Erol ÇINAR
Yaþamla Yüzleþmeler
Sizi bilmem ama ben, “insan okuduðu kitaplara bazen geri dönmeli” diye düþünürüm. Sayfalarýný kontrol etmeli, kenarýna, köþesine aldýðý notlarý hatýrlamalý. Ýþte böyle günlerin birinde kitaplarýmý karýþtýrýyordum ki, sayfalarýnýn arasýndan bir kaðýt parçasý düþtü. Kýsa ve özlü cümlelerden oluþan, yaþam üzerine yazýlmýþ kýsacýk notlar vardý üzerinde. Kendimi, kendime anlatabilmek için yazdýðým, yüreðimin yansýmasý olan damýtýk düþünceler yumaðýný elimde tutuyordum. Nerde, ne zaman yazdýðýmý hatýrlayamadým. Kargacýk burgacýk harflerle alelacele yazýlar bu notlar beni düþünmeye yöneltti. Örnekleri aþaðýda, sizlerle paylaþmak istedim.
Ýnsan, onunla baþtan kaybedilmiþ bir savaþa girer, yorgun düþer, teslim olur ve ölür. Ýþte yaþamlarýn özü budur.
***
Her insan küçük bir kent karesinde, kendine ait bir büyük dünya yaratýr.
***
Ölüm, yaþamýn sonu deðil, sonucudur.
***
Sevgiye dönüþmeyen her ten çýlgýnlýðýnýn ömrü kýsa sürer. Sekse dayanan her sevda patlamasý sonunda, bir ayrýlýk hüsranýdýr insanlarý bekleyen. Bir de seksi tüketmek var. O yat kalk serüveninin, saniyelik zevk sarmalýnda yok olup gidivermek.
***
Kimi insanlarýn tüm yaþantýlarý alýþkanlýklardan ibarettir. Ben alýþkanlýklarýmdan korkarým.
***
Ýnsanýn yaþý ilerledikçe yeni deneyimlere daha da doymak bilmez bir gözle bakýyor. Belki de insanýn kýsýtlý zamanýný doldurma çabasýnýn bir sonucudur bu.
***
Hangi yanýmýz daha gerçek?.
***
Kalabalýklar içinde yalnýz olmak bir tercihtir.
***
Neden ölümden korkarýz?. Gelecekteki planlarýmýzý gerçekleþtirme þansýmýzýn kalmamasýndan mý?, bizi sevenleri üzeceðimizden mi? Yoksa ölümden sonra baþýmýza ne geleceðini bilmediðimizden mi?.
***
Yeni kavramý, “ben bunu kabul edebilir miyim?” sorusuna verdiðimiz yanýtta saklýdýr.
***
Kaç insan felsefenin olmasa bile hikmetin eþiðinde olur?. Kaç insan kendi kendine dýþardan bakar?. Kaç insan kendine ayna tutar?. Kaç insan Sokrat’ýn “Kendini Bil ” sözünü hatýrlar?.
***
Ýnsanoðlu býkmadan usanmadan, kendisi ile dünya arasýnda bir iliþki kurmaya çabalar. Bu acý dolu bir süreçtir. Çünkü yaþam, kargaþadan uyum yaratma çabalarýyla sürer, gider.
***
Evrim çýplaklýktan bugüne kadar geçen süre deðil mi?. Adem ile Havva her þeyden önce çýplaklýklarýnýn farkýna vardýlar ve çok utandýlar. Çünkü, kavradýlar ve birbirlerinin farkýna varmanýn zevkli yolunda ilerlediler. Bugün o günün çocuklarý hala bu yolda ilerleme yolundalar.
***
Ýnsan doðduðu kentte nerelidir?.
***
Nicedir toplumumuz bir saðýrlar diyaloðu yaþýyor. Göründüðü kadarýyla yaþayacak da; hiç kimsenin kuþkusu olmasýn. Çünkü ya susuyoruz ya da kim kimin dediðini anlamýyor. En çok da seyirciyiz. Her türlü deðere taþralý olmak, her þeye seyirci kalmak, karýþmamak günümüzün yükselen deðerleri oldu. Sözün özü, deðerlerimiz talan edildi.
Erol ÇINAR
erol.cinar@doruk.net.tr
Sizi bilmem ama ben, “insan okuduðu kitaplara bazen geri dönmeli” diye düþünürüm. Sayfalarýný kontrol etmeli, kenarýna, köþesine aldýðý notlarý hatýrlamalý. Ýþte böyle günlerin birinde kitaplarýmý karýþtýrýyordum ki, sayfalarýnýn arasýndan bir kaðýt parçasý düþtü. Kýsa ve özlü cümlelerden oluþan, yaþam üzerine yazýlmýþ kýsacýk notlar vardý üzerinde. Kendimi, kendime anlatabilmek için yazdýðým, yüreðimin yansýmasý olan damýtýk düþünceler yumaðýný elimde tutuyordum. Nerde, ne zaman yazdýðýmý hatýrlayamadým. Kargacýk burgacýk harflerle alelacele yazýlar bu notlar beni düþünmeye yöneltti. Örnekleri aþaðýda, sizlerle paylaþmak istedim.
Ýnsan, onunla baþtan kaybedilmiþ bir savaþa girer, yorgun düþer, teslim olur ve ölür. Ýþte yaþamlarýn özü budur.
***
Her insan küçük bir kent karesinde, kendine ait bir büyük dünya yaratýr.
***
Ölüm, yaþamýn sonu deðil, sonucudur.
***
Sevgiye dönüþmeyen her ten çýlgýnlýðýnýn ömrü kýsa sürer. Sekse dayanan her sevda patlamasý sonunda, bir ayrýlýk hüsranýdýr insanlarý bekleyen. Bir de seksi tüketmek var. O yat kalk serüveninin, saniyelik zevk sarmalýnda yok olup gidivermek.
***
Kimi insanlarýn tüm yaþantýlarý alýþkanlýklardan ibarettir. Ben alýþkanlýklarýmdan korkarým.
***
Ýnsanýn yaþý ilerledikçe yeni deneyimlere daha da doymak bilmez bir gözle bakýyor. Belki de insanýn kýsýtlý zamanýný doldurma çabasýnýn bir sonucudur bu.
***
Hangi yanýmýz daha gerçek?.
***
Kalabalýklar içinde yalnýz olmak bir tercihtir.
***
Neden ölümden korkarýz?. Gelecekteki planlarýmýzý gerçekleþtirme þansýmýzýn kalmamasýndan mý?, bizi sevenleri üzeceðimizden mi? Yoksa ölümden sonra baþýmýza ne geleceðini bilmediðimizden mi?.
***
Yeni kavramý, “ben bunu kabul edebilir miyim?” sorusuna verdiðimiz yanýtta saklýdýr.
***
Kaç insan felsefenin olmasa bile hikmetin eþiðinde olur?. Kaç insan kendi kendine dýþardan bakar?. Kaç insan kendine ayna tutar?. Kaç insan Sokrat’ýn “Kendini Bil ” sözünü hatýrlar?.
***
Ýnsanoðlu býkmadan usanmadan, kendisi ile dünya arasýnda bir iliþki kurmaya çabalar. Bu acý dolu bir süreçtir. Çünkü yaþam, kargaþadan uyum yaratma çabalarýyla sürer, gider.
***
Evrim çýplaklýktan bugüne kadar geçen süre deðil mi?. Adem ile Havva her þeyden önce çýplaklýklarýnýn farkýna vardýlar ve çok utandýlar. Çünkü, kavradýlar ve birbirlerinin farkýna varmanýn zevkli yolunda ilerlediler. Bugün o günün çocuklarý hala bu yolda ilerleme yolundalar.
***
Ýnsan doðduðu kentte nerelidir?.
***
Nicedir toplumumuz bir saðýrlar diyaloðu yaþýyor. Göründüðü kadarýyla yaþayacak da; hiç kimsenin kuþkusu olmasýn. Çünkü ya susuyoruz ya da kim kimin dediðini anlamýyor. En çok da seyirciyiz. Her türlü deðere taþralý olmak, her þeye seyirci kalmak, karýþmamak günümüzün yükselen deðerleri oldu. Sözün özü, deðerlerimiz talan edildi.
Erol ÇINAR
erol.cinar@doruk.net.tr
"Erol ÇINAR" bütün yazýlarý için týklayýn...