Zeynep Ayþe EDÝRNE
HOÞGÖRÜ + SEVGÝ = ÝNSAN OLMAK
Hoþgörü duygusunu yaþamak lazým. Günlük yaþamda herkes barut fýçýsý gibi. Birileri bir diðerine sataþmak için fýrsat kolluyor. Gençlik þarkýlarýmýzýn en kötü bedduasý ''sana benim gözümle bakan gözler kör olsun'' diye dile getirilirken, bugün sevdiðine lanet okuyan þarkýlar dolaþýyor dillerde. Oysa ki iþin zorunu yaparcasýna, inadýna hoþ görmek lazým. Eleþtirmek, kýnamak, protesto etmek iþin kolay tarafý sanki.
''Herkesin doðrularý farklýdýr'' diye bir söz vardýr. Ýþin içine gelenek görenek girer. Temel eðitim olan ev içi eðitim bu örf ve adetlere göre verilir ve her topluma göre de en doðru eðitim budur. Etnik, dinsel ve hatta mezhepsel yaptýrýmlar iþin içine girdiði zaman, birbirine ters düþen doðrular çoðalmaktadýr. Medeniyetlerin kardeþliði iþte bu doðrulara hoþgörüyle baktýðýmýz zaman daha geliþecektir. ''En doðrusu benim doðrumdur'' demek, toplumu germekten, ahengi bozmaktan baþka hiçbir iþe yaramayacaktýr. Doðrularýn analizini hoþgörü ile yapabiliriz. Ortak doðrular bulmak ve bunlarý kabul etmek zorundayýz. Zorundayýz diyorum, çünkü zor... Ama imkansýz deðil. Çok çaba ve hoþgörü gerektiriyor. Gerek dinsel gerek toplumsal olsun feodal kalýntýlarýmýz oldukça fazla. Bu kalýntýlara ayýplar ve günahlar diyoruz. Ayýplarý, günahlarý bu kadar bol olan toplumumuzda, zorluklarý aþmamýz zaman alacaktýr kuþkusuz. Ayýplarýn ayýp olmadýðýný, günah bildiklerimizin günah olmadýðýný zamanla öðreneceðiz. Eskiden iki gencin elele tutuþmasý ayýpken, bugün deðil. En muhafazakar kesim bile elele dolaþabiliyor. Kadýnlarýmýzýn cenaze namazlarýnda saf tutmasý, dinimizi daha iyi anlamamýzýn ve hoþgörümüzün sonucu deðil midir? Doðru notalara basmakla toplumun sesi ve ahengi daha hoþ olmaktadýr.
Sevgi en büyük silahýmýz. Sevmeyi öðrenmek zorundayýz. Korkmadan, utanmadan ''seni seviyorum'' diyebilmeliyiz. Okullarda fizik ve kimyayý öðretelim, biyolojide kurbaðanýn kan dolaþýmýný öðretelim ama, sevgiyi sevmeyi de öðretelim. Sevgi dersi koyalým mesela, zorunlu din dersi ile birlikte. Zorunlu kelimesiyle çocuklarýmýzý korkutmayalým, dinden uzaklaþtýrmayalým. Adý bile kulaða hoþ gelmiyor, ''zorunlu, zorla, zorlayarak''... Sevgisiz olmaz, sevgisiz öðrenilmez. Sevgi dersinde genç yüreklere Karacaoðlan'ýn aþka bakýþýný, Aþýk Veysel'in doða sevgisini, Nasrettin Hoca'nýn mizah anlayýþýný, Hz Mevlana'nýn hoþgörüsünü öðretelim.
Arkamýzda býraktýðýmýz 2007 yýlý, Mevlana'nýn 800. doðum yýl dönümü nedeni ile Unesco tarafýndan Mevlana'yý anma ve hoþgörü yýlý olarak ilan edilmiþti. Sevgisizlik ve hoþgörüsüzlük açýsýndan kritik günler yaþayan dünyamýza birlik, hoþgörü ve sevgi mesajlarýný yüzyýllar öncesinden bugüne uzanarak vermiþ ünlü düþünür. Sevgiyi unutmuþ, çatlamýþ kurumuþ topraklara dönen yüreklerimize seslenmiþ. Günümüzde yaþadýðýmýz insanlýk tablosunda, Mevlana'nýn felsefesi büyük önem taþýmaktadýr. Ýçimizden biri olan bu ünlü düþünürün felsefesini herkesten önce ve herkesten daha çok bilmemiz gerekmiyor mu?
Sevgiyi ve sevmeyi öðrenip, bunu yüreðimizin þýrýngasýyla, yetiþtirdiðimiz fidanlara aþýlayabilirsek eðer, kocaman bir sevgi ormanýna da kavuþuruz belki... Kim bilir?
Zeynep Ayþe EDÝRNE
"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...
Hoþgörü duygusunu yaþamak lazým. Günlük yaþamda herkes barut fýçýsý gibi. Birileri bir diðerine sataþmak için fýrsat kolluyor. Gençlik þarkýlarýmýzýn en kötü bedduasý ''sana benim gözümle bakan gözler kör olsun'' diye dile getirilirken, bugün sevdiðine lanet okuyan þarkýlar dolaþýyor dillerde. Oysa ki iþin zorunu yaparcasýna, inadýna hoþ görmek lazým. Eleþtirmek, kýnamak, protesto etmek iþin kolay tarafý sanki.
''Herkesin doðrularý farklýdýr'' diye bir söz vardýr. Ýþin içine gelenek görenek girer. Temel eðitim olan ev içi eðitim bu örf ve adetlere göre verilir ve her topluma göre de en doðru eðitim budur. Etnik, dinsel ve hatta mezhepsel yaptýrýmlar iþin içine girdiði zaman, birbirine ters düþen doðrular çoðalmaktadýr. Medeniyetlerin kardeþliði iþte bu doðrulara hoþgörüyle baktýðýmýz zaman daha geliþecektir. ''En doðrusu benim doðrumdur'' demek, toplumu germekten, ahengi bozmaktan baþka hiçbir iþe yaramayacaktýr. Doðrularýn analizini hoþgörü ile yapabiliriz. Ortak doðrular bulmak ve bunlarý kabul etmek zorundayýz. Zorundayýz diyorum, çünkü zor... Ama imkansýz deðil. Çok çaba ve hoþgörü gerektiriyor. Gerek dinsel gerek toplumsal olsun feodal kalýntýlarýmýz oldukça fazla. Bu kalýntýlara ayýplar ve günahlar diyoruz. Ayýplarý, günahlarý bu kadar bol olan toplumumuzda, zorluklarý aþmamýz zaman alacaktýr kuþkusuz. Ayýplarýn ayýp olmadýðýný, günah bildiklerimizin günah olmadýðýný zamanla öðreneceðiz. Eskiden iki gencin elele tutuþmasý ayýpken, bugün deðil. En muhafazakar kesim bile elele dolaþabiliyor. Kadýnlarýmýzýn cenaze namazlarýnda saf tutmasý, dinimizi daha iyi anlamamýzýn ve hoþgörümüzün sonucu deðil midir? Doðru notalara basmakla toplumun sesi ve ahengi daha hoþ olmaktadýr.
Sevgi en büyük silahýmýz. Sevmeyi öðrenmek zorundayýz. Korkmadan, utanmadan ''seni seviyorum'' diyebilmeliyiz. Okullarda fizik ve kimyayý öðretelim, biyolojide kurbaðanýn kan dolaþýmýný öðretelim ama, sevgiyi sevmeyi de öðretelim. Sevgi dersi koyalým mesela, zorunlu din dersi ile birlikte. Zorunlu kelimesiyle çocuklarýmýzý korkutmayalým, dinden uzaklaþtýrmayalým. Adý bile kulaða hoþ gelmiyor, ''zorunlu, zorla, zorlayarak''... Sevgisiz olmaz, sevgisiz öðrenilmez. Sevgi dersinde genç yüreklere Karacaoðlan'ýn aþka bakýþýný, Aþýk Veysel'in doða sevgisini, Nasrettin Hoca'nýn mizah anlayýþýný, Hz Mevlana'nýn hoþgörüsünü öðretelim.
Arkamýzda býraktýðýmýz 2007 yýlý, Mevlana'nýn 800. doðum yýl dönümü nedeni ile Unesco tarafýndan Mevlana'yý anma ve hoþgörü yýlý olarak ilan edilmiþti. Sevgisizlik ve hoþgörüsüzlük açýsýndan kritik günler yaþayan dünyamýza birlik, hoþgörü ve sevgi mesajlarýný yüzyýllar öncesinden bugüne uzanarak vermiþ ünlü düþünür. Sevgiyi unutmuþ, çatlamýþ kurumuþ topraklara dönen yüreklerimize seslenmiþ. Günümüzde yaþadýðýmýz insanlýk tablosunda, Mevlana'nýn felsefesi büyük önem taþýmaktadýr. Ýçimizden biri olan bu ünlü düþünürün felsefesini herkesten önce ve herkesten daha çok bilmemiz gerekmiyor mu?
Sevgiyi ve sevmeyi öðrenip, bunu yüreðimizin þýrýngasýyla, yetiþtirdiðimiz fidanlara aþýlayabilirsek eðer, kocaman bir sevgi ormanýna da kavuþuruz belki... Kim bilir?
Zeynep Ayþe EDÝRNE
"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...