Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
Foça, Berfe'yi Özlemiþ
Ýzmir-Tüyap Kitap Fuarý'ndaydýk. Aylardan Nisandý, üstad dev cüssesiyle kalktý yerinden bizi görünce. Sarýldýk uzun uzun... Özleþmiþiz.
Ne var, ne yok hoþ beþten sonra, Urla nasýl diye sordum. Aman sormaz olaydým! "Urla deðil, Ýskele" diye parladý.
Üstad; Urla Ýskelesini Urla'dan çok ayrý tutuyor. Ayný gafý bir baþkasý da yapýnca iyice dellendi. Aþaðý kayan gözlüklerinin üzerinden "ben Urla'da deðil, Urla Ýskelede yaþýyorum" diye patlattý gözlerini.
Özlemiþiz Süreyya Berfe'yi ve onun kükremelerini... Foça'yý sordu bize. Dilimiz döndüðünce, bu defa ürkütüp kýzdýrmadan, usul usul anlattýk Foça'yý. "Özlemediniz mi?" deyince yine kükreyiverdi ve ardýndan sessizliðe gömüldü sanki...
-Ahhh, hiç özlemez miyim Foça'yý...!
En son Ýzmir'de Tüyap Kitap Fuarýnda görüþmüþtük. Özlemediniz mi Foça'yý dediðimizde aylardan Nisandý ya; Þimdi Temmuz, Berfe Foça'da.
Birçoðundan daha Foçalý olan Süreyya Berfe'yi Foça sokaklarýnda izlemelisiniz. Upuzun boyu, hafif öne eðilen irice cüssesiyle doldurur yollarý. Eli kolu gazete ve dergileriyle doludur, bir gazete bayiinden diðerine aceleci adýmlarla telaþlanmaktadýr, ya biterse o az sayýdaki filanca dergi!
Bir kent ki; belli adamlarýný severek adýmlatýr sokaklarýnda. Birileri ona benzer, aaa þu falanca deðil mi deriz. Kent ile bütünleþen þahsiyetlere benzetilir birçok insan uzaktan. Sadece uzaktan!
Adam, çook uzaklara da gitse, hafýzalarda kalan onun görüntüsüdür habire arþýnlayan o bildik kentin sokaklarýný...
Kaldýrým taþlarý en þanslý materyalleridir aslýnda o kentin, gözü, kulaðý, sesi, soluðudur. Kaldýrým taþlarý da mý özlemiþ ne þairi!
Arnavut kaldýrýmlarý sinip bir köþeye inlemekteler, yeni döþenen köþeli parke taþlarýna bakarak; "Ah bizim akýbetimiz bu mu ola" diye. Dert yanýyorlar þaire bir bir... Söktüler bizi, attýlar bir köþeye, sözüm ona daha güzelini kaplayacaklarmýþ Foça sokaklarýna!
Ayný foklar gibi, kaldýrým taþlarý da dile gelmiþ, anlatýyorlar bir bir olup bitenleri. Þair kulaðý hassastýr duyar dinler ve sonra döker Allah ne verdiyse dizeden yana bol kepçe...
//
Balýk yoksa, aðlara bakarýz
yine yoksa, aç kalýrýz.
Uzun uzun uzaklara bakarýz.
Bütün yönleri denedim:
Balýk yok.
Akýntýya býraktým kendimi.
Denizler
siz deðil
biz yaþadýkça
temiz kalýr.
Yüzemediðim
balýk yutamadýðým günler
insan gördüðüm günlerdir.
Süreyya BERFE
(Foklar Söyledi Ben Yazdým)
Berfe, avurtlarýný þiþirmiþ homurtusunu örten bir telaþla çabukluyor adýmlarýný Nargileci Mehmet Efe'ye doðru.
Acele iþi olan adamlarýn telaþesi tüm cüssesine yapýþmýþ gibi. Bir eli cebinde, yüreði aðzýnda, aðzý kulaklarýnda kükrüyor Mehmet Efe'ye gevrek gevrek ve hoþ sohbetle beraber gelsin demli çaylar, kahveler yanýnda suyla adabýnca.
Özlemiþ Foça'yý belli.
Kabýna sýðamayan bir afacan gibi, çat Nimet Anne'de, çat Menendi'de, Foça Karasý'nda. Her köþe, her sandalye nasibini alýyor nostalji kokan Berfe'den. Sevdikleri onu özlemiþ, o; kentini, Foça'sýný...
Foça da özlemiþ Berfe'yi.
iletisim@focafoca.com
Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
"Nurdan ÇAKIR TEZGÝN" bütün yazýlarý için týklayýn...
Ýzmir-Tüyap Kitap Fuarý'ndaydýk. Aylardan Nisandý, üstad dev cüssesiyle kalktý yerinden bizi görünce. Sarýldýk uzun uzun... Özleþmiþiz.
Ne var, ne yok hoþ beþten sonra, Urla nasýl diye sordum. Aman sormaz olaydým! "Urla deðil, Ýskele" diye parladý.
Üstad; Urla Ýskelesini Urla'dan çok ayrý tutuyor. Ayný gafý bir baþkasý da yapýnca iyice dellendi. Aþaðý kayan gözlüklerinin üzerinden "ben Urla'da deðil, Urla Ýskelede yaþýyorum" diye patlattý gözlerini.
Özlemiþiz Süreyya Berfe'yi ve onun kükremelerini... Foça'yý sordu bize. Dilimiz döndüðünce, bu defa ürkütüp kýzdýrmadan, usul usul anlattýk Foça'yý. "Özlemediniz mi?" deyince yine kükreyiverdi ve ardýndan sessizliðe gömüldü sanki...
-Ahhh, hiç özlemez miyim Foça'yý...!
En son Ýzmir'de Tüyap Kitap Fuarýnda görüþmüþtük. Özlemediniz mi Foça'yý dediðimizde aylardan Nisandý ya; Þimdi Temmuz, Berfe Foça'da.
Birçoðundan daha Foçalý olan Süreyya Berfe'yi Foça sokaklarýnda izlemelisiniz. Upuzun boyu, hafif öne eðilen irice cüssesiyle doldurur yollarý. Eli kolu gazete ve dergileriyle doludur, bir gazete bayiinden diðerine aceleci adýmlarla telaþlanmaktadýr, ya biterse o az sayýdaki filanca dergi!
Bir kent ki; belli adamlarýný severek adýmlatýr sokaklarýnda. Birileri ona benzer, aaa þu falanca deðil mi deriz. Kent ile bütünleþen þahsiyetlere benzetilir birçok insan uzaktan. Sadece uzaktan!
Adam, çook uzaklara da gitse, hafýzalarda kalan onun görüntüsüdür habire arþýnlayan o bildik kentin sokaklarýný...
Kaldýrým taþlarý en þanslý materyalleridir aslýnda o kentin, gözü, kulaðý, sesi, soluðudur. Kaldýrým taþlarý da mý özlemiþ ne þairi!
Arnavut kaldýrýmlarý sinip bir köþeye inlemekteler, yeni döþenen köþeli parke taþlarýna bakarak; "Ah bizim akýbetimiz bu mu ola" diye. Dert yanýyorlar þaire bir bir... Söktüler bizi, attýlar bir köþeye, sözüm ona daha güzelini kaplayacaklarmýþ Foça sokaklarýna!
Ayný foklar gibi, kaldýrým taþlarý da dile gelmiþ, anlatýyorlar bir bir olup bitenleri. Þair kulaðý hassastýr duyar dinler ve sonra döker Allah ne verdiyse dizeden yana bol kepçe...
//
Balýk yoksa, aðlara bakarýz
yine yoksa, aç kalýrýz.
Uzun uzun uzaklara bakarýz.
Bütün yönleri denedim:
Balýk yok.
Akýntýya býraktým kendimi.
Denizler
siz deðil
biz yaþadýkça
temiz kalýr.
Yüzemediðim
balýk yutamadýðým günler
insan gördüðüm günlerdir.
Süreyya BERFE
(Foklar Söyledi Ben Yazdým)
Berfe, avurtlarýný þiþirmiþ homurtusunu örten bir telaþla çabukluyor adýmlarýný Nargileci Mehmet Efe'ye doðru.
Acele iþi olan adamlarýn telaþesi tüm cüssesine yapýþmýþ gibi. Bir eli cebinde, yüreði aðzýnda, aðzý kulaklarýnda kükrüyor Mehmet Efe'ye gevrek gevrek ve hoþ sohbetle beraber gelsin demli çaylar, kahveler yanýnda suyla adabýnca.
Özlemiþ Foça'yý belli.
Kabýna sýðamayan bir afacan gibi, çat Nimet Anne'de, çat Menendi'de, Foça Karasý'nda. Her köþe, her sandalye nasibini alýyor nostalji kokan Berfe'den. Sevdikleri onu özlemiþ, o; kentini, Foça'sýný...
Foça da özlemiþ Berfe'yi.
iletisim@focafoca.com
Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
"Nurdan ÇAKIR TEZGÝN" bütün yazýlarý için týklayýn...