Hülya ÖZDOÐAN ÇAPA
KANGURU BABALAR
Foça'da en çok ilgimi çekenlerin biri nedir bilir misiniz? Yani; günbatýmýndan, boynu bükük -küskün kedilerden, zýpýr köpeklerden, duvarlarýn, taþlarýn arasýndan fýþkýrmýþ rengarenk hele de en çok eflatun çiçeklerden de önce. Özel askýsýyla göðsüne iliþtirdiði bebeðiyle yürüyen genç adamlar görürüm, kanguru babalar. Diþi kangurular yavrularýný keselerinde taþýrlarmýþ ya, iþte bu genç babalar onlara inat bebelerini göðüslerinde taþýyorlar. O ne güzel bir sevgi sarmalýdýr, izlerken içim ýsýnýr. Bebekle baba arasýndaki ten ve koku iliþkisini duyarým uzaktan. Baþladýklarý bu en anlamlý yolculukta ''yoldaþ'' olmanýn keyfini yaþarlar uluorta, meydan okurlar her þeye sanki, ''biz'' olmanýn tadýna varýrlar. Dondurmayý çok sevdiðimden midir nedir, bazen de külahta dondurmaya benzetirim onlarý. Uyumlu, koruyan, tatlý, serin ve de çok hoþ...
Bazen de, babasýnýn iteklediði arabasýnda, keyifle kurulmuþ, dünyanýn en yavaþ rallisini gerçekleþtiren bebeklere rastlarým. Mahmur gözlerle bakarlar, ya da emin ellerde olmanýn rahatlýðýyla uyur kalýrlar oracýkta. Hayatýn ve insanýn nasýl da deðiþtiðini düþünürüm ister istemez. ''Çocuðunu sevmenin ayýp sayýldýðý'' bir toplumdan nerelere geldiðimize bakarým. Çocuklarýný geceleri uyuduktan sonra öpmez miydi bunlarýn dedeleri, hani þýmarmasýnlar diye. Uyandýklarýnda da ''erkek olmanýn dayanýlmaz egosuyla'' kucaklayamazlardý hani. ''Baban gelsin görürsün'' cümlesini duymayan var mýdýr, hep merak ederim. Ne açýklanamaz bir þeydir bu, birisini en güvenebileceði ve en çok sevebileceði ile korkutmak... “Annemden çok dayak yedim ama babamýn bakýþý yeterdi. Bir defa dövdü, tam dövdü, onu hiç unutamam” cümlesi de ne kadar tanýdýk deðil mi? Dayakta bile yüzgöz olmamak, bütün mesele bu. Yeni moda ''seviyeli iliþki''ye ilk örnek de diyebilir miyiz?
Baba bana baðýrma,
Bülbüllerimi kaçýrdýn ormanlarýmdan......
Derken Akgün AKOVA, tüm bunlarý ve de pek çok þeyi bu iki mýsraya mý sýðdýrmýþ acaba?
Kimi, babasýný tekerlekli sandalyeye oturtmuþ, deniz kýyýsýnda dolaþtýran oðullar görürüm. Devran dönmüþtür acýmasýzca. Neþe kaybolmuþ, hüzün oturmuþtur sandalyeye. Ben bu üç resimdeki babalarý ve oðullarý alkýþlarým avuçlarým patlayýncaya kadar, kimseye göstermeden. Sevginin, merhametin, vefanýn galibiyetini kutlarým.
Analýk içgüdüseldir, tüm canlýlarda. Babalýðýn ''öðrenilebilir'' olduðuna inanýyorum. Bu yüzden erkeklerin iþi daha zor, ev ödevleri fazla. Sosyalleþmek iþi kolaylaþtýrýyor. Bu nesilden çok ama çok umutluyum. Kanguru babalar umudumu tazeliyor.
Hülya ÖZDOÐAN ÇAPA
"Hülya ÖZDOÐAN ÇAPA" bütün yazýlarý için týklayýn...
Foça'da en çok ilgimi çekenlerin biri nedir bilir misiniz? Yani; günbatýmýndan, boynu bükük -küskün kedilerden, zýpýr köpeklerden, duvarlarýn, taþlarýn arasýndan fýþkýrmýþ rengarenk hele de en çok eflatun çiçeklerden de önce. Özel askýsýyla göðsüne iliþtirdiði bebeðiyle yürüyen genç adamlar görürüm, kanguru babalar. Diþi kangurular yavrularýný keselerinde taþýrlarmýþ ya, iþte bu genç babalar onlara inat bebelerini göðüslerinde taþýyorlar. O ne güzel bir sevgi sarmalýdýr, izlerken içim ýsýnýr. Bebekle baba arasýndaki ten ve koku iliþkisini duyarým uzaktan. Baþladýklarý bu en anlamlý yolculukta ''yoldaþ'' olmanýn keyfini yaþarlar uluorta, meydan okurlar her þeye sanki, ''biz'' olmanýn tadýna varýrlar. Dondurmayý çok sevdiðimden midir nedir, bazen de külahta dondurmaya benzetirim onlarý. Uyumlu, koruyan, tatlý, serin ve de çok hoþ...
Bazen de, babasýnýn iteklediði arabasýnda, keyifle kurulmuþ, dünyanýn en yavaþ rallisini gerçekleþtiren bebeklere rastlarým. Mahmur gözlerle bakarlar, ya da emin ellerde olmanýn rahatlýðýyla uyur kalýrlar oracýkta. Hayatýn ve insanýn nasýl da deðiþtiðini düþünürüm ister istemez. ''Çocuðunu sevmenin ayýp sayýldýðý'' bir toplumdan nerelere geldiðimize bakarým. Çocuklarýný geceleri uyuduktan sonra öpmez miydi bunlarýn dedeleri, hani þýmarmasýnlar diye. Uyandýklarýnda da ''erkek olmanýn dayanýlmaz egosuyla'' kucaklayamazlardý hani. ''Baban gelsin görürsün'' cümlesini duymayan var mýdýr, hep merak ederim. Ne açýklanamaz bir þeydir bu, birisini en güvenebileceði ve en çok sevebileceði ile korkutmak... “Annemden çok dayak yedim ama babamýn bakýþý yeterdi. Bir defa dövdü, tam dövdü, onu hiç unutamam” cümlesi de ne kadar tanýdýk deðil mi? Dayakta bile yüzgöz olmamak, bütün mesele bu. Yeni moda ''seviyeli iliþki''ye ilk örnek de diyebilir miyiz?
Baba bana baðýrma,
Bülbüllerimi kaçýrdýn ormanlarýmdan......
Derken Akgün AKOVA, tüm bunlarý ve de pek çok þeyi bu iki mýsraya mý sýðdýrmýþ acaba?
Kimi, babasýný tekerlekli sandalyeye oturtmuþ, deniz kýyýsýnda dolaþtýran oðullar görürüm. Devran dönmüþtür acýmasýzca. Neþe kaybolmuþ, hüzün oturmuþtur sandalyeye. Ben bu üç resimdeki babalarý ve oðullarý alkýþlarým avuçlarým patlayýncaya kadar, kimseye göstermeden. Sevginin, merhametin, vefanýn galibiyetini kutlarým.
Analýk içgüdüseldir, tüm canlýlarda. Babalýðýn ''öðrenilebilir'' olduðuna inanýyorum. Bu yüzden erkeklerin iþi daha zor, ev ödevleri fazla. Sosyalleþmek iþi kolaylaþtýrýyor. Bu nesilden çok ama çok umutluyum. Kanguru babalar umudumu tazeliyor.
Hülya ÖZDOÐAN ÇAPA
"Hülya ÖZDOÐAN ÇAPA" bütün yazýlarý için týklayýn...