BÖYLE BÝR AÞK / Zeynep Ayþe EDÝRNE
Zeynep Ayþe EDÝRNE

Zeynep Ayþe EDÝRNE

BÖYLE BÝR AÞK



      Size küçük bir masal anlatmak istedim bu kez. Masal gibi yaþanan bir aþk.

      Bugün buluþacaklardý. Adam çok heyecanlý, bir o kadarda telaþlýydý. Her þey çok güzel olmalýydý. Özenle týraþ oldu, onun en sevdiði parfümü sürdü yanaklarýna. Parfümlü elleriyle saçlarýný düzeltti. Acaba ne giymeliydi? Sonunda onun sevdiði giysileri giymeye karar verdi. Kravatýný düzelttikten sonra, boy aynasýnda þöyle bir baktý kendine.

      ''Evet,hazýrým''dedi.

      Sevinçle kendini sokaða attý. Her þey ne kadar güzel görünüyordu gözüne. Havanýn kapalý oluþu, kurþuni gökyüzü bile keyfini kaçýramadý adamýn. Çiçek almalýydý; telaþla çiçekçinin yolunu tuttu. Hangi çiçeði seçeceðine karar veremedi. Beyaz olmalýydý rengi, ama hangisi? Sonunda Kasýmpatý almaya karar verdi. Tam mevsimiydi ve ''o çok sever' diye düþündü. Onu ne çok seviyordu. Yýllardýr birlikteydiler, her zorluða göðüs germiþlerdi. Sevgileri onlara hep güç vermiþti. Günleri dolu dolu yaþayamýyor olsalar da beraberce, adam sevgisinin, özleminin her geçen gün yoðunlaþtýðýný hissediyordu. Elbet bir gün ayrýlmamacasýna beraber olacaklardý. Bu umutla, elinde çiçekleriyle buluþma yerine geldi. Her yer yemyeþildi. Havanýn kapalý olmasýna raðmen, kuþ sesleri duyuluyordu çevreden. ''Ne kadar huzur verici'' diye düþündü.

      Ýþte; sevdiði ordaydý. ''Merhaba bir tanem'' diyerek sevdiðinin yanýna oturdu. Beyaz kartopu yýðýný gibi duran çiçekleri kucaðýna býraktý. ''Tam sevdiðin gibiler deðil mi? Bak patlarýn büyüklüðüne''. Uzun uzun konuþtular. Adam kah gülümsedi, kah hüzünlendi. Sanki adam zamanlardýr konuþmamýþtý, içinde biriken her duyguyu anlattý durdu. Bir ara þarký bile mýrýldanmaya baþladý, ''Ne olur beni de alýn koynunuza hatýralar''. Birden utandý,'' tamam, yavaþ söylüyorum, etraftakiler rahatsýz olmaz''. Kadýn sessizce dinledi onu.

      Zaman ne kadar da çabuk geçmiþti, ayrýlýk saati geldi iþte. Toparlandý adam, üstünü baþýný düzeltti. Sevgiyle, aþkla baktý sevdiðine. ''Hoþçakal bir tanem, seni seviyorum'' diyerek, küçük bir öpücük kondurdu. ''Keþke gitmek zorunda olmasaydým, hep seninle, hep yanýnda olabilseydim''

      Batmakta olan güneþin kýzýl ýþýk huzmeleri, bulutlarýn arasýndan geçerek selvileri kýzýla kesti, adam mezarlýktan çýkarken...

      Sevgilerin, aþklarýn parayla satýldýðý, satýn alýndýðý günümüzde, böyle aþklar da var unutulmayan. Yýllarca ayný burukluk, ayný heyecan ve ayný özlemle yaþanan. Ýstikbalsiz ve mazisiz aþklar diliyorum.


Zeynep Ayþe EDÝRNE




27 Haziran 2007 Çarþamba / 2424 okunma



"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...