Elif Y. ÖZEL

DEMEK KÝ...



Bu gece ben;
Kendime yakýþaný yapacaðým.
Tabiri caizleri sustururken,
Caiz olmayan tabirleri konuþturacaðým.
Demek ki bu gece…
Belki de ilk defa,
“Çünkü”lerimi uðurlayacaðým.

Bu gece ben;
Savrula savrula yol alacaðým.
Zarardan dönmeye çalýþýrken,
Ayný yolu farklý renklerle adýmlayacaðým.
Demek ki bu gece…
Belki de ilk defa,
Aklýmýn çýkmaz sokaðýnda kaybolacaðým.

Bu gece ben;
Dokunmasam da uzanacaðým.
Seni, bulmamak için ararken,
Kendimi, kaybetmek için bulacaðým.
Demek ki bu gece…
Belki de ilk defa,
Kederimi ederime sayacaðým.

Bu gece ben;
Saati kurmayý unutacaðým.
Yüreðim þartlý salýverilirken,
Koluma yýldýzlarý takacaðým.
Demek ki bu gece…
Belki de ilk defa,
Uyuyakalmak için uyuyacaðým.

Bu gece ben;
Gözümden düþenleri toplayacaðým.
Kelimeler sýrra kadem basarken,
Rüzgâra karýþacak cümleler kuracaðým.
Demek ki bu gece…
Belki de ilk defa,
Ruhumu alkolle yýkayacaðým.

Bu gece ben;
Yüreðimi ateþe koyacaðým.
Çoðalan küllerimi sayarken,
Demlenmiþ hayaller kuracaðým.
Demek ki bu gece…
Belki de ilk defa,
Aklýmý ardýmda býrakacaðým.

Demek ki bu gece,
Bana “SEN”i anlatacaðým.
Demek ki bu gece…
Belki de ilk defa,
Bana “SEN”i…
Sevgilim gibi deðil,
Sevdiðim gibi anlatacaðým.


Elif Y. ÖZEL

---

---

"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...