Recep BOZKURT
EN ÇOK ÝHTÝYACIMIZ OLAN!..
“Ülkemizde en çok neye ihtiyacýmýz vardýr?..” diye bir soru ile karþýlaþýrsak, kim bilir hangi yanýtlar alýrýz.
Bu sorunun yanýtý elbette kiþilere göre deðiþecektir. Ama, bugün bizim toplumumuzun hava kadar, su kadar, ekmek kadar ihtiyacý olduðu bir þey var ki, o da “iyi eðitimli insan”dýr, yani kaliteli insandýr.
Çaðdaþ ve uygar toplumlarýn sorunlarýný çözüp kültürlü ve refah bir toplum haline geliþlerinin mayasý, eðitimli insanlarýn varlýðýndadýr. Çünkü; iyi bir eðitimden geçmiþ, akýl ve bilimi kendine rehber edinmiþ; namuslu, bilinçli bireylerin ve yetenekli, çalýþkan ve dürüst yöneticilerin oluþturduðu toplumlar: üretken oluyorlar, çalýþýp kazanmayý erdem sayýyorlar, namuslu yaþýyorlar; onurlu, baþý dik ve baðýmsýz oluyorlar; birbirine güvenip saygý duyuyorlar; paylaþýmcý oluyorlar; hukukun üstünlüðünü ve demokrasiyi bir yaþama biçimi olarak kabul ettiklerinden barýþ ve kardeþlik içinde yaþýyorlar…
Ýyi eðitim göremeyenler, kendini yetiþtiremeyenler ise tam tersi: bencil, kavgacý, saldýrgan, yalancý, iftiracý, ikiyüzlü, güvensiz, korkak; kolay kandýrýlan ve istenilen yöne çekilen, güdülen, itilen kakýlan, üretmeden tüketen, onursuz, baðýmlý, bireyler oluyorlar.
Ýþte iyi bir eðitim almak ve buna baðlý olarak kaliteli insan yetiþtirmek, bundan dolayý ulusumuz için hava kadar, su kadar, ekmek kadar önemlidir.
Daha fazla zaman yitirmeden, bugün, giderek artan sorunlarýmýzýn temelinde, bir türlü çözemediðimiz eðitim sorunlarýnýn yattýðýný görmek zorundayýz.
Peki, iyi bir eðitim nasýl verilir, nasýl alýnýr?...
Ýþin can alýcý noktasý; iþte bu sorulara verilecek ya da bu sorulara bulunacak yanýtlarda yatýyor.
Ýnsanoðlunun yüzlerce yýlý bu sorulara doðru yanýtlar aramakla geçmiþtir. Bu sorularýn doðru yanýtlarýný bulanlar almýþ baþýný gitmiþ; bulamayanlar ise acý ve kederler içinde kývranýp durmuþ; kendilerine ve içinde yaþadýðý topluma huzur ve mutluluk, refah ve gönenç saðlayamamýþ; üstüne üstlük kan ve gözyaþý sel olup akmýþtýr…
Bütün dünyada þimdi gelinen nokta budur.
Bunu anlamak için, günümüzde artýk ille de dünyayý gezip dolaþmaya da gerek yok. Bu konuda yazýlmýþ binlerce kitap var. Ýletiþim araçlarý, Ýnternet, televizyon ise, artýk her þeyi ayan beyan ortaya döküp saçýyor…
“Ýyi bir eðitim nasýl verilir, nasýl alýnýr?..” sorusuna dönecek olursak; geliþmiþ toplumlar bizden çok önceleri bunun yanýtýný þu uygulamalarda bulmuþlar ve amaçladýklarý hedeflere ulaþmýþlardýr:
Demokratik, laik bir düzen ve yönetim anlayýþý içinde akýl, bilim ve ihtiyaçlar neyi gerektiriyorsa toplum bireylerine öyle bir eðitim verilmiþ; bireyler de çok çalýþarak, çok okuyarak ve yine akýl ve bilim yolundan ayrýlmayarak bu eðitimden yararlanmýþ; Devlet, tek bir vatandaþýn dahi eðitim dýþýnda kalmayacak önlemleri almýþ; siyasi görüþ ve inanca bakýlmaksýzýn kültürlü, nitelikli, yetenekli insanlarýn yolu açýlmýþ; en küçük birimden en üst yönetim noktalarýna bu tür kiþiler özgürce seçilip getirilmiþ; adama göre iþ deðil iþe göre adam bulunmuþ; yasalar ve yönetmelikler hiçbir kiþi ya da kuruma ayrýcalýk yapýlmadan uygulanmýþ; rüþvet, yolsuzluk ve düzenbazlýklara hoþgörü ile bakýlmayarak en aðýr cezalar verilmiþ; çalýþkanlýk, dürüstlük, emek ve üretmek en kutsal deðerler olarak bütün toplum katlarýnda kabul görmüþtür.
Ýþte çözüm; bunlarý baþarýp baþarmamakta yatmaktadýr.
Büyük Atatürk’ün daha Türkiye Cumhuriyeti’ni kurar kurmaz hedeflediði bu anlayýþtan son 60 yýldýr –bilinçli ya da bilinçsiz- ayrýldýðýmýz için maalesef bugün; sorunlarýný çözmüþ, mutluluk ve güven içinde yaþayan, gelecekten umutlu, çaðdaþ ve geliþmiþ, everensel deðerleri özümsemiþ bir toplum haline gelemedik.
Ve ne acýdýr ki; bu gerçeði göremediðimiz, akýl ve bilimin ýþýðýnda yürümediðimiz takdirde, korkarým, daha büyük sorunlarla karþý karþýya kalacaðýz.
Eðitimci-Yazar
Recep BOZKURT
recboz48@gmail.com
“Ülkemizde en çok neye ihtiyacýmýz vardýr?..” diye bir soru ile karþýlaþýrsak, kim bilir hangi yanýtlar alýrýz.
Bu sorunun yanýtý elbette kiþilere göre deðiþecektir. Ama, bugün bizim toplumumuzun hava kadar, su kadar, ekmek kadar ihtiyacý olduðu bir þey var ki, o da “iyi eðitimli insan”dýr, yani kaliteli insandýr.
Çaðdaþ ve uygar toplumlarýn sorunlarýný çözüp kültürlü ve refah bir toplum haline geliþlerinin mayasý, eðitimli insanlarýn varlýðýndadýr. Çünkü; iyi bir eðitimden geçmiþ, akýl ve bilimi kendine rehber edinmiþ; namuslu, bilinçli bireylerin ve yetenekli, çalýþkan ve dürüst yöneticilerin oluþturduðu toplumlar: üretken oluyorlar, çalýþýp kazanmayý erdem sayýyorlar, namuslu yaþýyorlar; onurlu, baþý dik ve baðýmsýz oluyorlar; birbirine güvenip saygý duyuyorlar; paylaþýmcý oluyorlar; hukukun üstünlüðünü ve demokrasiyi bir yaþama biçimi olarak kabul ettiklerinden barýþ ve kardeþlik içinde yaþýyorlar…
Ýyi eðitim göremeyenler, kendini yetiþtiremeyenler ise tam tersi: bencil, kavgacý, saldýrgan, yalancý, iftiracý, ikiyüzlü, güvensiz, korkak; kolay kandýrýlan ve istenilen yöne çekilen, güdülen, itilen kakýlan, üretmeden tüketen, onursuz, baðýmlý, bireyler oluyorlar.
Ýþte iyi bir eðitim almak ve buna baðlý olarak kaliteli insan yetiþtirmek, bundan dolayý ulusumuz için hava kadar, su kadar, ekmek kadar önemlidir.
Daha fazla zaman yitirmeden, bugün, giderek artan sorunlarýmýzýn temelinde, bir türlü çözemediðimiz eðitim sorunlarýnýn yattýðýný görmek zorundayýz.
Peki, iyi bir eðitim nasýl verilir, nasýl alýnýr?...
Ýþin can alýcý noktasý; iþte bu sorulara verilecek ya da bu sorulara bulunacak yanýtlarda yatýyor.
Ýnsanoðlunun yüzlerce yýlý bu sorulara doðru yanýtlar aramakla geçmiþtir. Bu sorularýn doðru yanýtlarýný bulanlar almýþ baþýný gitmiþ; bulamayanlar ise acý ve kederler içinde kývranýp durmuþ; kendilerine ve içinde yaþadýðý topluma huzur ve mutluluk, refah ve gönenç saðlayamamýþ; üstüne üstlük kan ve gözyaþý sel olup akmýþtýr…
Bütün dünyada þimdi gelinen nokta budur.
Bunu anlamak için, günümüzde artýk ille de dünyayý gezip dolaþmaya da gerek yok. Bu konuda yazýlmýþ binlerce kitap var. Ýletiþim araçlarý, Ýnternet, televizyon ise, artýk her þeyi ayan beyan ortaya döküp saçýyor…
“Ýyi bir eðitim nasýl verilir, nasýl alýnýr?..” sorusuna dönecek olursak; geliþmiþ toplumlar bizden çok önceleri bunun yanýtýný þu uygulamalarda bulmuþlar ve amaçladýklarý hedeflere ulaþmýþlardýr:
Demokratik, laik bir düzen ve yönetim anlayýþý içinde akýl, bilim ve ihtiyaçlar neyi gerektiriyorsa toplum bireylerine öyle bir eðitim verilmiþ; bireyler de çok çalýþarak, çok okuyarak ve yine akýl ve bilim yolundan ayrýlmayarak bu eðitimden yararlanmýþ; Devlet, tek bir vatandaþýn dahi eðitim dýþýnda kalmayacak önlemleri almýþ; siyasi görüþ ve inanca bakýlmaksýzýn kültürlü, nitelikli, yetenekli insanlarýn yolu açýlmýþ; en küçük birimden en üst yönetim noktalarýna bu tür kiþiler özgürce seçilip getirilmiþ; adama göre iþ deðil iþe göre adam bulunmuþ; yasalar ve yönetmelikler hiçbir kiþi ya da kuruma ayrýcalýk yapýlmadan uygulanmýþ; rüþvet, yolsuzluk ve düzenbazlýklara hoþgörü ile bakýlmayarak en aðýr cezalar verilmiþ; çalýþkanlýk, dürüstlük, emek ve üretmek en kutsal deðerler olarak bütün toplum katlarýnda kabul görmüþtür.
Ýþte çözüm; bunlarý baþarýp baþarmamakta yatmaktadýr.
Büyük Atatürk’ün daha Türkiye Cumhuriyeti’ni kurar kurmaz hedeflediði bu anlayýþtan son 60 yýldýr –bilinçli ya da bilinçsiz- ayrýldýðýmýz için maalesef bugün; sorunlarýný çözmüþ, mutluluk ve güven içinde yaþayan, gelecekten umutlu, çaðdaþ ve geliþmiþ, everensel deðerleri özümsemiþ bir toplum haline gelemedik.
Ve ne acýdýr ki; bu gerçeði göremediðimiz, akýl ve bilimin ýþýðýnda yürümediðimiz takdirde, korkarým, daha büyük sorunlarla karþý karþýya kalacaðýz.
Eðitimci-Yazar
Recep BOZKURT
recboz48@gmail.com
"Recep BOZKURT" bütün yazýlarý için týklayýn...