Zeynep Ayþe EDÝRNE
HAZANA DOÐRU
Yaz yorgunu yüreðimde sonbahar sýzlanmalarý baþlýyor. 'Gelecekse gelsin artýk þu sonbahar, hiç bitmesin bu yaz' arasýnda sýkýþýp kalmýþ bir ruh hali içindeyim. Yavaþ yavaþ kýsalýyor güneþin üzerimize deðen oklarý. Nice yaz aþklarý tatile girmeye hazýrlanýyor belki de. Takvimdeki adýyla yaz bitiyor.
Yaz biterken güz baþýnda, ben yeni yaþýmýn heyecanýnda. Bilmiyorum nasýl geçti seneler, her yaþýmý arsýzca tüketti ertelemeler.
Hazan sarýsý yaþlarýmýn ellili rengindeyim. Yeni yaþýmýn provasýný yaparken üzerimde, içimde yakýþacak mý endiþesi.. Zamana karþý maðlubu belli bir savaþ verirken, hemen ardýmda elli numara ayak izlerim ve onun ardýnda ilk adým patiklerim.
Dünüme katmýþým ömrümün yarýndan çalýnmýþ her gününü, farketmemiþim..
Aslýnda gençliðimiz mi kaybolan, yoksa güzelliklere olan umudumuz mu? Umudun git gide azalmasý mý? Bu yüzden mi hüzünlü anlamlar yüklenir 'gençliðimiz' dendikçe.
Eski bir zaman senfonisi gibi genç seslerim çýnlar kulaklarýmda. En yaþanmamýþlýklarda, en kirlenmemiþliklerde çocukluðumuz. Keþke hep çocuk kalsaydýk, keþke hiç büyümeseydik. Ellerimizde filizlensin diye beklerken hayatý, yetiþkinliðimizi mi içimizdeki çocuða kurban ettik, yoksa içimizdeki çocuðu mu yetiþkin olamadan defnettik?.
Zeynep Ayþe EDÝRNE
"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...
Yaz yorgunu yüreðimde sonbahar sýzlanmalarý baþlýyor. 'Gelecekse gelsin artýk þu sonbahar, hiç bitmesin bu yaz' arasýnda sýkýþýp kalmýþ bir ruh hali içindeyim. Yavaþ yavaþ kýsalýyor güneþin üzerimize deðen oklarý. Nice yaz aþklarý tatile girmeye hazýrlanýyor belki de. Takvimdeki adýyla yaz bitiyor.
Yaz biterken güz baþýnda, ben yeni yaþýmýn heyecanýnda. Bilmiyorum nasýl geçti seneler, her yaþýmý arsýzca tüketti ertelemeler.
Hazan sarýsý yaþlarýmýn ellili rengindeyim. Yeni yaþýmýn provasýný yaparken üzerimde, içimde yakýþacak mý endiþesi.. Zamana karþý maðlubu belli bir savaþ verirken, hemen ardýmda elli numara ayak izlerim ve onun ardýnda ilk adým patiklerim.
Dünüme katmýþým ömrümün yarýndan çalýnmýþ her gününü, farketmemiþim..
Aslýnda gençliðimiz mi kaybolan, yoksa güzelliklere olan umudumuz mu? Umudun git gide azalmasý mý? Bu yüzden mi hüzünlü anlamlar yüklenir 'gençliðimiz' dendikçe.
Eski bir zaman senfonisi gibi genç seslerim çýnlar kulaklarýmda. En yaþanmamýþlýklarda, en kirlenmemiþliklerde çocukluðumuz. Keþke hep çocuk kalsaydýk, keþke hiç büyümeseydik. Ellerimizde filizlensin diye beklerken hayatý, yetiþkinliðimizi mi içimizdeki çocuða kurban ettik, yoksa içimizdeki çocuðu mu yetiþkin olamadan defnettik?.
Zeynep Ayþe EDÝRNE
"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...