Ahmet Zeki YEÞÝL
BEN ÇOCUKKEN...
Ben çocukken babam, anneme emzirme koçu tutmamýþ.
Annem de beni yalancý memeyle kandýrmýþ.
Yani ben, anne sütü almadým.
Tabii biraz büyüyüp de gerçek meme görünce afalladým.
Diþlerimin yamukluðu ve þaþkýn bakýþlarým ondandýr benim.
Ben çocukken geri kalmýþ ülkeler sýnýfýndaymýþýz.
O yüzden, ergenliðe girmeden aþaðýlýk kompleksine girmiþim.
Bunu dert edip yemeden içmeden kesilmiþim.
Öðretmenlerim, "Ýçin rahat olsun evladým, geliþmekte olan ülkeler arasýndayýz" diye teselli ettiler beni.
Mecburen inandým.
Orhan Gencebay'ýn, "Bir teselli ver" þarkýsýný dinleyiþim ondandýr benim...
Ben çocukken ekmeðin üzerine salça sürüp yerdim.
Henüz, "Yemeðin salçalýsý kadýnýn kalçalýsý" lafýný duymamýþtým.
Duyduðum zaman salçalý ekmek yemeyi býraktým.
Ya salçalar deðiþti ya da ben.
Özlü sözlere olan aþýrý merakým ondandýr benim.
Ben çocukken, ailecek yazlýk sinemalara giderdik.
Bilet parasý, gazoz parasý, çekirdek parasý derken altýmýza bir minder alamazdýk.
Bu nedenle, tahta sandalyelerin çivileri popomuza batardý.
Yine de "Ah!" demez, perdeye bakarak hayallere dalardýk.
Yaþa ve taþa oturmayýþým ondandýr benim.
Ben çocukken gazeteler kupon verirdi.
En çok kupon veren gazete evimize girerdi.
Kuponlarý kesmek ve biriktirmek benim iþimdi.
Bu nedenle ben, haber deðil kupon okurdum.
Kuponlarla aldýðýmýz kitaplarý ve ansiklopedileri biblo olarak kullanýrdýk.
Kitap yerine maval okuyuþum ondandýr benim.
Ben çocukken izlediðim filmler siyah beyazdý.
Ama insanlarý çok renkliydi.
Ve mutlu sonla biterdi.
"Son" yazmadan önce hep iyiler kazanýrdý.
O güzel atlara binip giden, o güzel insanlarý sormayýþým ondandýr benim.
Ben çocukken...
Ahmet Zeki YEÞÝL
"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Ben çocukken babam, anneme emzirme koçu tutmamýþ.
Annem de beni yalancý memeyle kandýrmýþ.
Yani ben, anne sütü almadým.
Tabii biraz büyüyüp de gerçek meme görünce afalladým.
Diþlerimin yamukluðu ve þaþkýn bakýþlarým ondandýr benim.
Ben çocukken geri kalmýþ ülkeler sýnýfýndaymýþýz.
O yüzden, ergenliðe girmeden aþaðýlýk kompleksine girmiþim.
Bunu dert edip yemeden içmeden kesilmiþim.
Öðretmenlerim, "Ýçin rahat olsun evladým, geliþmekte olan ülkeler arasýndayýz" diye teselli ettiler beni.
Mecburen inandým.
Orhan Gencebay'ýn, "Bir teselli ver" þarkýsýný dinleyiþim ondandýr benim...
Ben çocukken ekmeðin üzerine salça sürüp yerdim.
Henüz, "Yemeðin salçalýsý kadýnýn kalçalýsý" lafýný duymamýþtým.
Duyduðum zaman salçalý ekmek yemeyi býraktým.
Ya salçalar deðiþti ya da ben.
Özlü sözlere olan aþýrý merakým ondandýr benim.
Ben çocukken, ailecek yazlýk sinemalara giderdik.
Bilet parasý, gazoz parasý, çekirdek parasý derken altýmýza bir minder alamazdýk.
Bu nedenle, tahta sandalyelerin çivileri popomuza batardý.
Yine de "Ah!" demez, perdeye bakarak hayallere dalardýk.
Yaþa ve taþa oturmayýþým ondandýr benim.
Ben çocukken gazeteler kupon verirdi.
En çok kupon veren gazete evimize girerdi.
Kuponlarý kesmek ve biriktirmek benim iþimdi.
Bu nedenle ben, haber deðil kupon okurdum.
Kuponlarla aldýðýmýz kitaplarý ve ansiklopedileri biblo olarak kullanýrdýk.
Kitap yerine maval okuyuþum ondandýr benim.
Ben çocukken izlediðim filmler siyah beyazdý.
Ama insanlarý çok renkliydi.
Ve mutlu sonla biterdi.
"Son" yazmadan önce hep iyiler kazanýrdý.
O güzel atlara binip giden, o güzel insanlarý sormayýþým ondandýr benim.
Ben çocukken...
Ahmet Zeki YEÞÝL
"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...