Sebahattin Karaca
GÖNLÜ GÜZEL, KENDÝ KÝBAR TEMÝZLÝK GÖREVLÝSÝ
Açtýðý iþ yerinin kapýsýnýn önünü ilk günden baþlamak üzere her sabah süpürürdü. Kýrk yýl boyunca kasabanýn müezzini daha minareye çýkýp ezaný okumadan önce temizliðe baþlar, çöpleri döker, çiçekleri sulardý. Yýllar içinde iþinin ne kadar büyüdüðüne, iþyerlerinin sayýsýnýn ne kadar arttýðýna bakmadan ilk göz aðrýsý iþyerinin caddeye açýlan kýsmýný illaki kendisi temizler, düzene sokardý. Ardýndan saða sola bir kez daha bakýp kontrol ettikten sonra, bu sýrada mutfakta demlenen çaydan bir bardak doldururdu. Alýþkanlýk bu ya sabahýn sessizliðinde baþýnda uçuþan martýlarý, denizde öbek halinde yüzen gümüþ renkli balýklarý seyrederek içerdi.
Bu babadan gelen bir öðretiydi. Köyde geçen çocukluðu boyunca, erken saatte baða, bahçeye, tarlaya, harmana giden babasý her seferinde onu da yanýna alýrdý. Babasý O’na baþta çalýþmak olmak üzere her þeyi öðretmek için uðraþ verirdi.
O gün her ne iþ yapýlacaksa birlikte yaparlar, birlikte çatarlar; ilk yorgunluk molasýnda da azýkta ne varsa sofra bezini yere serer, kýsmette ne varsa yiyip içerlerdi.
Ergenliðe geçiþ yaþlarýnda, bazen açlýða dayanamayýp "Bir þeyler yiyelim baba" dediðinde, babasý “Az kaldý oðlum. Hak edince oturacaðýz sofraya” der kafasýný yaptýðý iþe çevirirdi.
Aslýnda annesi de öyleydi. Sabahýn erken saatlerinde kalkýp, önce akþamdan kalmýþ ocaktaki külleri alýr, çevresini temizler, ortalýðý düzenlerdi. Ardýndan dýþ kapýnýn eþiðinden baþlayan ve beyaz kireç ile boyanmýþ geniþ bir alaný titizlikle süpürüp, çeri çöpü üç beþ evin ortaklaþa kullandýðý meydandaki küllüðe dökerdi. Küllükte birikenler Ýlkbahar aylarýnda köylülerce pay edilir, köylü payýna düþeni kaðnýsýna yükler götürür, gübre niyetine tarlasýna serperdi.
O yýllarda evlerde atýlacak çok þey yoktu. En fazla su yolunda testi kýrýlýr, ona da aklý eren büyükler neredeyse aðýt yapýlacak kadar üzülürdü. Her þey kese kaðýdýna girer. Filelerde ya da heybelerde taþýnýrdý.
Kýsaca tertibi, düzeni, çalýþmayý, azmi, kararlýlýðý ve her ne iþ yaparsa yapsýn yaptýðý iþi severek yapmayý; okuma yazma bilmeyen annesinden, okuma yazmayý askerde öðrenen babasýndan almýþtý.
Bu nedenle de gezdiði, gittiði, çalýþtýðý, yaþadýðý her yerde, ne iþ olursa olsun iþini severek yapan insanlarý gördüðünde durur hayranlýkla bakar, selam verir onlarla konuþurdu.
Bu baðlamda o sabah evinden çýktýðý sýrada, elinde faraþý ve süpürgesi ile sokakta bir temizlik görevlisini gördü. Temizlik görevlisinin kýlýðý, kýyafeti ve iki tekerli, “yapay” çiçeklerle süslü arabasýný fark etti. Sokaklarý titizlikle ve keyifle temizleyen güler yüzlü hali ve üstündeki üniformasýyla dikkat çeken adama doðru yöneldi. Yanýna gitti. “Günaydýn kolay gelsin. Nasýlsýn iyi misin, iþini severek yaptýðýn çok açýk. Kutluyorum seni. Benim adým S.K. senin adýn ne?" diye sordu.
Güler yüzlü, kibar insan "Adým; A.C.Tunc.. Ataþehir Mahallesinde temizlik görevlisiyim" dedi.
Yaptýðý iþi bu kadar ciddiye alan, önemseyen ve laiki ile yapan bu arkadaþla ayak üstü ve bolca sohbet etti.
Bu sýrada içinden geçen ve iç çektiren ise þu idi. "Keþke herkes mesleði ne olursa olsun, iþini, gücünü, yaþadýðý þehrini, ülkesini ve insaný severek yapsa, her þey daha bir güzel daha bir keyifli olur”
Bu görüþe harfiyen katýlýyorum. Yaptýðý iþinin karþýlýðýnda aldýðý parayý hak etmeyenleri ayrý tutuyorum. Lakin iþini, gücünü ve görevini severek hakkýyla yapanlarýn ise emeði ve alýn teri karþýlýðý olan hak ettiði parayý alabilse huzurlu ve mutlu olabilse diyorum.
Sözün Özü
Ýster temizlik görevlisi ister doktor ister üniformalý ister atanmýþ ya da seçilmiþ kim olursa olsun, yaptýðý iþi, hizmet ettiði þehri, ülkesini ve insanlarý severek, önemseyerek yapabilse, her bakýmdan örnek çok açýdan faydalý olur.
Çalýþmak özgürlüktür. Aldýðýný hak ederek çalýþmak ise üstün meziyettir.
Foça 10.05.2024
Sebahattin Karaca
sebahattinkaraca35@hotmail.com
www.sebahattinkaraca.com
Açtýðý iþ yerinin kapýsýnýn önünü ilk günden baþlamak üzere her sabah süpürürdü. Kýrk yýl boyunca kasabanýn müezzini daha minareye çýkýp ezaný okumadan önce temizliðe baþlar, çöpleri döker, çiçekleri sulardý. Yýllar içinde iþinin ne kadar büyüdüðüne, iþyerlerinin sayýsýnýn ne kadar arttýðýna bakmadan ilk göz aðrýsý iþyerinin caddeye açýlan kýsmýný illaki kendisi temizler, düzene sokardý. Ardýndan saða sola bir kez daha bakýp kontrol ettikten sonra, bu sýrada mutfakta demlenen çaydan bir bardak doldururdu. Alýþkanlýk bu ya sabahýn sessizliðinde baþýnda uçuþan martýlarý, denizde öbek halinde yüzen gümüþ renkli balýklarý seyrederek içerdi.
Bu babadan gelen bir öðretiydi. Köyde geçen çocukluðu boyunca, erken saatte baða, bahçeye, tarlaya, harmana giden babasý her seferinde onu da yanýna alýrdý. Babasý O’na baþta çalýþmak olmak üzere her þeyi öðretmek için uðraþ verirdi.
O gün her ne iþ yapýlacaksa birlikte yaparlar, birlikte çatarlar; ilk yorgunluk molasýnda da azýkta ne varsa sofra bezini yere serer, kýsmette ne varsa yiyip içerlerdi.
Ergenliðe geçiþ yaþlarýnda, bazen açlýða dayanamayýp "Bir þeyler yiyelim baba" dediðinde, babasý “Az kaldý oðlum. Hak edince oturacaðýz sofraya” der kafasýný yaptýðý iþe çevirirdi.
Aslýnda annesi de öyleydi. Sabahýn erken saatlerinde kalkýp, önce akþamdan kalmýþ ocaktaki külleri alýr, çevresini temizler, ortalýðý düzenlerdi. Ardýndan dýþ kapýnýn eþiðinden baþlayan ve beyaz kireç ile boyanmýþ geniþ bir alaný titizlikle süpürüp, çeri çöpü üç beþ evin ortaklaþa kullandýðý meydandaki küllüðe dökerdi. Küllükte birikenler Ýlkbahar aylarýnda köylülerce pay edilir, köylü payýna düþeni kaðnýsýna yükler götürür, gübre niyetine tarlasýna serperdi.
O yýllarda evlerde atýlacak çok þey yoktu. En fazla su yolunda testi kýrýlýr, ona da aklý eren büyükler neredeyse aðýt yapýlacak kadar üzülürdü. Her þey kese kaðýdýna girer. Filelerde ya da heybelerde taþýnýrdý.
Kýsaca tertibi, düzeni, çalýþmayý, azmi, kararlýlýðý ve her ne iþ yaparsa yapsýn yaptýðý iþi severek yapmayý; okuma yazma bilmeyen annesinden, okuma yazmayý askerde öðrenen babasýndan almýþtý.
Bu nedenle de gezdiði, gittiði, çalýþtýðý, yaþadýðý her yerde, ne iþ olursa olsun iþini severek yapan insanlarý gördüðünde durur hayranlýkla bakar, selam verir onlarla konuþurdu.
Bu baðlamda o sabah evinden çýktýðý sýrada, elinde faraþý ve süpürgesi ile sokakta bir temizlik görevlisini gördü. Temizlik görevlisinin kýlýðý, kýyafeti ve iki tekerli, “yapay” çiçeklerle süslü arabasýný fark etti. Sokaklarý titizlikle ve keyifle temizleyen güler yüzlü hali ve üstündeki üniformasýyla dikkat çeken adama doðru yöneldi. Yanýna gitti. “Günaydýn kolay gelsin. Nasýlsýn iyi misin, iþini severek yaptýðýn çok açýk. Kutluyorum seni. Benim adým S.K. senin adýn ne?" diye sordu.
Güler yüzlü, kibar insan "Adým; A.C.Tunc.. Ataþehir Mahallesinde temizlik görevlisiyim" dedi.
Yaptýðý iþi bu kadar ciddiye alan, önemseyen ve laiki ile yapan bu arkadaþla ayak üstü ve bolca sohbet etti.
Bu sýrada içinden geçen ve iç çektiren ise þu idi. "Keþke herkes mesleði ne olursa olsun, iþini, gücünü, yaþadýðý þehrini, ülkesini ve insaný severek yapsa, her þey daha bir güzel daha bir keyifli olur”
Bu görüþe harfiyen katýlýyorum. Yaptýðý iþinin karþýlýðýnda aldýðý parayý hak etmeyenleri ayrý tutuyorum. Lakin iþini, gücünü ve görevini severek hakkýyla yapanlarýn ise emeði ve alýn teri karþýlýðý olan hak ettiði parayý alabilse huzurlu ve mutlu olabilse diyorum.
Sözün Özü
Ýster temizlik görevlisi ister doktor ister üniformalý ister atanmýþ ya da seçilmiþ kim olursa olsun, yaptýðý iþi, hizmet ettiði þehri, ülkesini ve insanlarý severek, önemseyerek yapabilse, her bakýmdan örnek çok açýdan faydalý olur.
Çalýþmak özgürlüktür. Aldýðýný hak ederek çalýþmak ise üstün meziyettir.
Foça 10.05.2024
Sebahattin Karaca
sebahattinkaraca35@hotmail.com
"Sebahattin Karaca" bütün yazýlarý için týklayýn...