Zeynep Ayþe EDÝRNE
SEN BENDEN GÝDÝYORSUN
Henüz gencecik bir kýzdým seni tanýdýðýmda. Sen ise oldukça yaþlýydýn. Yaþamýndaki ilk kiþi ben deðildim; sonuncu da olmayacaktým. Önceleri gizli gizli buluþuyorduk. Sonra sevdâmýzla birlikte buluþmalarýmýzýn sayýsý da arttý. Seninle olmak uðruna kurallarý çiðnedim; yalanlar söyledim. Sana öylesine yenildim ki, teklifsiz yaþadým sonrasýnda. Korkmadan, asice. Ne çok sevmiþtik birbirimizi. Üzüldüðümde, sevindiðimde, keyifli akþamlarýmda, harika gün batýmlarýnda hep sen vardýn yanýmda. Yaþamýmýn her safhasýna yerleþtin. Senin yüzünden kavga ettim, senin yüzünden hastalandým, ama birbirimizden ayrýlamadýk. Senin için hep ''kötü'' dediler, ''ondan sana yar olmaz!'' dediler; dinlemedim. Her þeyi göze alýp sevdim seni. Vazgeçilmezim oldun. Ben seni böylesine severken, sen sinsice ihanet ettin ruhuma, bedenime. En þiddetli zehri yaþamýma kattýn. Sen artýk sanki benim aþýmdýn, suyumdun. Her gece uykumu böldüren tutkumdun.
Þimdi sana bu satýrlarý yazarken içim yanýyor, acý çekiyorum. Ama seni geçmiþimden çýkarýp atýyorum. Bu aþk bitti sevdiðim, artýk seninle geceleri, gökyüzüne dalýp konuþmuyorum. Geleceðimde de zaten sen olmayacaksýn. Ardýmda bir sürü iyi kiler býrakýp seni içimden terk ediyorum. Ne heves, ne ümit. Þimdi senden ayrýlmak için tamamdýr vakit. Bir intiharýn yavaþ çekim halini yaþýyordum seninle. Sol yanýmý sýkýþtýrýyorsun bazen, göðsümde hep aðýrlýðýn. Damarlarýmda aðýr akýyor kaným, senin yüzünden soluksuzluðum. Seni sevdiðime piþman ettin beni. Dudaklarýma her dokunuþunda bir þeyler çaldýn hep bedenimden ve benden. Tiksiniyorum artýk inan ki senden. Nefesinden, üstüme sinen kokundan tiksiniyorum. Ben, þimdi sensiz yoluma gidiyorum. Benim olan bu hayatý yaþamak istiyorum. Git artýk, uzaklaþ benden diyorum. Artýk tamam seni terk ediyorum...
Dumanlarýnýn karasýnda yýllardýr konakladýðýn kül tablalarýný ve çakmaðýný koy bavuluna.
SÝGARA'M git artýk, git kendi yoluna...
Zeynep Ayþe EDÝRNE
"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...
Henüz gencecik bir kýzdým seni tanýdýðýmda. Sen ise oldukça yaþlýydýn. Yaþamýndaki ilk kiþi ben deðildim; sonuncu da olmayacaktým. Önceleri gizli gizli buluþuyorduk. Sonra sevdâmýzla birlikte buluþmalarýmýzýn sayýsý da arttý. Seninle olmak uðruna kurallarý çiðnedim; yalanlar söyledim. Sana öylesine yenildim ki, teklifsiz yaþadým sonrasýnda. Korkmadan, asice. Ne çok sevmiþtik birbirimizi. Üzüldüðümde, sevindiðimde, keyifli akþamlarýmda, harika gün batýmlarýnda hep sen vardýn yanýmda. Yaþamýmýn her safhasýna yerleþtin. Senin yüzünden kavga ettim, senin yüzünden hastalandým, ama birbirimizden ayrýlamadýk. Senin için hep ''kötü'' dediler, ''ondan sana yar olmaz!'' dediler; dinlemedim. Her þeyi göze alýp sevdim seni. Vazgeçilmezim oldun. Ben seni böylesine severken, sen sinsice ihanet ettin ruhuma, bedenime. En þiddetli zehri yaþamýma kattýn. Sen artýk sanki benim aþýmdýn, suyumdun. Her gece uykumu böldüren tutkumdun.
Þimdi sana bu satýrlarý yazarken içim yanýyor, acý çekiyorum. Ama seni geçmiþimden çýkarýp atýyorum. Bu aþk bitti sevdiðim, artýk seninle geceleri, gökyüzüne dalýp konuþmuyorum. Geleceðimde de zaten sen olmayacaksýn. Ardýmda bir sürü iyi kiler býrakýp seni içimden terk ediyorum. Ne heves, ne ümit. Þimdi senden ayrýlmak için tamamdýr vakit. Bir intiharýn yavaþ çekim halini yaþýyordum seninle. Sol yanýmý sýkýþtýrýyorsun bazen, göðsümde hep aðýrlýðýn. Damarlarýmda aðýr akýyor kaným, senin yüzünden soluksuzluðum. Seni sevdiðime piþman ettin beni. Dudaklarýma her dokunuþunda bir þeyler çaldýn hep bedenimden ve benden. Tiksiniyorum artýk inan ki senden. Nefesinden, üstüme sinen kokundan tiksiniyorum. Ben, þimdi sensiz yoluma gidiyorum. Benim olan bu hayatý yaþamak istiyorum. Git artýk, uzaklaþ benden diyorum. Artýk tamam seni terk ediyorum...
Dumanlarýnýn karasýnda yýllardýr konakladýðýn kül tablalarýný ve çakmaðýný koy bavuluna.
SÝGARA'M git artýk, git kendi yoluna...
Zeynep Ayþe EDÝRNE
"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...