Özgür HANCIOÐLU
ÖYLE BAKARSAN AÞIK OLURUM
(deðmesin yaðmur gamzelerine )
Dün gece, bakýþlarýný bir uçurumun kýyýsýndan alýp ellerimin arasýna býraktým. Þimdi, avuçlarýmý gökyüzüne her açýþýmda, senin gözlerinden görüyorum Tanrý’yý. Yemin ederim ki, o þimdi çok daha orada. Ve bir aþkýn suretinden görünüyor bana…
Soðuk, terkedilmiþ sokaklarda ona meydan okuyanlarýn canýna okumakla meþgul… Biz ise beþ bin yýllýk þehrin orta yerinde sahipsiz bir çift yürek gezdiriyoruz. Her an üzerine yaðmur damlayacakmýþ gibi tetikte sözlerin. Susarak sadece rüzgarla yarýþabilirdik; oysa derdimiz aþka yetiþmek deðil miydi?
Þehir hatlarý vapuru ne yöne giderse, tersine tüterdi dumaný. Ötede kocaman bir iskele kýlýðýnda hayaller döküntüsü. Iþýklar süzüldükleri evleri deðil de, üzüldükleri günleri anlatýyor sanki. Kýrýk öyküler, uyumsuz ömürler, sözsüz heceler… Deniz ne yöne akarsa, tersine tüterdin gönlümde. Ve ben dumaný üstünde bir soba kadar hasretle beklerdim ellerini…
Seni gecenin masumiyetine emanet edip bir limana sýðýndým; anlatacaklarým vardý. Gözlerindeki anlamý giden gemilerle mi, yoksa yanaþanla mý sorgulamalý? Kýyýya vuran taþlarla mý yoklamalý baðrýmýzý? Kaþla göz arasýnda baþýný kaldýrýp gülümsediðinde tüm yara berelerim gamzelerine saklanmýþtý ve buna alýþmak, inan hiç de zor olmazdý. Sen bir tehdit miydin uyuþuk ruhumun miskin kedileri için? Adýn düpedüz aþktý da, bu tanýþýklýk bir bana mý uzaktý?
Farkýndayým, uyudun. Bugün yaþadýklarýn kirpiklerine aðýr geldi. Soðuk bir kýþ gecesi için fazla iyimserdi ellerin. Ellerin yastýðýn altýnda kavuþurken, ruhun belki de yakarýþta sevdamýz için. Hangi uyanýklýk iklimi sana yüreðimden daha sýcak günler vaadedebilir ki?
Seni tanýdýðýma memnunum; ama gamzelerin hala gerçek bir tehdit!
Ben yanaklarýnda vurulmaktan geçtim de artýk, orda ölmekten korkar oldum…
Özgür HANCIOÐLU
ozgur.hancioglu@hotmail.com
(deðmesin yaðmur gamzelerine )
Dün gece, bakýþlarýný bir uçurumun kýyýsýndan alýp ellerimin arasýna býraktým. Þimdi, avuçlarýmý gökyüzüne her açýþýmda, senin gözlerinden görüyorum Tanrý’yý. Yemin ederim ki, o þimdi çok daha orada. Ve bir aþkýn suretinden görünüyor bana…
Soðuk, terkedilmiþ sokaklarda ona meydan okuyanlarýn canýna okumakla meþgul… Biz ise beþ bin yýllýk þehrin orta yerinde sahipsiz bir çift yürek gezdiriyoruz. Her an üzerine yaðmur damlayacakmýþ gibi tetikte sözlerin. Susarak sadece rüzgarla yarýþabilirdik; oysa derdimiz aþka yetiþmek deðil miydi?
Þehir hatlarý vapuru ne yöne giderse, tersine tüterdi dumaný. Ötede kocaman bir iskele kýlýðýnda hayaller döküntüsü. Iþýklar süzüldükleri evleri deðil de, üzüldükleri günleri anlatýyor sanki. Kýrýk öyküler, uyumsuz ömürler, sözsüz heceler… Deniz ne yöne akarsa, tersine tüterdin gönlümde. Ve ben dumaný üstünde bir soba kadar hasretle beklerdim ellerini…
Seni gecenin masumiyetine emanet edip bir limana sýðýndým; anlatacaklarým vardý. Gözlerindeki anlamý giden gemilerle mi, yoksa yanaþanla mý sorgulamalý? Kýyýya vuran taþlarla mý yoklamalý baðrýmýzý? Kaþla göz arasýnda baþýný kaldýrýp gülümsediðinde tüm yara berelerim gamzelerine saklanmýþtý ve buna alýþmak, inan hiç de zor olmazdý. Sen bir tehdit miydin uyuþuk ruhumun miskin kedileri için? Adýn düpedüz aþktý da, bu tanýþýklýk bir bana mý uzaktý?
Farkýndayým, uyudun. Bugün yaþadýklarýn kirpiklerine aðýr geldi. Soðuk bir kýþ gecesi için fazla iyimserdi ellerin. Ellerin yastýðýn altýnda kavuþurken, ruhun belki de yakarýþta sevdamýz için. Hangi uyanýklýk iklimi sana yüreðimden daha sýcak günler vaadedebilir ki?
Seni tanýdýðýma memnunum; ama gamzelerin hala gerçek bir tehdit!
Ben yanaklarýnda vurulmaktan geçtim de artýk, orda ölmekten korkar oldum…
Özgür HANCIOÐLU
ozgur.hancioglu@hotmail.com
"Özgür HANCIOÐLU" bütün yazýlarý için týklayýn...