Özgür HANCIOÐLU
BELKÝ SEN YOKSUN DÝYE VARDIR SONBAHAR
(ben yine göçüyorum)
Camýn ardýnda yaðmur… Damlalar mavi gözlerini çiziyor pencereme.
Hava puslu, sözlerim suspus.
Her direniþten ardakalan, kurumuþ bir yaprak sanki içimde. Direniþim bayrak gibi saçlarýnýn sarýsý, þakaðýmda çok tanýdýk bir yenilginin aðrýsý. Kaçýncý yarým kalmýþ tebessüm gözlerimin kenarýnda ve kimbilir kaç yaram artýk kabuk tarlasý?
Gidiþine hiç inanmadým, neden bekleyeyim dönmeni? Hem dönersen sahi,
anlamý kalýr mý sonbaharýn? Ýçimde patlayan sözcükler, yaðmurlarý çaðýran gözlerim ve sevdamýn eðilmiþ dallarýnýn… Kim bekler ki dönmeni, gecenin bu ayyaþ saatinde?
Gel otur biraz penceremin pervazýna. Koy baþýný kokunu gezdiren bir þal gibi omzuma, kal biraz öyle. Biraz öyle kal ve benimle düþlere dal…
Kuþlar göçüyor bak, görüyor musun? Hüzün transferi baþladý sýcak iklimlere. Buruk þarap tadýnda öyküler çýkýyor uzak seferlerine. Gözleri kan çanaðýna dönmüþ aþklar atlasýna düþüyor gidenlerin gölgesi. Köhnemiþ gemiler alýrken demirlerini limandan, kaç valiz dolusu yalnýzlýk ihrac edilir ki karþý kýyýya?
Ve demirden aðýr mýdýr el sallayanlarýn bekleyiþi?
Sevgilim, açma sakýn gözlerini! Kirpiklerine tutunuyorum göçmemek için… Býrakýrsan ellerimi çýðlar yuvarlanýr göðsümün orta yerine, yuvalanýr boþluðun çok daha derine. Kimin ellerini tutarým söyle, ben senin yerine? Nasýl düþerim gözlerinden denizlere? Sözlerinin en rüzgarsýz yerlerine nasýl fýrtýnalar ekerim? Söyle, ben bu yalnýzlýðý nasýl çekerim?
Yine anýlar indiriyor gökyüzünden topraða. Her yaðmur damlasý gül yüzünü besliyor köklerimde. Bilir miydin özlemlerin çiçek açtýðýný insan bedeninde?
Aylardan Ekim. En bereketli mevsimindeyiz ayrýlýðýn.
Camýn ardýnda yaðmur, ben göçüyorum. Ya sana, ya da üç nokta
Özgür HANCIOÐLU
ozgur.hancioglu@hotmail.com
(ben yine göçüyorum)
Camýn ardýnda yaðmur… Damlalar mavi gözlerini çiziyor pencereme.
Hava puslu, sözlerim suspus.
Her direniþten ardakalan, kurumuþ bir yaprak sanki içimde. Direniþim bayrak gibi saçlarýnýn sarýsý, þakaðýmda çok tanýdýk bir yenilginin aðrýsý. Kaçýncý yarým kalmýþ tebessüm gözlerimin kenarýnda ve kimbilir kaç yaram artýk kabuk tarlasý?
Gidiþine hiç inanmadým, neden bekleyeyim dönmeni? Hem dönersen sahi,
anlamý kalýr mý sonbaharýn? Ýçimde patlayan sözcükler, yaðmurlarý çaðýran gözlerim ve sevdamýn eðilmiþ dallarýnýn… Kim bekler ki dönmeni, gecenin bu ayyaþ saatinde?
Gel otur biraz penceremin pervazýna. Koy baþýný kokunu gezdiren bir þal gibi omzuma, kal biraz öyle. Biraz öyle kal ve benimle düþlere dal…
Kuþlar göçüyor bak, görüyor musun? Hüzün transferi baþladý sýcak iklimlere. Buruk þarap tadýnda öyküler çýkýyor uzak seferlerine. Gözleri kan çanaðýna dönmüþ aþklar atlasýna düþüyor gidenlerin gölgesi. Köhnemiþ gemiler alýrken demirlerini limandan, kaç valiz dolusu yalnýzlýk ihrac edilir ki karþý kýyýya?
Ve demirden aðýr mýdýr el sallayanlarýn bekleyiþi?
Sevgilim, açma sakýn gözlerini! Kirpiklerine tutunuyorum göçmemek için… Býrakýrsan ellerimi çýðlar yuvarlanýr göðsümün orta yerine, yuvalanýr boþluðun çok daha derine. Kimin ellerini tutarým söyle, ben senin yerine? Nasýl düþerim gözlerinden denizlere? Sözlerinin en rüzgarsýz yerlerine nasýl fýrtýnalar ekerim? Söyle, ben bu yalnýzlýðý nasýl çekerim?
Yine anýlar indiriyor gökyüzünden topraða. Her yaðmur damlasý gül yüzünü besliyor köklerimde. Bilir miydin özlemlerin çiçek açtýðýný insan bedeninde?
Aylardan Ekim. En bereketli mevsimindeyiz ayrýlýðýn.
Camýn ardýnda yaðmur, ben göçüyorum. Ya sana, ya da üç nokta
Özgür HANCIOÐLU
ozgur.hancioglu@hotmail.com
"Özgür HANCIOÐLU" bütün yazýlarý için týklayýn...