Zeynep Ayþe EDÝRNE
ARDINDAN
8.15 vapurunun dýþýnda oturuyorum. Turnikelerden telaþla koþuþan kalabalýk. Çoðu iþine gitmekte. Bir düdük sesi ''Turnikeler tamam”. Yüzlerde, kapanan kapýlarýn ardýnda yetiþememiþ olmanýn kýzgýnlýðý, üzüntüsü. Otobüs yada dolmuþ þoförüne savrulan bir küfür. Yada gömleðini ütülemekte gecikmiþ olan kaþýk düþmanýna. Belki de çocuðu yuvaya býrakma iþini ona yüklemiþ olan kocaya.
Karþýyaka vapur iskelesinden uzaklaþýyoruz yavaþ yavaþ. Ýskelede, günde kim bilir kaç kez halatlarý toplayýp, salan çýmacý. Ýskele babalarý tüm diklikleriyle bekliyorlar, halatlarýn boyunlarýna atýlýþýný, boyunlarýndan sýyrýlýþýný.
Birden babamý düþündüm. Hiç tanýmadýðýn bir insaný düþünmek ne kadar zor. Sararmýþ bir fotoðrafta yaþamak, ayný havayý soluduðunu bilerek. Henüz minik bir bebekken babasýz kalmýþ, o sýcaklýðý ve güveni hissetmeyi bekleyen ellerim. O yaþarken yitirmiþim onu. Ve anneannemin evini ev edinmiþim kendime.
Anneannem! Ceviz sandýðýný her açýþýnda mis gibi lavanta kokularý saçýlan, düzelttiði her yataðýn çarþafýnda tek kýrýþýk kalmamasýna özen gösteren, kulak hizasýndaki permalý, beyaz saçlarýyla kýsa boylu, tombul anneannem. Dedemle görücü usulü evlendiklerini anlatýrdý hep ve ne çok seviþtiklerini. Yarým asrý birlikte yaþamýþlardý yoklukta, varlýkta, o fidan boylu ince adamla, kýsa boylu tombul kadýn.
Sevgi idiyse duyulan açlýk, doyurmuþlardý týka basa. Ama yine de bir boþluk vardý. Sanki bir parçasý eksikti puzzle’ýn. O parça bulunabilseydi tamamlanacaktý, yýllarca eksik parçasýný bekleyen puzzle. Oysa evlilik bitince babalýk bitmemeliydi. Ýlk sevdiðim adam olmasýný isterdim. Yýllarca bu sessiz çýðlýðýmý kimse duymadý, ümide eþlik eden çýðlýðý.
Her babalar gününde eksik parçanýn yerini bulacaðý ümidi ile geçen yýllar. Ve artýk o ümidin de yok olduðunu öðrenmek. Kaybolan birinin adresini bulmak sonunda.
Bir selvi gölgesi ise bulunan adres! Artýk o parça asla tamamlanamayacak demekti.
Karþýyaka vapur iskelesini ne çabuk geride býraktýk. Beyaz kuðu sularý yara yara gidiyor, meydan okurcasýna. Sabah serinliði ürpertti beni galiba. Yüzüme vuran dalganýn bir damlasý mý kaldý gözlerimde, yoksa gözyaþý mý bu?
Vapurda bir hareketlilik. Ýþte Konak iskelesi. Vapurdan inen babalarý seyrediyorum... Sevgi dolu, sevgisiz, kumarbaz, ayyaþ, hovarda, zavallý, zengin, fakir babalar. Size günaydýn... Size de günaydýn, Konak vapur iskelesinin boynuna halat geçmiþ babalarý.
Baba olmak zor deðildir.
Ama babalýk yapmak zordur.
Zeynep Ayþe EDÝRNE
"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...
8.15 vapurunun dýþýnda oturuyorum. Turnikelerden telaþla koþuþan kalabalýk. Çoðu iþine gitmekte. Bir düdük sesi ''Turnikeler tamam”. Yüzlerde, kapanan kapýlarýn ardýnda yetiþememiþ olmanýn kýzgýnlýðý, üzüntüsü. Otobüs yada dolmuþ þoförüne savrulan bir küfür. Yada gömleðini ütülemekte gecikmiþ olan kaþýk düþmanýna. Belki de çocuðu yuvaya býrakma iþini ona yüklemiþ olan kocaya.
Karþýyaka vapur iskelesinden uzaklaþýyoruz yavaþ yavaþ. Ýskelede, günde kim bilir kaç kez halatlarý toplayýp, salan çýmacý. Ýskele babalarý tüm diklikleriyle bekliyorlar, halatlarýn boyunlarýna atýlýþýný, boyunlarýndan sýyrýlýþýný.
Birden babamý düþündüm. Hiç tanýmadýðýn bir insaný düþünmek ne kadar zor. Sararmýþ bir fotoðrafta yaþamak, ayný havayý soluduðunu bilerek. Henüz minik bir bebekken babasýz kalmýþ, o sýcaklýðý ve güveni hissetmeyi bekleyen ellerim. O yaþarken yitirmiþim onu. Ve anneannemin evini ev edinmiþim kendime.
Anneannem! Ceviz sandýðýný her açýþýnda mis gibi lavanta kokularý saçýlan, düzelttiði her yataðýn çarþafýnda tek kýrýþýk kalmamasýna özen gösteren, kulak hizasýndaki permalý, beyaz saçlarýyla kýsa boylu, tombul anneannem. Dedemle görücü usulü evlendiklerini anlatýrdý hep ve ne çok seviþtiklerini. Yarým asrý birlikte yaþamýþlardý yoklukta, varlýkta, o fidan boylu ince adamla, kýsa boylu tombul kadýn.
Sevgi idiyse duyulan açlýk, doyurmuþlardý týka basa. Ama yine de bir boþluk vardý. Sanki bir parçasý eksikti puzzle’ýn. O parça bulunabilseydi tamamlanacaktý, yýllarca eksik parçasýný bekleyen puzzle. Oysa evlilik bitince babalýk bitmemeliydi. Ýlk sevdiðim adam olmasýný isterdim. Yýllarca bu sessiz çýðlýðýmý kimse duymadý, ümide eþlik eden çýðlýðý.
Her babalar gününde eksik parçanýn yerini bulacaðý ümidi ile geçen yýllar. Ve artýk o ümidin de yok olduðunu öðrenmek. Kaybolan birinin adresini bulmak sonunda.
Bir selvi gölgesi ise bulunan adres! Artýk o parça asla tamamlanamayacak demekti.
Karþýyaka vapur iskelesini ne çabuk geride býraktýk. Beyaz kuðu sularý yara yara gidiyor, meydan okurcasýna. Sabah serinliði ürpertti beni galiba. Yüzüme vuran dalganýn bir damlasý mý kaldý gözlerimde, yoksa gözyaþý mý bu?
Vapurda bir hareketlilik. Ýþte Konak iskelesi. Vapurdan inen babalarý seyrediyorum... Sevgi dolu, sevgisiz, kumarbaz, ayyaþ, hovarda, zavallý, zengin, fakir babalar. Size günaydýn... Size de günaydýn, Konak vapur iskelesinin boynuna halat geçmiþ babalarý.
Baba olmak zor deðildir.
Ama babalýk yapmak zordur.
Zeynep Ayþe EDÝRNE
"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...