Zeynep Ayþe EDÝRNE
ARIYORUM
Bana çocukluðumu verin....
Tasasýz, dertsiz geçen çocukluk yýllarýmý arýyorum. Uzun kýþ gecelerinde odun sobamýzýn ýsýttýðý, evimizin o küçük odasýndaki gerçek dostlarýmý, dýþarýda rüzgarýn uðultusunun eþliðinde anlatýlan o güzelim hikayeleri, kýzgýn sobanýn üstünde kýzartýlan kestaneleri arýyorum.
Bahar aylarýnýn geliþiyle birlikte, gittiðimiz piknikleri, topladýðýmýz rengarenk çiçekleri, gökyüzünün sýnýrsýz boyutlarýna saldýðýmýz uçurtmalarý, her bahar mevsiminde geliþleriyle, bizi heyecanlandýran, ümitle beklediðimiz leylekleri, kýrlangýçlarý arýyorum.
Perþembe akþamlarýný iple çekerek hiç kaçýrmadan dinlediðimiz radyo tiyatrolarýný, küçük kumbaramý, haftanýn iki günü gittiðimiz o yazlýk sinemayý, beni duygulandýrýp gözyaþý döktüren o eski filmleri arýyorum.
Tasarrufun ilke edinildiði, giyimden, yiyecekten en azami verimin saðlandýðý mutfaðýmýzý, aile büyüklerinin varlýðý ile neþe dolan o eski, geniþ aile hayatýmý arýyorum.
Bayramlarýn ve yýlbaþý gecelerinin arifesinde yaþanan o tatlý heyecaný ve koþuþturmayý, bayramlarda büyüklerin ellerini öpmeyi arýyorum.
Her evinde huzur olan o eski mahallemizi, ''komþu komþunun külüne muhtaçtýr'' sözünü doðrularcasýna, ölümde, hastalýkta her zaman yanýmýzda olan eski dostlarýmý, olanaksýzlýklar içinde bizi yetiþtirmeye çalýþan o eski öðretmenimi, kötü gün dostlarýnýn var olduðu gerçek arkadaþlarýmý. Ýçinde yalancý dostluklarýn ve menfaatlerin olmadýðý dostluklarý arýyorum.
Ýnsan hayatý göz açýp kapayýncaya kadar geçip gidiyor ve biz birçok þeyin deðerini anlamadan, onlarý bir daha bulamamak, bir daha yaþayamamak, bir daha görememek üzere býrakýp gidiyoruz.
Ve son...
Balkonunda rengarenk sardunyalarýn açtýðý bahçe içindeki o ev.... Mutfaðýnda tahta raflarý, bakýr tencereleri, tel dolabý olan o küçük ev... Senin lavanta kokulu beyaz örtülü masanda yediðim, kömür sobasý üstünde çevrile çevrile piþmiþ ýspanaklý böreði, o tepsi böreðini nasýl unuturum? Zamanýn kreplerine inat...
Zeynep Ayþe EDÝRNE
"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...
Bana çocukluðumu verin....
Tasasýz, dertsiz geçen çocukluk yýllarýmý arýyorum. Uzun kýþ gecelerinde odun sobamýzýn ýsýttýðý, evimizin o küçük odasýndaki gerçek dostlarýmý, dýþarýda rüzgarýn uðultusunun eþliðinde anlatýlan o güzelim hikayeleri, kýzgýn sobanýn üstünde kýzartýlan kestaneleri arýyorum.
Bahar aylarýnýn geliþiyle birlikte, gittiðimiz piknikleri, topladýðýmýz rengarenk çiçekleri, gökyüzünün sýnýrsýz boyutlarýna saldýðýmýz uçurtmalarý, her bahar mevsiminde geliþleriyle, bizi heyecanlandýran, ümitle beklediðimiz leylekleri, kýrlangýçlarý arýyorum.
Perþembe akþamlarýný iple çekerek hiç kaçýrmadan dinlediðimiz radyo tiyatrolarýný, küçük kumbaramý, haftanýn iki günü gittiðimiz o yazlýk sinemayý, beni duygulandýrýp gözyaþý döktüren o eski filmleri arýyorum.
Tasarrufun ilke edinildiði, giyimden, yiyecekten en azami verimin saðlandýðý mutfaðýmýzý, aile büyüklerinin varlýðý ile neþe dolan o eski, geniþ aile hayatýmý arýyorum.
Bayramlarýn ve yýlbaþý gecelerinin arifesinde yaþanan o tatlý heyecaný ve koþuþturmayý, bayramlarda büyüklerin ellerini öpmeyi arýyorum.
Her evinde huzur olan o eski mahallemizi, ''komþu komþunun külüne muhtaçtýr'' sözünü doðrularcasýna, ölümde, hastalýkta her zaman yanýmýzda olan eski dostlarýmý, olanaksýzlýklar içinde bizi yetiþtirmeye çalýþan o eski öðretmenimi, kötü gün dostlarýnýn var olduðu gerçek arkadaþlarýmý. Ýçinde yalancý dostluklarýn ve menfaatlerin olmadýðý dostluklarý arýyorum.
Ýnsan hayatý göz açýp kapayýncaya kadar geçip gidiyor ve biz birçok þeyin deðerini anlamadan, onlarý bir daha bulamamak, bir daha yaþayamamak, bir daha görememek üzere býrakýp gidiyoruz.
Ve son...
Balkonunda rengarenk sardunyalarýn açtýðý bahçe içindeki o ev.... Mutfaðýnda tahta raflarý, bakýr tencereleri, tel dolabý olan o küçük ev... Senin lavanta kokulu beyaz örtülü masanda yediðim, kömür sobasý üstünde çevrile çevrile piþmiþ ýspanaklý böreði, o tepsi böreðini nasýl unuturum? Zamanýn kreplerine inat...
Zeynep Ayþe EDÝRNE
"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...