Sebahattin Karaca
FOÇA’NIN DUVARLARI DA DENÝZÝ ANLATIYOR…
Foça’da deniz yalnýzca kýyýda deðildir…
Sokaklarýnda, teknelerinde, balýkçýlarýnýn nasýrlý ellerinde, martýlarýn sesinde ve bazen de bir duvarýn üzerinde yaþamaya devam eder.
Bugün denize açýlan bir balýkçýnýn iþi yine kolay deðildir. Ancak 1960’lý yýllarýn baþlarýna kadar Foça’da balýkçýlýk yapmak, bugünkünden çok daha zor; büyük emek, sabýr ve dayanýklýlýk isteyen bir yaþam biçimiydi.
O yýllarda bugünkü naylon aðlar yoktu. Ýngiltere’den getirilen iplerle her balýkçý, çoðu zaman ailesiyle birlikte kendi aðýný kendisi örerdi. 13–15 kulaçlýk bir balýk aðýnýn hazýrlanmasý bazen aylar sürerdi.
Denizden dönünce de iþ bitmezdi…
Balýklar aðlardan çýkarýlýr, aðlar temizlenir ve kurumamalarý için sürekli nemli tutulurdu. Çünkü kuruyan eski ip aðlar birbirine yapýþýr, sertleþir ve yeniden kullanýlmasý güçleþirdi.
Bin bir zahmetle tutulan balýðýn ayrý bir hikâyesi vardý. Her gün Ýzmir’e götürme imkâný bulunmadýðýndan, bozulmamasý için balýklar tuzlanarak tenekelere istif edilirdi.
Sonra zaman deðiþti…
Hollanda’dan naylon ipler, Ýtalya’dan tekne motorlarý geldi. Foça Belediyesi büyük güçlüklerle bir buzhane yaptý. Teknoloji geliþtikçe balýkçýnýn yükü biraz hafifledi; fakat denizin çilesi ve balýkçýnýn emeði hiç deðiþmedi.
Bugün Balýkhane binasýnýn dýþ cephesinde yer alan bu güzel duvar resmi, bana bütün bu geçmiþi yeniden hatýrlatýyor.
Dalgalar…
Bir balýkçý teknesi…
Martý…
Denizin ortasýnda ekmeðinin peþinde koþan insan…
Ve yýllarýn, rüzgârýn, tuzun izlerini yüzünde taþýyan yaþlý bir denizci…
Sanki hepsi birlikte bize ayný þeyi söylüyor:
“Foça’nýn hikâyesi denizden ayrý yazýlamaz.”
Çünkü Foça yalnýzca güzel koylarý ve gün batýmlarýyla deðil; sabahýn karanlýðýnda denize açýlan, fýrtýnayla mücadele eden, aðýný kendi elleriyle ören ve ailesinin rýzkýný denizden çýkaran balýkçýlarýyla da Foça’dýr.
Dün olduðu gibi bugün de…
Foça bir balýkçý kasabasýdýr.
Deniz onun hafýzasý, balýkçýlar ise bu hafýzanýn yaþayan kahramanlarýdýr.
Yýllarca Foça balýkçýlýðýna emek vermiþ bütün balýkçýlarýmýzý saygýyla anýyor; onlarýn hikâyesini böylesine güzel bir eserle duvarlara taþýyan Gölge Artizm’e, bir turizmci ve yerel tarih araþtýrmacýsý olarak gönülden teþekkür ediyorum.
Ýyi ki Foça’nýn duvarlarý da denizi, emeði ve geçmiþimizi anlatýyor…
Foça 4 Kasým 2026
Sebahattin Karaca
Turizmci – Yerel Tarih Araþtýrmacýsý
Sebahattin Karaca
sebahattinkaraca35@hotmail.com
www.sebahattinkaraca.com
Foça’da deniz yalnýzca kýyýda deðildir…
Sokaklarýnda, teknelerinde, balýkçýlarýnýn nasýrlý ellerinde, martýlarýn sesinde ve bazen de bir duvarýn üzerinde yaþamaya devam eder.
Bugün denize açýlan bir balýkçýnýn iþi yine kolay deðildir. Ancak 1960’lý yýllarýn baþlarýna kadar Foça’da balýkçýlýk yapmak, bugünkünden çok daha zor; büyük emek, sabýr ve dayanýklýlýk isteyen bir yaþam biçimiydi.
O yýllarda bugünkü naylon aðlar yoktu. Ýngiltere’den getirilen iplerle her balýkçý, çoðu zaman ailesiyle birlikte kendi aðýný kendisi örerdi. 13–15 kulaçlýk bir balýk aðýnýn hazýrlanmasý bazen aylar sürerdi.
Denizden dönünce de iþ bitmezdi…
Balýklar aðlardan çýkarýlýr, aðlar temizlenir ve kurumamalarý için sürekli nemli tutulurdu. Çünkü kuruyan eski ip aðlar birbirine yapýþýr, sertleþir ve yeniden kullanýlmasý güçleþirdi.
Bin bir zahmetle tutulan balýðýn ayrý bir hikâyesi vardý. Her gün Ýzmir’e götürme imkâný bulunmadýðýndan, bozulmamasý için balýklar tuzlanarak tenekelere istif edilirdi.
Sonra zaman deðiþti…
Hollanda’dan naylon ipler, Ýtalya’dan tekne motorlarý geldi. Foça Belediyesi büyük güçlüklerle bir buzhane yaptý. Teknoloji geliþtikçe balýkçýnýn yükü biraz hafifledi; fakat denizin çilesi ve balýkçýnýn emeði hiç deðiþmedi.
Bugün Balýkhane binasýnýn dýþ cephesinde yer alan bu güzel duvar resmi, bana bütün bu geçmiþi yeniden hatýrlatýyor.
Dalgalar…
Bir balýkçý teknesi…
Martý…
Denizin ortasýnda ekmeðinin peþinde koþan insan…
Ve yýllarýn, rüzgârýn, tuzun izlerini yüzünde taþýyan yaþlý bir denizci…
Sanki hepsi birlikte bize ayný þeyi söylüyor:
“Foça’nýn hikâyesi denizden ayrý yazýlamaz.”
Çünkü Foça yalnýzca güzel koylarý ve gün batýmlarýyla deðil; sabahýn karanlýðýnda denize açýlan, fýrtýnayla mücadele eden, aðýný kendi elleriyle ören ve ailesinin rýzkýný denizden çýkaran balýkçýlarýyla da Foça’dýr.
Dün olduðu gibi bugün de…
Foça bir balýkçý kasabasýdýr.
Deniz onun hafýzasý, balýkçýlar ise bu hafýzanýn yaþayan kahramanlarýdýr.
Yýllarca Foça balýkçýlýðýna emek vermiþ bütün balýkçýlarýmýzý saygýyla anýyor; onlarýn hikâyesini böylesine güzel bir eserle duvarlara taþýyan Gölge Artizm’e, bir turizmci ve yerel tarih araþtýrmacýsý olarak gönülden teþekkür ediyorum.
Ýyi ki Foça’nýn duvarlarý da denizi, emeði ve geçmiþimizi anlatýyor…
Foça 4 Kasým 2026
Sebahattin Karaca
Turizmci – Yerel Tarih Araþtýrmacýsý
Sebahattin Karaca
sebahattinkaraca35@hotmail.com
"Sebahattin Karaca" bütün yazýlarý için týklayýn...
