Tülin DURSUN
ÇOCUK GÖZÜYLE BÜYÜMEK ÝSTER
Katran karasý, korkulasý karanlýk!
Yine de yavaþtan alýþýyor gözler. Seçilmiyor kapýnýn yeri.
Çýkýþsýzlarda, uðultulardayýz.
Hangi ülkede, hangi unutmalarda, hangi zamandayýz?
Anýlarýn iyiliðindeyken, kötülükleri kimlere verdik?
Karanlýkta bir ýþýk hüzmesi! Zerreler daðýlýyor. Gümüþ
su saðýyoruz korkulu denizlerimizden. Deliceler suluyoruz baþak
tarlalarýnda...
Sancýsý tutuyor topraðýn. Ýnliyor derinden. Kara(lý) kadýnlar
yasa duruyorlar saygýyla. Bir daðdan hoyrat, bir kýrsaldan bozlak
figaný yükseliyor; babalar büyümüyor çocuk gözlerde, anneler unutuyor
"a" harfini...
Namlunun ucuna öyle güller falan sürülmemiþ. Yalan! Kurþunlar
parçalýyor düþleri. Canýmdan içeri giriyor hiç çocukluðum. Ve içim kalabalýk.
Ýçim koca bir ev. Odalarýnýn sayýsýný ezber edemiyorum. Kapýlarý sevgiye,
bilgeliðe açýlýyor habersiz. Korku yerini geleceðin telaþýna býrakmýþ...
Çocuk koþuþturmalarý yarýnlarýn uðultusunda; hepsinin dilleri lal,
þekerleri yok!
Ah sevgiye özensiz çocuklar!
Onlar büyürken ölülerini doðurdular geleceðe. Çocuk avuçlarýnda umar
sakladýlar.
Yarýn gece gökyüzüne yýldýzlarý asacaklar.
Öbür gün?
Daha sonraki gün?
Güneþ' te yýkanacaklar.
Ölümü çocuklar oynayamaz ki...
09. 09. 2009 büyükada
Tülin DURSUN
"Tülin DURSUN" bütün yazýlarý için týklayýn...
Katran karasý, korkulasý karanlýk!
Yine de yavaþtan alýþýyor gözler. Seçilmiyor kapýnýn yeri.
Çýkýþsýzlarda, uðultulardayýz.
Hangi ülkede, hangi unutmalarda, hangi zamandayýz?
Anýlarýn iyiliðindeyken, kötülükleri kimlere verdik?
Karanlýkta bir ýþýk hüzmesi! Zerreler daðýlýyor. Gümüþ
su saðýyoruz korkulu denizlerimizden. Deliceler suluyoruz baþak
tarlalarýnda...
Sancýsý tutuyor topraðýn. Ýnliyor derinden. Kara(lý) kadýnlar
yasa duruyorlar saygýyla. Bir daðdan hoyrat, bir kýrsaldan bozlak
figaný yükseliyor; babalar büyümüyor çocuk gözlerde, anneler unutuyor
"a" harfini...
Namlunun ucuna öyle güller falan sürülmemiþ. Yalan! Kurþunlar
parçalýyor düþleri. Canýmdan içeri giriyor hiç çocukluðum. Ve içim kalabalýk.
Ýçim koca bir ev. Odalarýnýn sayýsýný ezber edemiyorum. Kapýlarý sevgiye,
bilgeliðe açýlýyor habersiz. Korku yerini geleceðin telaþýna býrakmýþ...
Çocuk koþuþturmalarý yarýnlarýn uðultusunda; hepsinin dilleri lal,
þekerleri yok!
Ah sevgiye özensiz çocuklar!
Onlar büyürken ölülerini doðurdular geleceðe. Çocuk avuçlarýnda umar
sakladýlar.
Yarýn gece gökyüzüne yýldýzlarý asacaklar.
Öbür gün?
Daha sonraki gün?
Güneþ' te yýkanacaklar.
Ölümü çocuklar oynayamaz ki...
09. 09. 2009 büyükada
Tülin DURSUN
"Tülin DURSUN" bütün yazýlarý için týklayýn...