Mehmet Ali Tan
Mehmet Ali Tan’ýn Ýncelemesiyle: “ÝZMÝR MAVÝSÝYLE KARIÞIK”
“Islýðýnla kal ey þair
ýslýðýnla kal
Denizle konuþur muymuþ insan / Anýmsa
Ýlk kez tuttuðunda narin bir eli
terli nabzýndan
Anýmsa bu kentin gençliðini
saçlarý savruk bir imbatla seviþtiðini”
Ahmet Günbaþ, Klaros etiketiyle yayýmlanan “Ýzmir Mavisiyle Karýþýk” adlý yeni kitabýyla okuru selamlýyor. Bu, bir kente, kültürüyle, dokusuyla sahip çýkma çabasý…
Halkapýnar Gölü’nden, Kadifekale’deki büyük Roma tiyatrosuna, Yahya Paþa Köþkü’nden, Bayraklý sýrtlarýndaki Arap Osman’ýn Yeri’ne (Tantalos Lokantasý) unutulmaya yüz tutmuþ birçok yer ve mekân. Basmane Garý’ndaki o derin sessizlik… Okurken, yer yer yüreðinin telleri kopuyor insanýn.
Ve 1976 Mart’ýnda baþlayan ve 92 sayý yayýmlanan ünlü “Dönemeç” dergisi. Kurucularý, Hüseyin Yurttaþ, Ali Rýza Ertan, Mehmet Kadri Sümer ve Ahmet Günbaþ. Yönetim yeri, Ýkiçeþmelik’te, Kestelli giriþinin karþýsýnda yer alan Mehmet Kadri Sümer’in kýrtasiye dükkâný. “Ýne çýka bir hal olunan bir yokuþ” diyor, Ahmet Günbaþ; “Dönemeç Yokuþu” koymuþ adýný. Kimlerin yolu düþmemiþ ki bu yokuþa. Okuyunca daha iyi anlayacaksýnýz.
Bir de, Ahmet Günbaþ’ýn tabiriyle “yitik” safýna karýþýveren þairler var. Ahmet Günbaþ’a, “Keþke ‘Yitik Þiirler Antolojisi’ hazýrlansa!” dedirten cinsten bunlar. Ali Rýza Ertan’dan, Hilmi Üstün’e, Turgay Gönenç’den, Arif Karakoç’a, Erdoðan Çokduru’ya, Mehmet Ali Atasoy’a, Ramazan Çelikli’ye, Abdullah Neyzar Karahan’a, Dinçer Sezgin’e nice isimler var listede. Ýþte size birkaç örnek:
“Giderken/ Yalnýzlýðýmla dolduruyorum kenti/ Elimde kirli bir valiz eski tarihli birkaç mektup/ Ve çizemediðim gök/ Tuz kokusuyla dolu yüreðim/ Ýçimden yaralý bir kuþ uçarak daðlara/ Duyduðum buruk acý gitmek/ Her þey gerilerden seyrediyor beni/ O bakamadýðým kent/ Demiri bileklerinde eriten ihtiyarlar/ Asmalar bir de özlemek” Ali Rýza Ertan’ýn Ender Sarýyatý’ya (1948-1976) iliþkin yazýsýndan)
“Naha gözün kör olsun deniz/ Nerede gemi/ Güverteye baðlamýþtým Ýzmir’i” Arif Karakoç (1932-1998)
“An beni/ Yaðmurun ýslattýðý saçlarýmla an beni/ Sarýn bedenine/ Yüreðin gökyüzü kadar rahat ve dingin olsun/ Balkonunda bir güvercin dem tutsun/ Toprak kokusuyla karýþan/ güvercin sesiyle al beni” Dinçer Sezgin (1939-2010)
“Artýk bitsin bu masallar, ninniler/ Büyüdüm artýk, uyandým anne!” Ramazan Çelikli (1962-2007)
“Ahmet, Mehmet/ Hasan, Hüseyin/ Ali, Veli/ Yaþamak su gibi geliyor
Sizi sevdim seveli” Erdoðan Çokduru (1937-1999)
Ahmet Günbaþ’ýn hayatýnda bir de Ahmet Abi’si var ki sormayýn. Yere göðe sýðdýramýyor Ahmet Abi’sini, sevgili Ahmet Günbaþ. Evet, o, -baþta Bursa olmak üzere Ankara ve Ýzmir’de þairler ve þiir dostluklarýnýn günlüðünü tutan- Ahmet Uysal’dan (1938-2011) baþkasý deðil. Gelin, biraz da Ahmet Uysal’ý dinleyelim:
“gâvur izmir’e uðradým ki/ tez vakit ben de gâvur olayým// kemeraltý, kadifekale, kordonboyu derken,/ Ýzmir akþamlarýna kalayým, akþamdan kalayým// þiir günleri göreyim konak’ta,/ yanýmdaki koltukta günbaþ’ý bulayým// balçova yaðmuru ýslatsýn yüzümü bi güzel,/ hatay’da baþtan ayaða imbatla dolayým// kolumla, omzumla dokunayým þairlere,/ phokaia’lý özcan yalým’dan kývýlcým alayým// nice aþk yangýnýndan geçtim bunca yýl,/ yetmezmiþ hiçbiri, biraz da izmir’de kalayým// ida’dan uçurduðum kuþlarý,/ üç gün sonra karþýyaka’da bulayým// yýkýlsýn bütün çaðdýþý görüþler/ gâvur izmir’le yeni dünyalara soyunayým” (2006, Ýzmirli Gazel)
“nerde yanýldým, nerde þaþýrdým o en güzeli/ günbaþ bilirmiþ meðer kökende süren gazeli// üzümden þaraptan önce yaþarmýþ þair dediðin/ toprak önemli mi, ‘kýraç mýraç’ gövermeli// iyi ki benden sonra doðmuþ, yoksa kýskanýrdým/ yaðmura rüzgârla birlikte elvermeli// ben ki yüzyýl devirdim, yeni bir yüzyýl için/ sonsuzluk týlsýmýný hangi þaire göndermeli// bu þair hak ediyor hýrkayý ve gül vermeyi/ daha neyim varsa sayýmsýz dökümsüz ona vermeli” (2007, Gazeller Gazeli)
Ahmet Günbaþ’ýn “Ýzmir Mavisiyle Karýþýk”ý tam bir deðerbilirlik. Bir Ýzmir aþýðý olan Ahmet Günbaþ’ýn kitabýný, kültürüyle, dokusuyla -eski ve yeni olan ne varsa- bir kenti yaþatma çabasý olarak deðerlendirmek gerekiyor.
Ahmet Günbaþ’ýn “Ýzmir Mavisiyle Karýþýk”ý, baþta Ýzmir Büyükþehir Belediyesi (ve ilçe belediyeleri) olmak üzere kültür ve edebiyat çevrelerince dikkatlice okunmalý.
*Ýzmir Mavisiyle Karýþýk / Anýlar, saptamalar– Ahmet Günbaþ, Klaros Yayýnlarý, 1.basým, Mart 2024
Mehmet Ali Tan
"Mehmet Ali Tan" bütün yazýlarý için týklayýn...
“Islýðýnla kal ey þair
ýslýðýnla kal
Denizle konuþur muymuþ insan / Anýmsa
Ýlk kez tuttuðunda narin bir eli
terli nabzýndan
Anýmsa bu kentin gençliðini
saçlarý savruk bir imbatla seviþtiðini”
Ahmet Günbaþ, Klaros etiketiyle yayýmlanan “Ýzmir Mavisiyle Karýþýk” adlý yeni kitabýyla okuru selamlýyor. Bu, bir kente, kültürüyle, dokusuyla sahip çýkma çabasý…
Halkapýnar Gölü’nden, Kadifekale’deki büyük Roma tiyatrosuna, Yahya Paþa Köþkü’nden, Bayraklý sýrtlarýndaki Arap Osman’ýn Yeri’ne (Tantalos Lokantasý) unutulmaya yüz tutmuþ birçok yer ve mekân. Basmane Garý’ndaki o derin sessizlik… Okurken, yer yer yüreðinin telleri kopuyor insanýn.
Ve 1976 Mart’ýnda baþlayan ve 92 sayý yayýmlanan ünlü “Dönemeç” dergisi. Kurucularý, Hüseyin Yurttaþ, Ali Rýza Ertan, Mehmet Kadri Sümer ve Ahmet Günbaþ. Yönetim yeri, Ýkiçeþmelik’te, Kestelli giriþinin karþýsýnda yer alan Mehmet Kadri Sümer’in kýrtasiye dükkâný. “Ýne çýka bir hal olunan bir yokuþ” diyor, Ahmet Günbaþ; “Dönemeç Yokuþu” koymuþ adýný. Kimlerin yolu düþmemiþ ki bu yokuþa. Okuyunca daha iyi anlayacaksýnýz.
Bir de, Ahmet Günbaþ’ýn tabiriyle “yitik” safýna karýþýveren þairler var. Ahmet Günbaþ’a, “Keþke ‘Yitik Þiirler Antolojisi’ hazýrlansa!” dedirten cinsten bunlar. Ali Rýza Ertan’dan, Hilmi Üstün’e, Turgay Gönenç’den, Arif Karakoç’a, Erdoðan Çokduru’ya, Mehmet Ali Atasoy’a, Ramazan Çelikli’ye, Abdullah Neyzar Karahan’a, Dinçer Sezgin’e nice isimler var listede. Ýþte size birkaç örnek:
“Giderken/ Yalnýzlýðýmla dolduruyorum kenti/ Elimde kirli bir valiz eski tarihli birkaç mektup/ Ve çizemediðim gök/ Tuz kokusuyla dolu yüreðim/ Ýçimden yaralý bir kuþ uçarak daðlara/ Duyduðum buruk acý gitmek/ Her þey gerilerden seyrediyor beni/ O bakamadýðým kent/ Demiri bileklerinde eriten ihtiyarlar/ Asmalar bir de özlemek” Ali Rýza Ertan’ýn Ender Sarýyatý’ya (1948-1976) iliþkin yazýsýndan)
“Naha gözün kör olsun deniz/ Nerede gemi/ Güverteye baðlamýþtým Ýzmir’i” Arif Karakoç (1932-1998)
“An beni/ Yaðmurun ýslattýðý saçlarýmla an beni/ Sarýn bedenine/ Yüreðin gökyüzü kadar rahat ve dingin olsun/ Balkonunda bir güvercin dem tutsun/ Toprak kokusuyla karýþan/ güvercin sesiyle al beni” Dinçer Sezgin (1939-2010)
“Artýk bitsin bu masallar, ninniler/ Büyüdüm artýk, uyandým anne!” Ramazan Çelikli (1962-2007)
“Ahmet, Mehmet/ Hasan, Hüseyin/ Ali, Veli/ Yaþamak su gibi geliyor
Sizi sevdim seveli” Erdoðan Çokduru (1937-1999)
Ahmet Günbaþ’ýn hayatýnda bir de Ahmet Abi’si var ki sormayýn. Yere göðe sýðdýramýyor Ahmet Abi’sini, sevgili Ahmet Günbaþ. Evet, o, -baþta Bursa olmak üzere Ankara ve Ýzmir’de þairler ve þiir dostluklarýnýn günlüðünü tutan- Ahmet Uysal’dan (1938-2011) baþkasý deðil. Gelin, biraz da Ahmet Uysal’ý dinleyelim:
“gâvur izmir’e uðradým ki/ tez vakit ben de gâvur olayým// kemeraltý, kadifekale, kordonboyu derken,/ Ýzmir akþamlarýna kalayým, akþamdan kalayým// þiir günleri göreyim konak’ta,/ yanýmdaki koltukta günbaþ’ý bulayým// balçova yaðmuru ýslatsýn yüzümü bi güzel,/ hatay’da baþtan ayaða imbatla dolayým// kolumla, omzumla dokunayým þairlere,/ phokaia’lý özcan yalým’dan kývýlcým alayým// nice aþk yangýnýndan geçtim bunca yýl,/ yetmezmiþ hiçbiri, biraz da izmir’de kalayým// ida’dan uçurduðum kuþlarý,/ üç gün sonra karþýyaka’da bulayým// yýkýlsýn bütün çaðdýþý görüþler/ gâvur izmir’le yeni dünyalara soyunayým” (2006, Ýzmirli Gazel)
“nerde yanýldým, nerde þaþýrdým o en güzeli/ günbaþ bilirmiþ meðer kökende süren gazeli// üzümden þaraptan önce yaþarmýþ þair dediðin/ toprak önemli mi, ‘kýraç mýraç’ gövermeli// iyi ki benden sonra doðmuþ, yoksa kýskanýrdým/ yaðmura rüzgârla birlikte elvermeli// ben ki yüzyýl devirdim, yeni bir yüzyýl için/ sonsuzluk týlsýmýný hangi þaire göndermeli// bu þair hak ediyor hýrkayý ve gül vermeyi/ daha neyim varsa sayýmsýz dökümsüz ona vermeli” (2007, Gazeller Gazeli)
Ahmet Günbaþ’ýn “Ýzmir Mavisiyle Karýþýk”ý tam bir deðerbilirlik. Bir Ýzmir aþýðý olan Ahmet Günbaþ’ýn kitabýný, kültürüyle, dokusuyla -eski ve yeni olan ne varsa- bir kenti yaþatma çabasý olarak deðerlendirmek gerekiyor.
Ahmet Günbaþ’ýn “Ýzmir Mavisiyle Karýþýk”ý, baþta Ýzmir Büyükþehir Belediyesi (ve ilçe belediyeleri) olmak üzere kültür ve edebiyat çevrelerince dikkatlice okunmalý.
*Ýzmir Mavisiyle Karýþýk / Anýlar, saptamalar– Ahmet Günbaþ, Klaros Yayýnlarý, 1.basým, Mart 2024
Mehmet Ali Tan
"Mehmet Ali Tan" bütün yazýlarý için týklayýn...