Tarýk Dursun K.
Yamuk mu?
Diyorlar ki “erkek milleti ne demelere biz kadýnlara üstünlük taslayýp duruyor? Ne demelere biz kadýnlarý egemenlikleri altýna almak istiyorlar durmadan?”
Sorularýn karþýlýklarýný kadýnlar (yine soru sorarak) kendileri veriyor: “Kadýnlarýn kafalarýnýn çalýþmýyor sanýsýndan mý?”
Haklýlýklarý için hemen somut bir örnek veriyorlar size, “Kopan parmaðý yerine dikebilen bir kadýn doktorun mu kafasý daha iyi çalýþýr, yoksa kahve köþelerinde oturup iskambil oynamaktan baþka bir iþe yaramayan bir erkeðin mi?”
Ve bir de (çok akýllýca ve çok kadýnca) bir sav: “Erkeklerin bir penise sahip olmalarý, cinsel açýdan kadýnlardan daha üstün olduklarý anlamýna gelmez.”
Uzmanlar da bunu savunup bunu söylüyorlarmýþ zaten.
Bütün aþk hikayelerinin sonu, gelecek kuþaðýn yaratýlmasýndan baþka bir þey deðildir ona göre. Birbirlerine aþýk olan erkekle kadýnýn, gitgide artan yakýnlýklarý, ortaya çýkarmak istedikleri (çýkarabilecekleri) yeni bir birey’in yaþama iradesinden baþka ne olabilir ki?
Bertrand Russell, onun gibi (Schopenhauer gibi) düþünmez, “Ben” der; “romantik aþkýn, yaþamýn verebileceði en büyük zevklerin kaynaðý olduðuna inanýyorum.”
Freud da baþka bir düþüncededir; “Cinsel içgüdülerin, temel bakýmýndan üreme amacýna hizmet etmekten çok, özel bir takým hazlarýn duyulmasý hedefine yönelmiþ olduklarýný kabul edecek olursak, düþünce açýmýz da enikonu geniþlemiþ olacaktýr.”
Evlilik bir kurumdur, doðru. Ýki temel öðesi, kadýn ve erkektir. Evliliðe karþý olanlar; kadýný ille bakýlmak, desteklenmek ve rahat etmek uðruna evlenmeyi kabullenmiþ gösterirler.
Bu, belki (birazcýk) doðrudur; fakat evlilik düþmanlarýnýn abarttýklarý kadar da doðru deðildir.
Kadýnýn elbette erkeðe gereksinmesi vardýr, erkeðin de kadýna… Ve kadýn bunun dýþýnda asýl yalnýz kalmamak için evlenir. Bakýn sayýsal verilere, hak verirsiniz.
Buna göre, kadýnlarýn yüzde doksan dokuzu bir erkekle beraber olabilmek, yüzde yetmiþ altýsý da bir koruyucuya gerek duyduðu için evlenirlermiþ. Bir baþka yüzdeye (yüzde yetmiþe) göre, kadýnlar, yalnýzlýktan korktuklarý için nikah masasýna oturuyorlarmýþ.
Tanrý aþkýna, ey kadýnlar, gerçek mi (olabilir mi) bunlar?
Konuþun, yüzleyin!
Tarýk Dursun K.
"Tarýk Dursun K." bütün yazýlarý için týklayýn...
Diyorlar ki “erkek milleti ne demelere biz kadýnlara üstünlük taslayýp duruyor? Ne demelere biz kadýnlarý egemenlikleri altýna almak istiyorlar durmadan?”
Sorularýn karþýlýklarýný kadýnlar (yine soru sorarak) kendileri veriyor: “Kadýnlarýn kafalarýnýn çalýþmýyor sanýsýndan mý?”
Haklýlýklarý için hemen somut bir örnek veriyorlar size, “Kopan parmaðý yerine dikebilen bir kadýn doktorun mu kafasý daha iyi çalýþýr, yoksa kahve köþelerinde oturup iskambil oynamaktan baþka bir iþe yaramayan bir erkeðin mi?”
Ve bir de (çok akýllýca ve çok kadýnca) bir sav: “Erkeklerin bir penise sahip olmalarý, cinsel açýdan kadýnlardan daha üstün olduklarý anlamýna gelmez.”
Uzmanlar da bunu savunup bunu söylüyorlarmýþ zaten.
Bütün aþk hikayelerinin sonu, gelecek kuþaðýn yaratýlmasýndan baþka bir þey deðildir ona göre. Birbirlerine aþýk olan erkekle kadýnýn, gitgide artan yakýnlýklarý, ortaya çýkarmak istedikleri (çýkarabilecekleri) yeni bir birey’in yaþama iradesinden baþka ne olabilir ki?
Bertrand Russell, onun gibi (Schopenhauer gibi) düþünmez, “Ben” der; “romantik aþkýn, yaþamýn verebileceði en büyük zevklerin kaynaðý olduðuna inanýyorum.”
Freud da baþka bir düþüncededir; “Cinsel içgüdülerin, temel bakýmýndan üreme amacýna hizmet etmekten çok, özel bir takým hazlarýn duyulmasý hedefine yönelmiþ olduklarýný kabul edecek olursak, düþünce açýmýz da enikonu geniþlemiþ olacaktýr.”
Evlilik bir kurumdur, doðru. Ýki temel öðesi, kadýn ve erkektir. Evliliðe karþý olanlar; kadýný ille bakýlmak, desteklenmek ve rahat etmek uðruna evlenmeyi kabullenmiþ gösterirler.
Bu, belki (birazcýk) doðrudur; fakat evlilik düþmanlarýnýn abarttýklarý kadar da doðru deðildir.
Kadýnýn elbette erkeðe gereksinmesi vardýr, erkeðin de kadýna… Ve kadýn bunun dýþýnda asýl yalnýz kalmamak için evlenir. Bakýn sayýsal verilere, hak verirsiniz.
Buna göre, kadýnlarýn yüzde doksan dokuzu bir erkekle beraber olabilmek, yüzde yetmiþ altýsý da bir koruyucuya gerek duyduðu için evlenirlermiþ. Bir baþka yüzdeye (yüzde yetmiþe) göre, kadýnlar, yalnýzlýktan korktuklarý için nikah masasýna oturuyorlarmýþ.
Tanrý aþkýna, ey kadýnlar, gerçek mi (olabilir mi) bunlar?
Konuþun, yüzleyin!
Tarýk Dursun K.
"Tarýk Dursun K." bütün yazýlarý için týklayýn...