Tülin DURSUN

YALIN HALÝ ÇALINIYOR BEBELERÝN



ay üþüyor bu gece.
en yalýn halinde
duygular kutsanýrken
yarýnlara;
çýðlýklar deðiyor
gökyüzüne...

"savaþ yok!"
diyor adamýn biri.
"savaþ yok ki barýþ olsun."
diyor öteki kadýn...

bebekler konuþamadan,
çocuklar oynayamadan,
ergenliklerini bilmeyen kýzlar
dedelerle gerdeðe
sokulurken;
"savaþ yok!"
diyor adamýn biri.
"savaþ yok ki, barýþ olsun!"

yarýnlarýna mayýnlar döþeli
topraðýmýn.
yeþermeyecek delice çiçekleri
tarlalarýmda,
baþaklar boynu bükük
uzanýrken sabaha,
umutlara kurþun sýkýlýrken
acýmasýz;
"savaþ yok!"
diyor adamýn biri,
"savaþ yok ki,
barýþ olsun."
diyor öteki kadýnýn
sevgiye mühürlü dudaðý...

evler köhne,
evler küf kokulu,
evler güneþsiz,
evlerden sevgi çalýnmýþ.
yüreði yaralý baba
kanlar içinde,
gülleri solmuþ ana
aðýtlar yakýyor biteviye...

yalýn hali çalýnýyor
bebelerin,
masumiyeti kararmýþ
çocuk bedenlerin.
mavzerinde kin var
yüreklerin;
namlunun ucundan
damlýyor
insanlýðýn
alýnyazýsý...

ve
analarýn rahimleri
döllenmiyor artýk
"barýþ"lara...

tülin dursun 23.04.2010 sultanahmet/Ýst.


Tülin DURSUN



diyor adamýn biri.
"..." /> diyor adamýn biri.
"... ">

---

---

"Tülin DURSUN" bütün yazýlarý için týklayýn...