Ümit YILDIRIM

Aþktadýr Umut



Veysel Çolak

Varoþlarýnda alnýmý gezdirip duruyorum
Ellerinde bir avuç hüzün
Yorulan gecelerin yaramaz güzelliði
Sonra bir baþka yarýn, bir baþka gizem
Erkeðe deðen býçak, hep kadýnda kanýyor
Lohusa, yaþama özdeþ.

Çiçek bilmez ki açarken solduðunu
Odalarýn duvarlarý var eskiden beri
Lorca’nýn düþürdüðü kanlý gelincik
Acýyla ovulmuþ teninde bozgun
Kapý aralansa sokaða taþýyorsun
(Hipertext)


Ümit YILDIRIM

---

---

"Ümit YILDIRIM" bütün yazýlarý için týklayýn...