilli’de önerebileceðim doyumsuz lezzet duraklarýndan biri, Mitilini çarþýsýnýn içinde yer alan küçük ve sýcak bir mekân. Deðerli dostum Lefteris’in annesiyle birlikte iþlettiði bu yerde, sokak boyunca sýralanmýþ ahþap masalarda, muhteþem bir atmosfer eþliðinde bir annenin elinden çýkan ev yemeklerinin tadýna bakabilirsiniz. Lefteris’in annesi Despoina Teyze’nin elinden çýkan her yemek lezzetliydi; ancak özellikle favasýnýn damaðýnýzda býraktýðý tat gün boyunca unutulmuyor.
Iþýk Teoman
isikteoman@gmail.com
Yunan adalarý üzerine sayýsýz gezi yazýsý yazýlýyor. Ancak bir yeri gerçekten tanýmak için sadece sahillerini görmek yetmez; insanlarýyla tanýþmak, ayný sofrada oturmak ve gündelik hayatýn içine karýþmak gerekir. Sýcak dostluklar kurmak da o kadar önemli ki, bunun yaný sýra yeme-içme kültürünü deneyimlemek gerektiðine de inanýyorum. Özellikle herkesin gittiði turistik noktalardan çok, yerel halkýn tercih ettiði mekânlarý keþfetmek ve onlarýn gündelik yaþamlarýna tanýklýk etmek bana daha anlamlý geliyor.
Yunan adalarýnda tatil yapmayý seviyorum. Çünkü bana yabancý bir kültür gibi gelmiyor. Yaþam tarzlarýmýz ve mutfak kültürümüz birbirine o kadar benziyor ki... Çok severek yediðim patlýcanlý yemekler, karnýyarýklar, güveçler ve daha niceleri, bildiðimiz anne yemekleri...
Ben adalara giderken, “Karides tava burada þu kadar, kalamar ýzgara bu kadar” hesabý yapmýyorum. Tatilin maliyet hesabýna indirgenmesini doðru bulmuyorum. Yanýma ihtiyacým kadar Euro alýyor, mümkün olduðunca kredi kartý kullanmadan gezmeye çalýþýyorum.
Geçtiðimiz Kurban Bayramý öncesinde eþim Ayþe ile birlikte yeniden Midilli’ye gitmeye karar verdik. Daha önce birçok kez ziyaret ettiðimiz adada, Petra’da beþ gecelik bir otel rezervasyonu yaptýk. Uygun koþullarda aracýmýzý kiraladýk, Jalemtur’dan biletlerimizi aldýk ve yola çýktýk.
Bu yolculukta en çok merak ettiðimiz kiþi ise Elizabeth Teyze’ydi.
Dokuz yýl önce yine Midilli’de 14 günlük bir tatil yapmýþ, adanýn neredeyse tüm koylarýný, plajlarýný ve dað köylerini dolaþmýþtýk. Ýþte o gezide tanýþmýþtýk Elizabeth Teyze ile. Skalochori köy meydanýndaki birkaç yüz yýllýk çýnar aðacýnýn gölgesinde bulunan küçük bakkal dükkânýný iþletiyordu.
Yol boyunca Ayþe ile ayný þeyi konuþtuk:
“Acaba hâlâ yaþýyor mu? Dükkâný açýk mý?”
Petra sahilinde, Arnavut Rýdvan’ýn restoranýnda yediðimiz akþam yemeðinin ardýndan otelimize yerleþtik. Ertesi sabah kahvaltýmýzý yapar yapmaz Skalochori’ye doðru yola çýktýk. Petra’ya yalnýzca 16 kilometre uzaklýktaki köy, yüksek ve kayalýk bir tepenin yamacýnda yer alýyor. Ege Denizi’ne bakan muhteþem manzarasý, taþ evleri, Arnavut kaldýrýmlý sokaklarý ve renkli kapýlarýyla her zaman ilgimizi çekmiþtir.
Geçmiþ tatilimizde, meydandaki asýrlýk çýnarýn altýnda bulunan ve daha çok yerel halkýn tercih ettiði restorana iki günde bir uðrar, uzun ve keyifli akþamlar geçirirdik. Köye vardýðýmýzda aracýmýzý otoparka býraktýk.
Ayþe’nin 9 yýl önce hediye ettiði yüzüðü çekmecesinden çýkardý
Köy meydanýna ulaþtýðýmýzda Elizabeth Teyze’nin hayatta olduðunu ve dükkânýnýn hâlâ açýk olduðunu görünce çok sevindik. Ayþe ile sarmaþ dolaþ oldular. Elizabeth Teyze, Ayþe’nin dokuz yýl önce hediye ettiði yüzüðü çekmecesinden çýkarýp gösterdi. O an yaþanan mutluluðu tarif etmek gerçekten zor.
Ancak bizi üzen bir manzarayla da karþýlaþtýk. Asýrlýk çýnarýn altýndaki o güzel mekân kapanmýþ, masa ve sandalyeler kaldýrýlmýþtý. Meydanýn eski canlýlýðýndan eser kalmamýþtý. Sanki köyün hafýzasýndan küçük bir parça eksilmiþ gibiydi.
Dönüþümüzden bir gün önce Elizabeth Teyze’ye hoþuna gideceðini düþündüðümüz bir kýyafet hediye ettik. Çok mutlu oldu. Onu Ayvalýk’a davet ettik ama bunun mümkün olmayacaðýný söyledi. Yine de kýsa süre sonra Skalochori’de yeniden buluþmak üzere sözleþtik. Midilli’den ayrýlýrken aklýmýzda en çok kalan þey manzaralar ya da sofralar deðil, Skalochori’de yýllara meydan okuyan o dostluk oldu. Çünkü bazý dostluklar için ortak bir dil deðil, samimiyet yeterli oluyor.
Biraz da yerel lezzetlerden söz etmek istiyorum.
Midilli’de önerebileceðim doyumsuz lezzet duraklarýndan biri, Mitilini çarþýsýnýn içinde yer alan küçük ve sýcak bir mekân. Deðerli dostum Lefteris’in annesiyle birlikte iþlettiði bu yerde, sokak boyunca sýralanmýþ ahþap masalarda, muhteþem bir atmosfer eþliðinde bir annenin elinden çýkan ev yemeklerinin tadýna bakabilirsiniz.
Bir diðer favorim ise kent merkezine yaklaþýk 60 kilometre uzaklýktaki Petra Köyü’nde bulunan Arnavut Rýdvan’ýn yeri. Pýrlanta gibi plajlarý ve sakinliðiyle her zaman tercih ettiðim Petra’da Rýdvan, akýcý Türkçesi ve samimi tavýrlarýyla konuklarýyla yakýndan ilgileniyor. Burada özellikle deniz ürünlerinin lezzeti hafýzalarda yer edecek türden.
Adanýn çevresinde aracýmýzla dolaþýrken keþfettiðimiz, dýþarýdan gelenlerin pek uðramadýðý küçük koylar ve gizli kalmýþ pek çok mekân da var. Her birinde yerel lezzetlerin tadýna bakmýþ, notlar almýþ; her Midilli ziyaretimizde de mutlaka bu duraklara yeniden uðramýþýzdýr.
Tanýmak için haritalara bakmak yetmiyor
Midilliyi bizim için özel kýlan yalnýzca dostluklar deðil, adanýn gündelik yaþamýný yansýtan küçük lokantalar ve aile iþletmeleri de oluyor. Midilli’de geçirdiðimiz beþ gün boyunca yine yerel lokantalarý tercih ettik. Bunun nedeni yalnýzca ekonomik kaygýlar deðildi. Asýl amacýmýz, klasik turist menülerinin dýþýna çýkarak adanýn gerçek mutfaðýný, gündelik yaþamýný ve kültürünü biraz daha yakýndan tanýmaktý.
Bir adayý tanýmak için haritalara bakmak, müzelerini gezmek ya da en ünlü mekânlarýnda yemek yemek yetmiyor. Bazen bir köy kahvesinde geçirilen yarým saat, bazen bir esnafýn anlattýðý hikâye, bazen de gün batýmýnda denize karþý içilen bir kahve o adanýn ruhunu anlamaya yetiyor. Midilli, her gidiþimizde bize bunu yeniden hatýrlatýyor. Bu yüzden ayrýlýrken aklýmýzýn bir köþesinde hep ayný düþünce kalýyor: Bir sonraki geliþimizde keþfedilecek daha çok sokak, dinlenecek daha çok hikâye var.
Skalochori köy meydanýndaki tavernada vakit geçirirken Elizabeth Teyze ile tanýþtýk
2017 yýlýnda eþim Ayþe'nin ve benim yýllýk izinlerimiz hâlâ duruyordu. Aðustos ayýna gelmiþtik ve henüz tatil planýmýzý netleþtirememiþtik. Yunan adalarýný sevdiðimiz için - yanlýþ anlaþýlmasýn, Gökçeada, Bozcaada, Avþa ve Marmara adalarýna da defalarca gittik-önce Sakýz ve Sisam'ý düþündük, sonra vazgeçtik. Daha önce Thassos'ta 17 gün kalmýþ, adanýn tadýna doyamamýþtýk. Bu kez Midilli'de uzun bir tatilin bize iyi geleceðine karar verdik. Anaxos Skoutarou'da havuzlu bir otelde 14 günlük rezervasyon yaptýrdýk ve kendi aracýmýzla yola çýktýk. Ýki hafta boyunca adanýn dört bir yanýný, köylerini, koylarýný ve kýyýlarýný dolaþtýk. Ýþte o günlerde, Skalochori köy meydanýndaki tavernada vakit geçirirken Elizabeth Teyze ile tanýþtýk. O Türkçe bilmiyordu, biz Yunanca... Buna raðmen özellikle Ayþe ile aralarýnda öylesine sýcak bir bað oluþtu ki birbirlerine hediyeler verdiler. Ayþe parmaðýndaki yüzüðü çýkarýp Elizabeth Teyze'ye hediye etti. Dönüþ günümüzde uðradýðýmýzda ise teyze bizi hediyelere boðdu. Kýsacýk bir zamanda, unutulmayacak bir dostluk kurulmuþtu aramýzda.
Keþfedilecek daha çok sokak, dinlenecek daha çok hikaye var
Aradan yaklaþýk on yýl geçti. Midilli'ye yeniden gidip mahalle bakkalýný bulmak ve Elizabeth Teyze ile tekrar karþýlaþýp kucaklaþmak öylesine güzel bir duyguydu ki tarif etmem zor. Keþke bizimle gelebilseydi, keþke onu Ayvalýk'ta aðýrlayabilseydik. Ancak bakkalý býrakacak kimsenin olmadýðýný ýsrarla söyledi. Sanýrým köyünden ayrýlmak da istemiyordu. Sohbetimiz sýrasýnda, Osmanlý döneminde köyünün adýnýn Çömlek Köyü olduðunu da hatýrlattý bize. Ah, bir de ortak bir dil konuþabilseydik... Belki o zaman anlatacaklarýmýz daha çok olurdu. Bir sonraki geliþimizde keþfedilecek daha çok sokak, dinlenecek daha çok hikaye var.
Lefteris’in annesi Despoýna Teyze’nin elinden çýkan her yemek lezzetli
Midilli’de önerebileceðim doyumsuz lezzet duraklarýndan biri, Mitilini çarþýsýnýn içinde yer alan küçük ve sýcak bir mekân. Deðerli dostum Lefteris’in annesiyle birlikte iþlettiði bu yerde, sokak boyunca sýralanmýþ ahþap masalarda, muhteþem bir atmosfer eþliðinde bir annenin elinden çýkan ev yemeklerinin tadýna bakabilirsiniz. Lefteris’in annesi Despoina Teyze’nin elinden çýkan her yemek lezzetliydi; ancak özellikle favasýnýn damaðýnýzda býraktýðý tat gün boyunca unutulmuyor.
Iþýk Teoman
isikteoman@gmail.com
"Iþýk Teoman" bütün yazýlarý için týklayýn...