Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
YASLI VE TASALIYIZ
Manisa SOMA diye baþlasam, maden iþçileri kapkara ölüm desem taþlaþmýþ kalpler ne kadar yumuþar?
Kader, kader... Alýn yazýsý. O da olmadý kaza!
Ecel-i kaza, ecel-i müsemmâ. Çýk iþin içinden!
Ne iþimiz var yedi kat yerin arþ-ý âlâsýnda? Yeryüzü bunca güzelken, yemyeþil otlaklar, orman ve akarsular varken kuþlarýn kelebeklerin uçuþtuðu yeryüzü cennetinde iþ görmek varken yer altýndaki nasýl bir iþtir? Nasýl bir ekmektir yer altý ekmeði? Kömürün katran karasýndan ekmek olur mu? Kara ekmek, çavdar unuyla tahýlýn dýþ kabuðuyla yapýlandýr bizim bildiðimiz. Misler gibi kokar ana kokusu gibi. Ýs kokmaz, katran kokmaz…
HES’lere, termiklere, nükleerlere, asit havuzlarýna, taþ ocaklarýna, kömür ocaklarýna çok mu yer açýldý da ekilecek arazi kalmadý bu güzel dünyada? Havayý suyu bitirdik de, çare yeraltýna mý kaydý?
Yeryüzünü ne zaman bu kadar batýrdýk?
Sahi, çiftçiliði, hayvancýlýðý ve tarýmý ne zaman taþerona, endüstri patronlarýna kaptýrdýk?
Akýllara durgunluk çaðý bu.
Nasýl bir mantýk ki, yeryüzünün güzel kokulu topraðýný ekip biçmek varken yer altýný kazýyýp durur bu insanlýk?
Ýnsan denilen varlýk bu sonuçlarý hak edecek ne yaptý?
Aklýn bittiði yer.
Ýnsansý yaratýklar insancýklarý inançlarý ile köleleþtirdiklerinde “özgürlük ve yaþama hakký” sözcük anlamýný çoktan yitirmiþ olacaktýr.
Yas, evet. Bütün madencilerimiz için yasýmýz var. Ne üç günlere ne de yüreklere sýðmayan kocaman bir yas.
Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
"Nurdan ÇAKIR TEZGÝN" bütün yazýlarý için týklayýn...
Manisa SOMA diye baþlasam, maden iþçileri kapkara ölüm desem taþlaþmýþ kalpler ne kadar yumuþar?
Kader, kader... Alýn yazýsý. O da olmadý kaza!
Ecel-i kaza, ecel-i müsemmâ. Çýk iþin içinden!
Ne iþimiz var yedi kat yerin arþ-ý âlâsýnda? Yeryüzü bunca güzelken, yemyeþil otlaklar, orman ve akarsular varken kuþlarýn kelebeklerin uçuþtuðu yeryüzü cennetinde iþ görmek varken yer altýndaki nasýl bir iþtir? Nasýl bir ekmektir yer altý ekmeði? Kömürün katran karasýndan ekmek olur mu? Kara ekmek, çavdar unuyla tahýlýn dýþ kabuðuyla yapýlandýr bizim bildiðimiz. Misler gibi kokar ana kokusu gibi. Ýs kokmaz, katran kokmaz…
HES’lere, termiklere, nükleerlere, asit havuzlarýna, taþ ocaklarýna, kömür ocaklarýna çok mu yer açýldý da ekilecek arazi kalmadý bu güzel dünyada? Havayý suyu bitirdik de, çare yeraltýna mý kaydý?
Yeryüzünü ne zaman bu kadar batýrdýk?
Sahi, çiftçiliði, hayvancýlýðý ve tarýmý ne zaman taþerona, endüstri patronlarýna kaptýrdýk?
Akýllara durgunluk çaðý bu.
Nasýl bir mantýk ki, yeryüzünün güzel kokulu topraðýný ekip biçmek varken yer altýný kazýyýp durur bu insanlýk?
Ýnsan denilen varlýk bu sonuçlarý hak edecek ne yaptý?
Aklýn bittiði yer.
Ýnsansý yaratýklar insancýklarý inançlarý ile köleleþtirdiklerinde “özgürlük ve yaþama hakký” sözcük anlamýný çoktan yitirmiþ olacaktýr.
Yas, evet. Bütün madencilerimiz için yasýmýz var. Ne üç günlere ne de yüreklere sýðmayan kocaman bir yas.
Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
"Nurdan ÇAKIR TEZGÝN" bütün yazýlarý için týklayýn...