Zeynep Ayþe EDÝRNE
BÝR YUDUM......
Kýrýp döktüðümüz, dönüp de toplamaya mecal býrakmayan bir hayat yaþadýðýmýz.
En deliþmen feryatlarla adýmýmýzý sokaða attýðýmýz günden beri hep yalnýz, hep çaresiz, hep tek baþýna ýslanýp dururken, sözüm ona en modern çaðý yaþadýðýmýz þu zamanlarda içini bir türlü dolduramamanýn yüreðimizdeki sýkýntýsýnýn adý; 'dostluk'. Ya da acýlarýn sýrtýmýza vurduðu yükü varoluþuyla hafifleten duygu; 'dostluk'.
Ýçi geçmiþ ve hesaplý iliþkilerin kök saldýðý bu günlerde dost kalabilmek suya yazý yazmak gibi..
Kýrgýn gün doðumlarýna denk düþen hatýralar, belki de dost bildiklerimizin uðramadýðý virane anýlar.
Oysa ki o anýlarda þimdilerde hüzne yamanan yaþanmýþlýklar, en kýraç topraklara yemyeþil düþen yürekler olmuþken.
'Etrafýný sevgiyle çember edenler, hele bir düþmeye gör nasýl da iner maskeler'
Bir ekmeði bölüþürdük ya hani, þimdi gramajý küçülen ekmeklerin ihanetine uðradý dostluk.
Kanlar bileklerde kardeþ olurdu ya hani, þimdi kan kaybýndan ölüyor arkadaþlýk..
Ayaða adýmdý, dile sözdü dostluk. Þimdi gidilmeyen yol, söylenmeyen söz oldu..
Çünkü artýk menfaatlere endeksli iliþkilerde güven duygusu tarumar oldu.
Acýyý, hüznü, bazen de sevgiyi kardýk kýzýl cezvelerde, sunduk dost bildiklerimize en þekerlisinden..
Belki de bu yüzden bir yudum hatýr kýrk yýl yaþayamadý, utandý adýndan gitti günümüzden...
Zeynep Ayþe EDÝRNE
"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...
Kýrýp döktüðümüz, dönüp de toplamaya mecal býrakmayan bir hayat yaþadýðýmýz.
En deliþmen feryatlarla adýmýmýzý sokaða attýðýmýz günden beri hep yalnýz, hep çaresiz, hep tek baþýna ýslanýp dururken, sözüm ona en modern çaðý yaþadýðýmýz þu zamanlarda içini bir türlü dolduramamanýn yüreðimizdeki sýkýntýsýnýn adý; 'dostluk'. Ya da acýlarýn sýrtýmýza vurduðu yükü varoluþuyla hafifleten duygu; 'dostluk'.
Ýçi geçmiþ ve hesaplý iliþkilerin kök saldýðý bu günlerde dost kalabilmek suya yazý yazmak gibi..
Kýrgýn gün doðumlarýna denk düþen hatýralar, belki de dost bildiklerimizin uðramadýðý virane anýlar.
Oysa ki o anýlarda þimdilerde hüzne yamanan yaþanmýþlýklar, en kýraç topraklara yemyeþil düþen yürekler olmuþken.
'Etrafýný sevgiyle çember edenler, hele bir düþmeye gör nasýl da iner maskeler'
Bir ekmeði bölüþürdük ya hani, þimdi gramajý küçülen ekmeklerin ihanetine uðradý dostluk.
Kanlar bileklerde kardeþ olurdu ya hani, þimdi kan kaybýndan ölüyor arkadaþlýk..
Ayaða adýmdý, dile sözdü dostluk. Þimdi gidilmeyen yol, söylenmeyen söz oldu..
Çünkü artýk menfaatlere endeksli iliþkilerde güven duygusu tarumar oldu.
Acýyý, hüznü, bazen de sevgiyi kardýk kýzýl cezvelerde, sunduk dost bildiklerimize en þekerlisinden..
Belki de bu yüzden bir yudum hatýr kýrk yýl yaþayamadý, utandý adýndan gitti günümüzden...
Zeynep Ayþe EDÝRNE
"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...