Azime AKBAÞ YAZICI
Ým
kýrýlmýþ aynada kalan
çocuk gölgesiydi zaman
ilkyaz çiçeðe durduðunda
anne kokulu bir mayýs sabahýna
þair im doðurdu
bundandýr yosun kokmam
Güneþli bir mayýs sabahýna uyandýðýnda iyimser yanýna yaslandý özlemlerinin. Güzel þeyler olacaktý. Yastýðýnda anneler doðuruyordu çocuk gözleri. Bedenine tüm olumlu düþüncelerini yükledi ve gerinerek kalkýp yataðýnýn kenarýna oturdu. Evde hiç ses yoktu, anlam veremedi. Çocuklar uyuyor olmalýydý, lavaboya doðru sürükledi ayaklarýný, yüzüne buz gibi su çarptý, saçlarýný ýslattý, diþlerini fýrçaladý. Yýllardan beri bu alýþkanlýðýný hiç ihmal etmeden sürdürüyordu. Aynada gürültülü gözlerini izledi bir süre. Yüzü, yaþýna raðmen tazeliðini koruyordu, tekrar su vurdu yüzüne ve gülümsedi gözlerine. Bazen yorgunluðun her hücresini esir aldýðýný düþünür ve betonlaþýrdý bedeni. Çok yoðun tempolu çalýþma hayatýnýn kýyýsýndan köþesinden ayýrýp biriktirdiklerini çocuklarýyla paylaþýr, onlarla çocuk olur, acý ve karanlýktan sýyrýlýrdý.
— Anne kokuyor bu sabah, dedi usulca.
Kahvaltýyý hazýrlayýp çocuklarý uyandýrmalý ve tatil gününün tadýný çýkarmalýydý. Garip bir hüzün sol yanýný yakýyor, boðazýna bir þeyler düðümleniyor ve gözlerinde biriken denizleri öteliyordu. Mutfaða doðru yürüdü. Koridorda, Vanilya bütün miskinliðiyle halýya yayýlmýþ derin uyumaktaydý. Sessizce yanýndan geçti Elmas. Ah evet anneannesinin ismini koymuþtu ona annesi. Ama hiçbir zaman kendini ‘elmas’ gibi hissedemedi. Kömür gibi karanlýk ve koyu sokaklarýnda ömrünün, hep huzuru düþledi. Sadece huzuru.
— Ýnanamýyorum, bu ne güzel bir kahvaltý sofrasý böyle…
Çocuklarý, saklandýklarý mutfak kapýsýnýn arkasýndan çýkýp annelerinin boynuna atýldýlar ve sevgiyle sarýldýlar ona. Elmas mutluluk ve þaþkýnlýk arasý duygular arasýnda gidip geldi bir an. Gözlerinde biriken denizler deli dalgalar gibiydi.
Nazar ve Can erkenden kalkmýþ, bu mis kokulu anneler günü sabahýnda biricik anneleri için hazýrlýk yapmýþlar ve masanýn ortasýna onun çok sevdiði eflatun gülleri yerleþtirmiþlerdi.
Kahvaltýlarýný sýcacýk sevgilerine sarýlarak güle oynaya yaptýlar. Elmas kendini yalnýz hissetmiyor inadýna çoðaldýðýnýn farkýna varýyordu.
Gözleri zeytin tabaðýnda uzun bir yolculuða hazýrlanýr gibiydi…
Uzun ve derin gölgelerine sýðýnarak gözlerinin mavi aldanýþlar denizinde uzandý köpüklere. Uzaktan martýlar ayný bildik seslerinin dýþýnda çýðlýklanýyor, köpüklerin arasýnda bir var bir yok oluyorlardý. Ellerinde bir avuç çakýltaþý ile en uzun yolculuðuna hazýrlanan kýrmýzý saçlý çocuðun gözlerinde papatyalar büyüyor, anemonlar renkleniyordu.
“Balonum dede, mavi balonum senin yanýnda mý þimdi? Ben sana bir avuç çakýltaþý versem, balonumu bana verir misin dede?”
Sakin minik dalgalar ince kum tanelerini sürükleyerek geri çekiyor tekrar kýrmýzý saçlarýna takýyordu küçük kýzýn. Uzun ve sarý kirpiklerinde biriken tuz canýný yakýyordu.
“Mavi balonumu özledim. Bir bayram sabahý bileðimden uçup bulutlara doðru yola çýkan balonumu. Sonra dedem de gitti bulutlara. Þimdi birlikte olmalýlar. Ýkisini de özledim ak martý.”
Çýðlýk çýðlýða haykýrmaya baþladý deniz. “Kýrmýzý saçlý kýz, düþürme gözlerini, bütün mavi balonlarý getireceðim uykularýna.” Martýlar baþlarýný ve kanatlarýný hýzla sallamaya baþladýlar ve bilinmedik bir diliyle evrenin, gökyüzünü kapladýlar.
Uzandý yüzükoyun, sýcacýk kum yanaklarýný yaktý. Gözlerini kapattý her þeye. Ayaklarýna dokunan deniz usul usul ninnilendi. Aðýr bir uyku yaladý kirpiklerini, saçlarýný rüzgâr okþadý, sýrtýný güneþ.
Yüzlerce mavi balonun içinde kahkahalar atarak koþuyordu papatya tarlasýna. Dedesi uzaktan el sallýyor ve gökyüzünü iþaret ediyordu. Baþýný kaldýrdý, bulutlar mavi birer balon olmuþ, dans ediyorlardý.
Güneþ sýrtýný, kumlar yanaðýný yakmaya; deniz ayaklarýný okþamaya devam ediyordu.
Ertesi sabah kumsalda yürümeye çýkanlar sönmüþ bir mavi balonun yanýnda bekleþen birkaç martý gördüler. Martýlarýn dilinde bilinmedik bir þiir, kirpiklerinde kýrmýzý ve kum…
Elmas gözlerini kuruladý ve kül elleriyle zamanýn zeytin tabaðýný dolaba kaldýrdý. Delice bir anne kokulu akþama doðru yola çýkmaya hazýrdý.
Azime AKBAÞ YAZICI
www.azimeayazici.blogspot.com
kýrýlmýþ aynada kalan
çocuk gölgesiydi zaman
ilkyaz çiçeðe durduðunda
anne kokulu bir mayýs sabahýna
þair im doðurdu
bundandýr yosun kokmam
Güneþli bir mayýs sabahýna uyandýðýnda iyimser yanýna yaslandý özlemlerinin. Güzel þeyler olacaktý. Yastýðýnda anneler doðuruyordu çocuk gözleri. Bedenine tüm olumlu düþüncelerini yükledi ve gerinerek kalkýp yataðýnýn kenarýna oturdu. Evde hiç ses yoktu, anlam veremedi. Çocuklar uyuyor olmalýydý, lavaboya doðru sürükledi ayaklarýný, yüzüne buz gibi su çarptý, saçlarýný ýslattý, diþlerini fýrçaladý. Yýllardan beri bu alýþkanlýðýný hiç ihmal etmeden sürdürüyordu. Aynada gürültülü gözlerini izledi bir süre. Yüzü, yaþýna raðmen tazeliðini koruyordu, tekrar su vurdu yüzüne ve gülümsedi gözlerine. Bazen yorgunluðun her hücresini esir aldýðýný düþünür ve betonlaþýrdý bedeni. Çok yoðun tempolu çalýþma hayatýnýn kýyýsýndan köþesinden ayýrýp biriktirdiklerini çocuklarýyla paylaþýr, onlarla çocuk olur, acý ve karanlýktan sýyrýlýrdý.
— Anne kokuyor bu sabah, dedi usulca.
Kahvaltýyý hazýrlayýp çocuklarý uyandýrmalý ve tatil gününün tadýný çýkarmalýydý. Garip bir hüzün sol yanýný yakýyor, boðazýna bir þeyler düðümleniyor ve gözlerinde biriken denizleri öteliyordu. Mutfaða doðru yürüdü. Koridorda, Vanilya bütün miskinliðiyle halýya yayýlmýþ derin uyumaktaydý. Sessizce yanýndan geçti Elmas. Ah evet anneannesinin ismini koymuþtu ona annesi. Ama hiçbir zaman kendini ‘elmas’ gibi hissedemedi. Kömür gibi karanlýk ve koyu sokaklarýnda ömrünün, hep huzuru düþledi. Sadece huzuru.
— Ýnanamýyorum, bu ne güzel bir kahvaltý sofrasý böyle…
Çocuklarý, saklandýklarý mutfak kapýsýnýn arkasýndan çýkýp annelerinin boynuna atýldýlar ve sevgiyle sarýldýlar ona. Elmas mutluluk ve þaþkýnlýk arasý duygular arasýnda gidip geldi bir an. Gözlerinde biriken denizler deli dalgalar gibiydi.
Nazar ve Can erkenden kalkmýþ, bu mis kokulu anneler günü sabahýnda biricik anneleri için hazýrlýk yapmýþlar ve masanýn ortasýna onun çok sevdiði eflatun gülleri yerleþtirmiþlerdi.
Kahvaltýlarýný sýcacýk sevgilerine sarýlarak güle oynaya yaptýlar. Elmas kendini yalnýz hissetmiyor inadýna çoðaldýðýnýn farkýna varýyordu.
Gözleri zeytin tabaðýnda uzun bir yolculuða hazýrlanýr gibiydi…
Uzun ve derin gölgelerine sýðýnarak gözlerinin mavi aldanýþlar denizinde uzandý köpüklere. Uzaktan martýlar ayný bildik seslerinin dýþýnda çýðlýklanýyor, köpüklerin arasýnda bir var bir yok oluyorlardý. Ellerinde bir avuç çakýltaþý ile en uzun yolculuðuna hazýrlanan kýrmýzý saçlý çocuðun gözlerinde papatyalar büyüyor, anemonlar renkleniyordu.
“Balonum dede, mavi balonum senin yanýnda mý þimdi? Ben sana bir avuç çakýltaþý versem, balonumu bana verir misin dede?”
Sakin minik dalgalar ince kum tanelerini sürükleyerek geri çekiyor tekrar kýrmýzý saçlarýna takýyordu küçük kýzýn. Uzun ve sarý kirpiklerinde biriken tuz canýný yakýyordu.
“Mavi balonumu özledim. Bir bayram sabahý bileðimden uçup bulutlara doðru yola çýkan balonumu. Sonra dedem de gitti bulutlara. Þimdi birlikte olmalýlar. Ýkisini de özledim ak martý.”
Çýðlýk çýðlýða haykýrmaya baþladý deniz. “Kýrmýzý saçlý kýz, düþürme gözlerini, bütün mavi balonlarý getireceðim uykularýna.” Martýlar baþlarýný ve kanatlarýný hýzla sallamaya baþladýlar ve bilinmedik bir diliyle evrenin, gökyüzünü kapladýlar.
Uzandý yüzükoyun, sýcacýk kum yanaklarýný yaktý. Gözlerini kapattý her þeye. Ayaklarýna dokunan deniz usul usul ninnilendi. Aðýr bir uyku yaladý kirpiklerini, saçlarýný rüzgâr okþadý, sýrtýný güneþ.
Yüzlerce mavi balonun içinde kahkahalar atarak koþuyordu papatya tarlasýna. Dedesi uzaktan el sallýyor ve gökyüzünü iþaret ediyordu. Baþýný kaldýrdý, bulutlar mavi birer balon olmuþ, dans ediyorlardý.
Güneþ sýrtýný, kumlar yanaðýný yakmaya; deniz ayaklarýný okþamaya devam ediyordu.
Ertesi sabah kumsalda yürümeye çýkanlar sönmüþ bir mavi balonun yanýnda bekleþen birkaç martý gördüler. Martýlarýn dilinde bilinmedik bir þiir, kirpiklerinde kýrmýzý ve kum…
Elmas gözlerini kuruladý ve kül elleriyle zamanýn zeytin tabaðýný dolaba kaldýrdý. Delice bir anne kokulu akþama doðru yola çýkmaya hazýrdý.
Azime AKBAÞ YAZICI
www.azimeayazici.blogspot.com
"Azime AKBAÞ YAZICI" bütün yazýlarý için týklayýn...