Lale DÝLLÝGÝL
Þiir - üstü esintiler -2-
BEN DE SÖYLERÝM
Kimse yetiþemez kalbime benim!
Kim ki yetiþirse
sevgilim olur benim!
Ýnce
ve deðerli sevgilim!
Sina AKYOL
(SU TADINDA / Genç Grafik Yayýnlarý-1980)
Kimse bir kez olsun sormadý, ‘nedir seni canýn pahasýna böyle inatla, tutkuyla buna baðlayan?’ demedi. Ýnandýðýmdan, hatta
adým gibi bildiðimden dönmememin insanlarda yarattýðý
-nedense- yalnýzca kuþku, biraz da aþaðýlama oldu.
yetiþemez diye düþündüðüm -pek yoðunlar- engizisyon geldi, tâ içime girip canýma göz dikti.
kalbime kadar ulaþtý pençeleri; belli ki vazgeçmeyecekler, ben vazgeçene kadar. görürüz.
benim olan ne varsa uðruna harcamaya çoktan hazýr olduðumu neden kabullenemiyorlar? insanlýðýna sahip çýkmanýn, varlýðýna iliþkin her türlü bilgiye tutkuyla, inançla sarýlmaktan geçtiðini nasýl olup da anlayamýyorlar?
Kim ki diye baþlayan tümceler hep bir meydan okuma taþýr içinde. kýþkýrtýcý bir meydan okuma. ‘kolaysa’dan çok ‘haydi...’ içerir. bir çeþit davettir niyeti olana.
yetiþirse çaðýranýn hýzýna ve gücüne, yaþamýn sunabileceði en büyük armaðaný kazanýr insan: paylaþmanýn onurlu hazzýný.
sevgilim bile nasýl bir varoluþun peþinde olduðumu kavrayamazken, koskoca insanlýða hangi yolla anlatabileceðim eriþtiðim basamaðý?
olur da bir gün birileri ‘böyle de biri varmýþ, þöyle direnmiþ, böyle savaþmýþ’ derse; kaç kiþi, ne kadar ders alýr yaptýklarýmdan ve ne kadarýný kendi yaþamýna geçirebilir?
benim yüreðimi, aklýmý, bilgimi yaþarken paylaþacak kimsem yoksa ve bu yüzden kalbim ve ruhum yarým olarak ölüp gideceksem tarihin yazacaðý ben, ne kadar ben olabilir?
Ýnce hesaplar, küçücük çýkarlar, hýrs ve hasetle paramparça edilen kim bilir kaçýncý yaþam olacak benimki... varlýklarýný aþaðýlýk yok ediþlere baðlamýþlarýn kaçýncý kurbaný olacaðým, kim bilir...
ve kim bilir kimler, dudak kenarlarýndaki salyalarýn iðrenç lezzetiyle kendinden geçerek seyredecek, meydanlarda dolaþtýrýlacak cesedimi... doðruyu hiç anlamadan, bilemeden.
deðerli sayýlacak neye sahipsem onundur... yani evrenin...yani yaþamýn.
sevgilim; gerçeðe en yakýn iki damla gözyaþýný belki bir tek o dökecek... hepsi o kadar!
ama mademki hâlâ yaþýyorum, hem de insan suretinde, ve mademki ‘dünya hâlâ dönüyor’, BEN DE SÖYLERÝM.
Lale DÝLLÝGÝL
"Lale DÝLLÝGÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...
BEN DE SÖYLERÝM
Kimse yetiþemez kalbime benim!
Kim ki yetiþirse
sevgilim olur benim!
Ýnce
ve deðerli sevgilim!
Sina AKYOL
(SU TADINDA / Genç Grafik Yayýnlarý-1980)
Kimse bir kez olsun sormadý, ‘nedir seni canýn pahasýna böyle inatla, tutkuyla buna baðlayan?’ demedi. Ýnandýðýmdan, hatta
adým gibi bildiðimden dönmememin insanlarda yarattýðý
-nedense- yalnýzca kuþku, biraz da aþaðýlama oldu.
yetiþemez diye düþündüðüm -pek yoðunlar- engizisyon geldi, tâ içime girip canýma göz dikti.
kalbime kadar ulaþtý pençeleri; belli ki vazgeçmeyecekler, ben vazgeçene kadar. görürüz.
benim olan ne varsa uðruna harcamaya çoktan hazýr olduðumu neden kabullenemiyorlar? insanlýðýna sahip çýkmanýn, varlýðýna iliþkin her türlü bilgiye tutkuyla, inançla sarýlmaktan geçtiðini nasýl olup da anlayamýyorlar?
Kim ki diye baþlayan tümceler hep bir meydan okuma taþýr içinde. kýþkýrtýcý bir meydan okuma. ‘kolaysa’dan çok ‘haydi...’ içerir. bir çeþit davettir niyeti olana.
yetiþirse çaðýranýn hýzýna ve gücüne, yaþamýn sunabileceði en büyük armaðaný kazanýr insan: paylaþmanýn onurlu hazzýný.
sevgilim bile nasýl bir varoluþun peþinde olduðumu kavrayamazken, koskoca insanlýða hangi yolla anlatabileceðim eriþtiðim basamaðý?
olur da bir gün birileri ‘böyle de biri varmýþ, þöyle direnmiþ, böyle savaþmýþ’ derse; kaç kiþi, ne kadar ders alýr yaptýklarýmdan ve ne kadarýný kendi yaþamýna geçirebilir?
benim yüreðimi, aklýmý, bilgimi yaþarken paylaþacak kimsem yoksa ve bu yüzden kalbim ve ruhum yarým olarak ölüp gideceksem tarihin yazacaðý ben, ne kadar ben olabilir?
Ýnce hesaplar, küçücük çýkarlar, hýrs ve hasetle paramparça edilen kim bilir kaçýncý yaþam olacak benimki... varlýklarýný aþaðýlýk yok ediþlere baðlamýþlarýn kaçýncý kurbaný olacaðým, kim bilir...
ve kim bilir kimler, dudak kenarlarýndaki salyalarýn iðrenç lezzetiyle kendinden geçerek seyredecek, meydanlarda dolaþtýrýlacak cesedimi... doðruyu hiç anlamadan, bilemeden.
deðerli sayýlacak neye sahipsem onundur... yani evrenin...yani yaþamýn.
sevgilim; gerçeðe en yakýn iki damla gözyaþýný belki bir tek o dökecek... hepsi o kadar!
ama mademki hâlâ yaþýyorum, hem de insan suretinde, ve mademki ‘dünya hâlâ dönüyor’, BEN DE SÖYLERÝM.
Lale DÝLLÝGÝL
"Lale DÝLLÝGÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...