Elif Y. ÖZEL
ÇÝÐ KALMIÞSA YÜREK MÜSAADE ÝSTEYÝP KALKMAK GEREK
Zamanlý da kazanýlsa zaferler, getirilen ganimetler yanlýþtý” misali,
Ne zamana hakkýný verebilmiþtim,
Ne de zamandan hakkým olaný isteyebilmiþtim.
Miþ gibi yapýp mis gibi yaþamayý beceremediðimden olsa gerek, bütün yitik sevdalara sanki bir tek ben kurban edilmiþtim.
Kendime bu kadar güzel veda edebilmeyi nasýl becerebilmiþtim?
Kime ya da neye sebep, hayata telif hakký ödemeyi kabul etmiþtim?
O gün bugündür, ne kendime ne de bir baþkasýna bu sorularýn cevabýný verebilmiþ miydim?
Tabii ki verememiþtim…
Çünkü ne sorularla ilgilenmemiþtim, ne de cevaplarý merak etmiþtim.
Sanki bu dünyaya, ders almak için deðil de, almadýðým derslerin hatýrýný sorabilmek ya da gönlünü alabilmek için gelmiþtim.
Özetle;
Yanýma alamadýðým kendime raðmen yol almaya devam etmiþtim.
Bütün biletlerimi kýþa kestirsem de,
Bazý bazý sonbahara varabilmek için,
Bazý bazý da, baharý unutabilmek için seyahat etmiþtim.
Kibrit çöpleriyle ýsýtýlmýþ bir yürekle yaþýyor olsam da,
Zoru seven bir yürek taþýyormuþçasýna dik durabilmiþtim.
Ruhuma tuz basacak kadar merhametsiz aþklar yaþam da,
En merhametli aþklarýn en samimi tarafýndan az da olsa nasiplenebilmiþtim.
Hem acýtaný, hem de acýyan tarafýmý görmezden gelsem de,
Bütün joker haklarýmý, yine acýyan yaným için tüketmiþtim.
Gidenin yolunu, kalanýnsa tahtýný yapmayý beceremesem de,
Terk edilmiþ þiirlerle aþka gazel okumayý becerebilmiþtim.
Bütün maçlarda aþktan yana sayýsýz gol yemiþtim.
Üstelik yediðim gollerin kursaðýmda kalmasýna da izin vermiþtim.
Cebimde taþýdýðým kelimeler can çekiþiyor olsa da,
Ölüme direnen kelimelerle cümle kurmayý seçmiþtim.
Öfkelerimi sevinçlerim kadar iyi aðýrlayamasam da,
Ýklimimi de gülüþümü de mevsim normallerinde tutmayý baþarabilmiþtim.
“Bazý tariflere riayet etmek þart” olsa da,
Herhangi bir tarife malzeme olmamaya yemin etmiþtim.
Riayet edilecek tariflerle deðil de, sadece önüme býrakýlan malzeme listeleriyle ilgilenmiþtim.
Çið kalmýþ yüreklerde bekleme yapsam da,
Gidenin ardýndan aðýt yakýlmayacaðýný bekleme yapmadan öðrenebilmiþtim.
Özetle;
“Bütün yollar Roma’ya çýkar” diyenlerle inatlaþsam mý?
Yoksa “Roma’nýn bütün yollarý sana çýkacak” diyecek kadar haddimi aþsam mý?” kararsýzlýðýnda gidip gelsem de,
Verdiðim bütün kararlarý, günahýyla vebaliyle baðrýma basabilmiþtim.
Yani mevzu sen olunca, direnmeye devam etmiþtim.
Hayata her daim, çocukluðumun en masum tarafýndan seslenmiþtim.
Sesimi duyurabilmiþ miydim?
En azýndan denemiþtim.
Delirmeye varsa da sonu, ben hep seni dilemiþtim.
Elif Y. ÖZEL
"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Zamanlý da kazanýlsa zaferler, getirilen ganimetler yanlýþtý” misali,
Ne zamana hakkýný verebilmiþtim,
Ne de zamandan hakkým olaný isteyebilmiþtim.
Miþ gibi yapýp mis gibi yaþamayý beceremediðimden olsa gerek, bütün yitik sevdalara sanki bir tek ben kurban edilmiþtim.
Kendime bu kadar güzel veda edebilmeyi nasýl becerebilmiþtim?
Kime ya da neye sebep, hayata telif hakký ödemeyi kabul etmiþtim?
O gün bugündür, ne kendime ne de bir baþkasýna bu sorularýn cevabýný verebilmiþ miydim?
Tabii ki verememiþtim…
Çünkü ne sorularla ilgilenmemiþtim, ne de cevaplarý merak etmiþtim.
Sanki bu dünyaya, ders almak için deðil de, almadýðým derslerin hatýrýný sorabilmek ya da gönlünü alabilmek için gelmiþtim.
Özetle;
Yanýma alamadýðým kendime raðmen yol almaya devam etmiþtim.
Bütün biletlerimi kýþa kestirsem de,
Bazý bazý sonbahara varabilmek için,
Bazý bazý da, baharý unutabilmek için seyahat etmiþtim.
Kibrit çöpleriyle ýsýtýlmýþ bir yürekle yaþýyor olsam da,
Zoru seven bir yürek taþýyormuþçasýna dik durabilmiþtim.
Ruhuma tuz basacak kadar merhametsiz aþklar yaþam da,
En merhametli aþklarýn en samimi tarafýndan az da olsa nasiplenebilmiþtim.
Hem acýtaný, hem de acýyan tarafýmý görmezden gelsem de,
Bütün joker haklarýmý, yine acýyan yaným için tüketmiþtim.
Gidenin yolunu, kalanýnsa tahtýný yapmayý beceremesem de,
Terk edilmiþ þiirlerle aþka gazel okumayý becerebilmiþtim.
Bütün maçlarda aþktan yana sayýsýz gol yemiþtim.
Üstelik yediðim gollerin kursaðýmda kalmasýna da izin vermiþtim.
Cebimde taþýdýðým kelimeler can çekiþiyor olsa da,
Ölüme direnen kelimelerle cümle kurmayý seçmiþtim.
Öfkelerimi sevinçlerim kadar iyi aðýrlayamasam da,
Ýklimimi de gülüþümü de mevsim normallerinde tutmayý baþarabilmiþtim.
“Bazý tariflere riayet etmek þart” olsa da,
Herhangi bir tarife malzeme olmamaya yemin etmiþtim.
Riayet edilecek tariflerle deðil de, sadece önüme býrakýlan malzeme listeleriyle ilgilenmiþtim.
Çið kalmýþ yüreklerde bekleme yapsam da,
Gidenin ardýndan aðýt yakýlmayacaðýný bekleme yapmadan öðrenebilmiþtim.
Özetle;
“Bütün yollar Roma’ya çýkar” diyenlerle inatlaþsam mý?
Yoksa “Roma’nýn bütün yollarý sana çýkacak” diyecek kadar haddimi aþsam mý?” kararsýzlýðýnda gidip gelsem de,
Verdiðim bütün kararlarý, günahýyla vebaliyle baðrýma basabilmiþtim.
Yani mevzu sen olunca, direnmeye devam etmiþtim.
Hayata her daim, çocukluðumun en masum tarafýndan seslenmiþtim.
Sesimi duyurabilmiþ miydim?
En azýndan denemiþtim.
Delirmeye varsa da sonu, ben hep seni dilemiþtim.
Elif Y. ÖZEL
"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...