Özgür HANCIOÐLU
Gamzeli, özenli, gül yüzlü güzel
(ne çok sevildin sen böyle, ne güzel…)
Bu gece viran bir kalbin derinliklerinden iki el silah sesi yükseldi. Sesler kör saatlerde, yitik bir kalbin en ücra odacýklarýnda bile þiddetle yankýlandý. Ýçimdeki aþký öldürdüm! Seni yeniden ayaða kaldýrmanýn, sana kavuþmanýn tek yoluydu. Bize yakýþacak tek mutlu son, buydu. Þimdi zaten hiç doðmamýþ bir sevdanýn ölümüne susuyorum, hiç olmadýðý kadar susuyorum ölüme.
Göze alabildiklerinin toplamý kadarsa eðer aþk, ben sensizliði göze almýþým. Gözlerinden bir yaðmur damlasý gibi düþüp gamzelerine karýþmýþým. Gamzelerin benim sýr odalarým: Susuyorum…
* * *
Sevgilim, hiç mücadele gücüm yok demiþtin bana. Beni ateþlerin ortasýna attýn demiþtin… Artýk özgürsün bak, hiçbir ateþ yakamaz bedenini. Köklerimden sýyrýl, gövdemden usulca ayrýl ve koþar adým karýþ hayata. O hayat ki, içinde beni istemiyor! Hadi yeniden topla gücünü ve git, özgürsün artýk…
Oysa ki ben, özenle sevmiþtim seni. Dijital zamanlarda özlemiþtim. Umutla yeþermiþtim kýrýk filizlerimden. Beklemiþtim sabýrla, pamuklara sarýp sarmalamýþtým ellerini. O eller ki, ömrümün bitimsiz pamuk tarlalarý. Karþýnda öylece oturup seyretmeyi seçmiþtim çehreni, sanki dolunaya bakar gibi, masmavi denizlerden sonsuzluða akar gibi…
* * *
Yüzün, bugün ömrümün en uzak coðrafyasý. Ve gözlerin aþkýmýzýn gerçek katili! Ne olur bakma öyle; bakarsan faili olamam bu umarsýz yazgýnýn…
Þimdi sen orda. Öylece bir yerlerde… Kim bilir nerelerde ve kimlerle?
Þimdi ben burda. Zorda ve darda. Savrulmuþ bir yerlere. Kim bilir hangi rüzgarýn peþinde?
Aþkýmýzýn vasiyetidir: Bu gece son kez gireceðim düþlerine. Viran bir kalbin derinliklerinden týrmanacaðým gözkapaklarýna. Titreyen kirpiklerinden düþmemek için gamzelerine tutunacaðým. Karanfil kokan bir kolye olup boynuna dolanacaðým. Su bardaðýndaki pembe sümbüllerin kokusunu taþýyacaðým yastýðýna.
Beni son kez göreceksin bu gece. Ellerim yok, gözlerim, sesim yok!
Düþlerine ilk kez bir katil girecek ve sen hiç olmadýðýn kadar özgür olacaksýn sevgilim.
Ýyi geceler…
Özgür HANCIOÐLU
ozgur.hancioglu@hotmail.com
(ne çok sevildin sen böyle, ne güzel…)
Bu gece viran bir kalbin derinliklerinden iki el silah sesi yükseldi. Sesler kör saatlerde, yitik bir kalbin en ücra odacýklarýnda bile þiddetle yankýlandý. Ýçimdeki aþký öldürdüm! Seni yeniden ayaða kaldýrmanýn, sana kavuþmanýn tek yoluydu. Bize yakýþacak tek mutlu son, buydu. Þimdi zaten hiç doðmamýþ bir sevdanýn ölümüne susuyorum, hiç olmadýðý kadar susuyorum ölüme.
Göze alabildiklerinin toplamý kadarsa eðer aþk, ben sensizliði göze almýþým. Gözlerinden bir yaðmur damlasý gibi düþüp gamzelerine karýþmýþým. Gamzelerin benim sýr odalarým: Susuyorum…
Sevgilim, hiç mücadele gücüm yok demiþtin bana. Beni ateþlerin ortasýna attýn demiþtin… Artýk özgürsün bak, hiçbir ateþ yakamaz bedenini. Köklerimden sýyrýl, gövdemden usulca ayrýl ve koþar adým karýþ hayata. O hayat ki, içinde beni istemiyor! Hadi yeniden topla gücünü ve git, özgürsün artýk…
Oysa ki ben, özenle sevmiþtim seni. Dijital zamanlarda özlemiþtim. Umutla yeþermiþtim kýrýk filizlerimden. Beklemiþtim sabýrla, pamuklara sarýp sarmalamýþtým ellerini. O eller ki, ömrümün bitimsiz pamuk tarlalarý. Karþýnda öylece oturup seyretmeyi seçmiþtim çehreni, sanki dolunaya bakar gibi, masmavi denizlerden sonsuzluða akar gibi…
Yüzün, bugün ömrümün en uzak coðrafyasý. Ve gözlerin aþkýmýzýn gerçek katili! Ne olur bakma öyle; bakarsan faili olamam bu umarsýz yazgýnýn…
Þimdi sen orda. Öylece bir yerlerde… Kim bilir nerelerde ve kimlerle?
Þimdi ben burda. Zorda ve darda. Savrulmuþ bir yerlere. Kim bilir hangi rüzgarýn peþinde?
Aþkýmýzýn vasiyetidir: Bu gece son kez gireceðim düþlerine. Viran bir kalbin derinliklerinden týrmanacaðým gözkapaklarýna. Titreyen kirpiklerinden düþmemek için gamzelerine tutunacaðým. Karanfil kokan bir kolye olup boynuna dolanacaðým. Su bardaðýndaki pembe sümbüllerin kokusunu taþýyacaðým yastýðýna.
Beni son kez göreceksin bu gece. Ellerim yok, gözlerim, sesim yok!
Düþlerine ilk kez bir katil girecek ve sen hiç olmadýðýn kadar özgür olacaksýn sevgilim.
Ýyi geceler…
Özgür HANCIOÐLU
ozgur.hancioglu@hotmail.com
"Özgür HANCIOÐLU" bütün yazýlarý için týklayýn...