Elif Y. ÖZEL
GERÝYE NE KALDIYSA
Günlerdir evden dýþarý çýkmak istemiyordum.
Kendimi kendimle iyileþtirmeye çalýþýyor, eski halime dönebileyim diye de, belki de ilk kez, kendime kendim için yalvarýyordum.
Bir yandan kendimden gidenleri arýyor,
Bir yandan da yüreðimin kýrýlan tarafýný onarmaya çabalýyordum.
Taþýdýðým bunca yük yetmezmiþ gibi, üstüne bir de, hayallerimi hüzünlerimden koruyacak en etkili yöntemi bulmaya çalýþýyordum.
Bu arada Aþk’a yarenlik eden þiirleri de, yüzümden dökülen hüzünleri de ben teselli ediyordum.
Hal böyle olunca, kendi söküklerim ve yýrtýklarým dururken, sürekli baþkalarýnýn söküklerini dikiyor, baþkalarýnýn yýrtýklarýný yamýyordum.
Maziye emanet edileceklerle, görevi devralacaklar birbirine karýþmasýn diye de, saat baþý yoklama alýyordum.
Tükenerek de olsa, zamana tanýklýk eden dakikalarýn ve de unutulmak üzere verilen sözlerin nazýný niyazýný çekmek için bile ben görevlendiriliyordum.
Acil hallerde yardýma çaðýrýldýðýmda ise;
Gece muhabbetlerine yarenlik eden cümleleri de, gidenin kalana býraktýðý hüzünleri de, acil durum bitene kadar evimde aðýrlýyordum.
Nihayetinde;
Kendimi toparlayayým derken, bir baþkasýný toparlamaya çalýþýrken buluyordum kendimi.
Ne kendimden gidenleri bulabiliyordum ne de kendimde kalanlarý koruyabiliyordum artýk.
Geriye ne kaldýysa,
Ya da Rabbim ne kadarýný nasip saydýysa, o kadarýyla yetiniyordum.
Dahasý olsa da, fazlasýný yok sayýyordum.
Ben sadece, tamamlanabilmeyi
Benden gidenleri bulabilmeyi
Ve de eski günlerimdeki gibi olabilmeyi istiyordum.
Kýsacasý, kendimi, býraktýðým yerde bulabilmeyi diliyordum.
Elif Y. ÖZEL
"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Günlerdir evden dýþarý çýkmak istemiyordum.
Kendimi kendimle iyileþtirmeye çalýþýyor, eski halime dönebileyim diye de, belki de ilk kez, kendime kendim için yalvarýyordum.
Bir yandan kendimden gidenleri arýyor,
Bir yandan da yüreðimin kýrýlan tarafýný onarmaya çabalýyordum.
Taþýdýðým bunca yük yetmezmiþ gibi, üstüne bir de, hayallerimi hüzünlerimden koruyacak en etkili yöntemi bulmaya çalýþýyordum.
Bu arada Aþk’a yarenlik eden þiirleri de, yüzümden dökülen hüzünleri de ben teselli ediyordum.
Hal böyle olunca, kendi söküklerim ve yýrtýklarým dururken, sürekli baþkalarýnýn söküklerini dikiyor, baþkalarýnýn yýrtýklarýný yamýyordum.
Maziye emanet edileceklerle, görevi devralacaklar birbirine karýþmasýn diye de, saat baþý yoklama alýyordum.
Tükenerek de olsa, zamana tanýklýk eden dakikalarýn ve de unutulmak üzere verilen sözlerin nazýný niyazýný çekmek için bile ben görevlendiriliyordum.
Acil hallerde yardýma çaðýrýldýðýmda ise;
Gece muhabbetlerine yarenlik eden cümleleri de, gidenin kalana býraktýðý hüzünleri de, acil durum bitene kadar evimde aðýrlýyordum.
Nihayetinde;
Kendimi toparlayayým derken, bir baþkasýný toparlamaya çalýþýrken buluyordum kendimi.
Ne kendimden gidenleri bulabiliyordum ne de kendimde kalanlarý koruyabiliyordum artýk.
Geriye ne kaldýysa,
Ya da Rabbim ne kadarýný nasip saydýysa, o kadarýyla yetiniyordum.
Dahasý olsa da, fazlasýný yok sayýyordum.
Ben sadece, tamamlanabilmeyi
Benden gidenleri bulabilmeyi
Ve de eski günlerimdeki gibi olabilmeyi istiyordum.
Kýsacasý, kendimi, býraktýðým yerde bulabilmeyi diliyordum.
Elif Y. ÖZEL
"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...