Zerrin SOYSAL
AYNA
Bir ayna tut kendine.
Gözünü kýrpmadan bak, korkusuzca..
Ne perde perde aralanýp seni bilinmezliklere çeken cennet, ne de cehennemden yükselen korkunç çýðlýklar yolundan döndürmesin.
Floransalý Dante gördü.. Assisili Francis de, Yunus da..
Ve daha pek çok yürekli insan..
Sen de görebilirsin. Yeter ki iste ve gözünü yumma hakikatin aynasýna.
O ayna ki, ne içe, ne dýþa bükülmüþtür. Dosdoðrudur. Karþýsýna geçeni hiç deðiþtirmeden kendisine geri gönderir. Çarpýtýp bozmadan, ne eksik ne de fazla.
Hiçbir þeye el sürme, bozma, düzeltmeye çalýþma. Bak sadece; görmeye, anlamaya çalýþ. Yerinden kýpýrdattýðýn tek taþ kýyameti baþlatýr. Yýkýlýr evrenin, altýnda kalýrsýn. Dokunma..
Aydýnlanmamýþa hiçbir ayna konuþmaz. Aydýnlat kendini, ýþýklan. Bütün lambalarý yak, mumlarý, þamdanlarý. “Iþýk, biraz daha ýþýk…”
Yumma gözünü, dosdoðru bak. Gördüklerin seni þaþýrtmasýn. Gorgo kýzlarýnýn saçý deðil onlar, hayýr. Senin yýlanlarýn… Onlar sensin. Daha derine in, aç bütün dehlizlerini. Kendi labirentlerinde kaybol. Bakmadýðýn köþe, ulaþmadýðýn oyuk kalmasýn. Daldýr ellerini belleðinin tortularýna, karýþtýr. Yükselen kokulara týkama burnunu, dayan. Senin kokun o, sana ait.
Boþuna uðraþma, Hades’in baþlýðý seni görünmez kýlmaz. Kimden gizleniyorsun ki? Tetiði çeken de sensin, vurulup devrilen de… Kendine ulaþmak istiyorsan kaçmak, saklanmak çözüm deðil. Varlýðýndan kim kurtulabilmiþ?
Uçurumlarýnýn derinliði baþýný döndürecek, korkma. Ýstediðin hýzla, istediðin kadar in. Acelen yok, var mý? Sen bilirsin ama, iyi iþler aceleye gelmez. Yoklaya yoklaya, sindirerek keþfet. Anlamsýzlýða razýysan, sýrtýný dönüp olduðun yerde kalabilirsin. Sorulardan, sorgulamalardan uzak, sýð sularda. Aynanýn karþýsýnda olduðuna göre aç gözlerini sonuna kadar ve bak. Cambazýn ipi aðsýz, güvence yok. Korunup kollanacaðýný söylemiyorum, risk sonuna kadar.
Rahatýný kaçýracak hiçbir þey görmüyor musun? Yanlýþ aynaya bakýyorsun o zaman, ya da gözlerin kapalý. Gerçekten bakýyorsan gördüklerin yaralar, kanarsýn. Ýnanamazsýn, inanmak istemezsin. Üzülme, inkar yollarý hep açýktýr, istediðin yerde býrakýp dönebilirsin. Ancak unutma, baktýðýn kadar göreceksin, gördüðün kadar bileceksin ve bildiðin kadar anlayacaksýn.
O izler senden öncekilere ait. Seni var edenlere, soyuna, atana… Eðer býrakýrsan, baþkalarý da senin izlerini görüp yüreklenecekler. Yalnýz olmadýðýný bil, en ýssýz derinliklerinde bile tek baþýna deðilsin. Kabuslarýndan ürkme, onlarý sen yarattýn. En dehþet verici görüntüleri en dipte bulacaksýn. “Eros” ve “Agape”nin yanýnda.
Delphoi’deki Apollon Tapýnaðý’nýn alýnlýðýnda “Kendini Bil” yazar, duymuþsundur. Sokrates’in en sevdiði, en sýk kullandýðý söz.
Vazgeçme, eline kalemi al ve bak. Budur sana yakýþan.
Yeni yýlda kendimizi bilme yolunda daha içtenlikle yol alabilme dileðiyle yazdým bu satýrlarý.
Herkese mutlu yýllar.
Zerrin SOYSAL
"Zerrin SOYSAL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Bir ayna tut kendine.
Gözünü kýrpmadan bak, korkusuzca..
Ne perde perde aralanýp seni bilinmezliklere çeken cennet, ne de cehennemden yükselen korkunç çýðlýklar yolundan döndürmesin.
Floransalý Dante gördü.. Assisili Francis de, Yunus da..
Ve daha pek çok yürekli insan..
Sen de görebilirsin. Yeter ki iste ve gözünü yumma hakikatin aynasýna.
O ayna ki, ne içe, ne dýþa bükülmüþtür. Dosdoðrudur. Karþýsýna geçeni hiç deðiþtirmeden kendisine geri gönderir. Çarpýtýp bozmadan, ne eksik ne de fazla.
Hiçbir þeye el sürme, bozma, düzeltmeye çalýþma. Bak sadece; görmeye, anlamaya çalýþ. Yerinden kýpýrdattýðýn tek taþ kýyameti baþlatýr. Yýkýlýr evrenin, altýnda kalýrsýn. Dokunma..
Aydýnlanmamýþa hiçbir ayna konuþmaz. Aydýnlat kendini, ýþýklan. Bütün lambalarý yak, mumlarý, þamdanlarý. “Iþýk, biraz daha ýþýk…”
Yumma gözünü, dosdoðru bak. Gördüklerin seni þaþýrtmasýn. Gorgo kýzlarýnýn saçý deðil onlar, hayýr. Senin yýlanlarýn… Onlar sensin. Daha derine in, aç bütün dehlizlerini. Kendi labirentlerinde kaybol. Bakmadýðýn köþe, ulaþmadýðýn oyuk kalmasýn. Daldýr ellerini belleðinin tortularýna, karýþtýr. Yükselen kokulara týkama burnunu, dayan. Senin kokun o, sana ait.
Boþuna uðraþma, Hades’in baþlýðý seni görünmez kýlmaz. Kimden gizleniyorsun ki? Tetiði çeken de sensin, vurulup devrilen de… Kendine ulaþmak istiyorsan kaçmak, saklanmak çözüm deðil. Varlýðýndan kim kurtulabilmiþ?
Uçurumlarýnýn derinliði baþýný döndürecek, korkma. Ýstediðin hýzla, istediðin kadar in. Acelen yok, var mý? Sen bilirsin ama, iyi iþler aceleye gelmez. Yoklaya yoklaya, sindirerek keþfet. Anlamsýzlýða razýysan, sýrtýný dönüp olduðun yerde kalabilirsin. Sorulardan, sorgulamalardan uzak, sýð sularda. Aynanýn karþýsýnda olduðuna göre aç gözlerini sonuna kadar ve bak. Cambazýn ipi aðsýz, güvence yok. Korunup kollanacaðýný söylemiyorum, risk sonuna kadar.
Rahatýný kaçýracak hiçbir þey görmüyor musun? Yanlýþ aynaya bakýyorsun o zaman, ya da gözlerin kapalý. Gerçekten bakýyorsan gördüklerin yaralar, kanarsýn. Ýnanamazsýn, inanmak istemezsin. Üzülme, inkar yollarý hep açýktýr, istediðin yerde býrakýp dönebilirsin. Ancak unutma, baktýðýn kadar göreceksin, gördüðün kadar bileceksin ve bildiðin kadar anlayacaksýn.
O izler senden öncekilere ait. Seni var edenlere, soyuna, atana… Eðer býrakýrsan, baþkalarý da senin izlerini görüp yüreklenecekler. Yalnýz olmadýðýný bil, en ýssýz derinliklerinde bile tek baþýna deðilsin. Kabuslarýndan ürkme, onlarý sen yarattýn. En dehþet verici görüntüleri en dipte bulacaksýn. “Eros” ve “Agape”nin yanýnda.
Delphoi’deki Apollon Tapýnaðý’nýn alýnlýðýnda “Kendini Bil” yazar, duymuþsundur. Sokrates’in en sevdiði, en sýk kullandýðý söz.
Vazgeçme, eline kalemi al ve bak. Budur sana yakýþan.
Yeni yýlda kendimizi bilme yolunda daha içtenlikle yol alabilme dileðiyle yazdým bu satýrlarý.
Herkese mutlu yýllar.
Zerrin SOYSAL
"Zerrin SOYSAL" bütün yazýlarý için týklayýn...