“DÝNLEME” ÜZERÝNE… / Ahmet Zeki YEÞÝL
Ahmet Zeki YEÞÝL

Ahmet Zeki YEÞÝL

“DÝNLEME” ÜZERÝNE…



Kimse kusura bakmasýn, memleketin yarýsý dinleniyor, yarýsý dinlenmiyor. Olmaz böyle þey! Dinlenecekse, herkes dinlensin. Dinlenenler, dinlenmeyenlere bakýp bakýp, býyýk altýndan kýs kýs gülmesin. Dinlenmeyenler, “Sýra bize ne zaman gelecek?” diyerek, heyecandan zýp zýp zýplamasýn. Dinlenenler, adam yerine konulduklarý için mutlu. Dinlenmeyenler, bir gün mutlaka dinlemeye takýlacaklarý konusunda umutlu. Ancak kendilerini “Cari açýðýmýzdan baþka bir açýðýmýz yok ki dinlenelim” diye teselli ediyorlar. Dinlenenler, dinlenmeyenlerin kendilerini dinlediðini düþündüklerinden, memleket gergin. Neredeyse, dinlenenler ve dinlenmeyenler olarak ikiye bölünecek.

Kendilerini saðan robotlardan huylanan inekler gibiyim. Lütfen, bir yetkili bilgi versin. “Dinleme yaþý kaçtan baþlýyor?” bilmek hakkýmýz. Benim yaþým tutuyor mu, merak ediyorum. Oðlum sünnet oldu. Eðer O, dinleme kapsama alanýna giriyorsa, ben hayde hayde dinleniyorum demektir. Bu konunun sonuna kadar takipçisi olacaðým. Yasal hakkýmý kullanacaðým. Önce, ön inceleme; sonra, son inceleme yaptýracaðým. Eðer dinlenmiyorsam dinleme kararý aldýracaðým. Nasýl olsa, her fani dinlemeye takýlacaktýr.

Bir gizli dost, “Dinlene dinlene karpuz gibi büyüdün. Hiç olmazsa dinlenmenin zevkini çýkar“ diyor. Güvenemiyorum. Ya eksik dinlendiysem? Merakýmý gidermek için kendimi onlarýn yerine koyup, gözü kapalý bir þekilde dinleniyormuþ gibi yapýyorum. Söylemesi ayýptýr, sadece kulaklarým ve aðzým açýk. Çünkü oluþabilecek týkýrtýlarýn kulaðýma yapacaðý basýncý, aðzýmdan alacaðým hava ile dengeliyorum. Ne “týk” var, ne de “týkýrtý”. Galiba ben dinlenmiyorum. Beni adam yerine koyan yok. Bu yüzden ekolojik sistemim can çekiþiyor.
Þimdi soruyorum, ne olacak halimiz? Ýþin dozu kaçtý. En iyisi insan kendi kendini dinlemeli. Metabolik blokajlar kaldýrýlmalý. O zaman, suçüstü yakalanma derdi yok. Takke düþmez, kel görünmez. Skandal patlamaz. Ortalýðý su basmaz. Olaðanüstü toplandýk. Kararýmý açýkladým. Ben kendimi usulü dahilinde dinleyeceðim. Ýstanbul’u dinler gibi gözlerim kapalý… Artýk, þifreli konuþuyoruz, ancak bu kez de þifreyi çözemiyoruz. Makro dengeler içinde devam eden iyimserliðim kayboluyor. Ýnþallah, uzaylýlara mahcup olmayýz. Neyse, kendi kendimizi dinliyoruz ya… Öyleyse varýz ve hayattayýz Allah’a çok þükür. Bir þarký mýrýldanýyorum: ya ya ye koko jambo ya ya ye…

A.Z.Y.


Ahmet Zeki YEÞÝL




17 Haziran 2010 Perþembe / 3258 okunma



"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...