Prof.Dr.Serkan ODAMAN
TANIMLAYAMADIÐIM ÞEHÝR
Çok þehir gördüm. Yurt içinde ya da yurt dýþýnda. Þehirlerde nereyi gezmeyi severim biliyor musunuz? Pazarlarýný. Kendini ele verir þehir pazarcýlarýn ve alýþveriþ yapanlarýn arasýnda. Bir yanda benim ülkemin köy pazarlarý, halden gelmeyen meyvelerin sebzelerin satýldýðý, o köylülerin kendine has þiveleri ve hoþgörüleriyle, gönül zenginlikleriyle emeklerini sunduklarý köy pazarlarý, bir yanda Luxembourg’daki, davete gider edasýyla yürünen, çok þýk giysilerin giyildiði, bana rahatsýz edici derecede “temiz” gelen pazar yeri.
Bir de kokusu vardýr þehirlerin. Bir yanda Strasbourg’daki beni yiyip bitiren, nedense herkesin hissetmediði ancak benim þehri terk etmeme kadar gidecek süreci baþlatan tarif edilmez koku, diðer yanda bu defa olumlu anlamda, tanýmlayamadýðým Foça kokusu. Bu kadar basit deðil elbette. Evimden çýkýp belediyeye doðru yürürken tam Miço’nun önüne geldiðimde þöyle bir duruyorum. Meydanýn kalabalýðýna doðru ilerlerken tam o noktada bir esinti geliyor. Ardýndan o esintinin etkisiyle bir koku, deniz kokusu, tekne kokusu, balýk kokusu, tümü karýþýyor birbirine. Buna bir de raký kokusu karýþýyor, ne demiþti Feride Çiçekoðlu “Suyun Öte Yaný”nda? Þu anda yanlýþ hatýrlamýyorsam: “Garson akþam yemeði hazýrlýðýnda, ahtapot salatasý, adabeyi buðulama ve mutlaka rakýdýr buralarda….”. Celep’te raký, Foça’da raký ve yetmiyormuþ gibi Miço’nun önündeki teknelerde raký. Bunlara bir de bu raký kokusu karýþýnca, o koordinattan ayrýlmak imkansýz gibi oluyor.
Ýnsanlarý vardýr þehirlerin. Paris’teki 72 milletten insan bir karakter verir þehre. Ýstanbul keza öyledir her büyük þehir gibi. Bunlar kocaman þehirler, biz yavaþ þehri arýyoruz. Foça’nýn yavaþ insanlarýný. Zaman durmuþ gibi bazen Foça’da. Eðer akþam bir çay içmek için yine meydana gelmesem ve orada ýþýn kýlýçlarýný almýþ, bisiklete binen çocuklarýn telaþýný ve hareketini görmesem, “tamam“ diyeceðim, “þu oturan insanlarýn siniri alýnmýþ, bu kadar mý memnun bakýlýr”. Peki Foça’nýn bu imbat insanlarý, bu yumuþak huylu insanlar, neden yanýbaþýmýzdaki bir baþka güzel ülkenin insanlarýyla daha yakýn olamazlar? Midilli’den komþularýmýz gelirken ve biz onlarý zevkle aðýrlarken, neden bizler bir bilet kadar yakýn deðiliz onlara? Dün itibariyle Ýzmir-Atina uçak seferleri baþladý, çok þükür ki bu derece yakýn olan bir memleketle Ýstanbul üzerinden iletiþime geçmek zorunda kalmayacaðýz, onlar gelecekler elbette, peki biz gidebilecek miyiz? Yine vizeler, yine paralar, yine sýkýntýlar. Bu nasýl iþ? Yeþil pasaportu bile kabul etmeyen komþu.
Ýlk yazýyý yazmak zordur. Her þey içinizdedir, dolusunuzdur ve hepsini özenle anlatmak istersiniz. Bunu yaparken de kaptýrýr gidersiniz. Focafoca.com benim uzun süredir takip ettiðim bir güzel alandý. Þimdi sevgili Nurdan Çakýr TEZGÝN’in çaðrýsýyla arada sýrada sizlerle bu içimdekileri paylaþacaðým. Keyifle ve bir Kýyý Egeli havasýyla. MERHABA…
Prof.Dr.Serkan ODAMAN
"Prof.Dr.Serkan ODAMAN" bütün yazýlarý için týklayýn...
Çok þehir gördüm. Yurt içinde ya da yurt dýþýnda. Þehirlerde nereyi gezmeyi severim biliyor musunuz? Pazarlarýný. Kendini ele verir þehir pazarcýlarýn ve alýþveriþ yapanlarýn arasýnda. Bir yanda benim ülkemin köy pazarlarý, halden gelmeyen meyvelerin sebzelerin satýldýðý, o köylülerin kendine has þiveleri ve hoþgörüleriyle, gönül zenginlikleriyle emeklerini sunduklarý köy pazarlarý, bir yanda Luxembourg’daki, davete gider edasýyla yürünen, çok þýk giysilerin giyildiði, bana rahatsýz edici derecede “temiz” gelen pazar yeri.
Bir de kokusu vardýr þehirlerin. Bir yanda Strasbourg’daki beni yiyip bitiren, nedense herkesin hissetmediði ancak benim þehri terk etmeme kadar gidecek süreci baþlatan tarif edilmez koku, diðer yanda bu defa olumlu anlamda, tanýmlayamadýðým Foça kokusu. Bu kadar basit deðil elbette. Evimden çýkýp belediyeye doðru yürürken tam Miço’nun önüne geldiðimde þöyle bir duruyorum. Meydanýn kalabalýðýna doðru ilerlerken tam o noktada bir esinti geliyor. Ardýndan o esintinin etkisiyle bir koku, deniz kokusu, tekne kokusu, balýk kokusu, tümü karýþýyor birbirine. Buna bir de raký kokusu karýþýyor, ne demiþti Feride Çiçekoðlu “Suyun Öte Yaný”nda? Þu anda yanlýþ hatýrlamýyorsam: “Garson akþam yemeði hazýrlýðýnda, ahtapot salatasý, adabeyi buðulama ve mutlaka rakýdýr buralarda….”. Celep’te raký, Foça’da raký ve yetmiyormuþ gibi Miço’nun önündeki teknelerde raký. Bunlara bir de bu raký kokusu karýþýnca, o koordinattan ayrýlmak imkansýz gibi oluyor.
Ýnsanlarý vardýr þehirlerin. Paris’teki 72 milletten insan bir karakter verir þehre. Ýstanbul keza öyledir her büyük þehir gibi. Bunlar kocaman þehirler, biz yavaþ þehri arýyoruz. Foça’nýn yavaþ insanlarýný. Zaman durmuþ gibi bazen Foça’da. Eðer akþam bir çay içmek için yine meydana gelmesem ve orada ýþýn kýlýçlarýný almýþ, bisiklete binen çocuklarýn telaþýný ve hareketini görmesem, “tamam“ diyeceðim, “þu oturan insanlarýn siniri alýnmýþ, bu kadar mý memnun bakýlýr”. Peki Foça’nýn bu imbat insanlarý, bu yumuþak huylu insanlar, neden yanýbaþýmýzdaki bir baþka güzel ülkenin insanlarýyla daha yakýn olamazlar? Midilli’den komþularýmýz gelirken ve biz onlarý zevkle aðýrlarken, neden bizler bir bilet kadar yakýn deðiliz onlara? Dün itibariyle Ýzmir-Atina uçak seferleri baþladý, çok þükür ki bu derece yakýn olan bir memleketle Ýstanbul üzerinden iletiþime geçmek zorunda kalmayacaðýz, onlar gelecekler elbette, peki biz gidebilecek miyiz? Yine vizeler, yine paralar, yine sýkýntýlar. Bu nasýl iþ? Yeþil pasaportu bile kabul etmeyen komþu.
Ýlk yazýyý yazmak zordur. Her þey içinizdedir, dolusunuzdur ve hepsini özenle anlatmak istersiniz. Bunu yaparken de kaptýrýr gidersiniz. Focafoca.com benim uzun süredir takip ettiðim bir güzel alandý. Þimdi sevgili Nurdan Çakýr TEZGÝN’in çaðrýsýyla arada sýrada sizlerle bu içimdekileri paylaþacaðým. Keyifle ve bir Kýyý Egeli havasýyla. MERHABA…
Prof.Dr.Serkan ODAMAN
"Prof.Dr.Serkan ODAMAN" bütün yazýlarý için týklayýn...