“MEMLEKETÝMDEN ÝNSAN MANZARALARI” VE YILMAZ HOCA… / Recep BOZKURT
Recep BOZKURT

Recep BOZKURT

“MEMLEKETÝMDEN ÝNSAN MANZARALARI” VE YILMAZ HOCA…



22 Nisan 2011 günü akþamý Foça’da görkemli bir sanat etkinliði yaþandý. Reha Midilli Kültür Merkezi Salonu hýnca hýnç doluydu ama, keþke daha geniþ kitleler izleme olanaðý bulsaydý. Çünkü, böylesi üst düzeyde kültür olaylarýna þahit olmak her zaman mümkün olmuyor.

Reha Midilli Anadolu Lisesi Edebiyat Öðretmeni Yýlmaz Mýzrak’ýn senaryolaþtýrýp yönettiði, ayný okul öðrencilerinin oynadýðý Nazým Hikmet’in Memleketimden Ýnsan Manzaralarý’ný nefeslerimizi tutarak izledik. Sahne dekorundan oyunculara, ýþýk düzeninden müziklere, anlatýmlardan þiir okuyanlara kadar her þey, herkes mükemmeldi.

Baþta Yýlmaz hoca olmak üzere geleceðimizin en büyük güvencesi gençleri, programa katkýsý olan öðretmenleri ve projenin her aþamasýnda onlara destek veren Okul Müdürü Ali ÖZTÜTÜNCÜ’yü yürekten kutluyorum.

Deðerli okuyucular;

Dünya, iki Türkü çok iyi tanýyor: Biri, Türk Ulusu’nu emperyalizmin çelik kýskacýndan kurtaran ve Türkiye Cumhuriyeti’nin kuran Mustafa Kemal Atatürk, diðeri ise Türk þiirinin en büyük ustasý Nazým Hikmet.

Memleketimden Ýnsan Manzaralarý”, yaklaþýk 20 bin mýsradan oluþan devasa bir yapýttýr ve Nazým Hikmet þiirinin doruðunu oluþturur. 1908-1945 yýllarý arasýnda insanýmýzýn nereden geldiðini, nerede olduðunu ve nereye gittiðini kare kare anlatan bu þiirden alýntýlar yapýlarak oluþturulan senaryoda “YEDÝNCÝ BAP”tan “Bir Aletle Bir Ýnsanýn Hikayesi”ni Yýlmaz hoca okudu.

Aman Tanrým, o ne okuyuþtu; gözyaþlarýmý tutamadým. Zaten ben bu “Kuvayý Milliye Destaný”ný her okuyuþta, her dinleyiþte - öyle sulu gözlü deðilim ama, nedendir bilmem- gözlerim hep nemlenir; buruk ve hüzünlü anýlar aklýma gelir…

Hiç unutmam, 1982 yýlýydý. Cumhuriyet Tarihi dersinde Büyük Taarruz’u anlatýyordum. Anlattýðým konuyla yakýn iliþkisi olduðu için sýnýfta iþte bu þiirin “Þoför Ahmet” bölümünü öðrencilere okumuþtum. Bir öðrencim;

-Bu güzel þiir kimin,öðretmenim?.. demiþti de duymazlýktan gelmiþtim.

Þairin adýný söyleseydim ne o þiiri bir daha okuyabilir ne de o okulda kalabilirdim!..

Nerdennnn.. Nereye?!..

x x x


Bugün, 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramý. 91 yýl önce Mustafa Kemal Paþa baþkanlýðýnda yurdun kurtuluþu ve mutluluðu için toplanan Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açýlýþý ve yeni bir devletin kuruluþunun müjdelendiði gündür.

Vatan topraklarýnýn dört bir yandan bölünüp parçalanmaya, adým adým iþgal edilmeye baþladýðý o karanlýk ve korkunç günlerde umudunu yitirmeyen bir avuç yürekli, yurtsever insanýn; ulusuna güvenerek ve ondan güç alarak Büyük Mücadele’ye korkmadan atýldýðý gündür.

Onlarýn amacý: Baðýmsýz, onurlu, baþý dik bir ulus yaratmaktý. O günden bugüne çok yol aldýk ama; keþke onlarýn hedef ve ilkelerinden hiç ödün vermeden, geleceðe umutla bakan; güven ve huzur içinde yaþayan bir toplum haline gelebilseydik…

Ama ben, asla umutsuz deðilim. Mustafa Kemal’i, Nazým Hikmet’i yetiþtiren bu büyük ulusun geleceðinden nasýl umutsuz olabiliriz ki…

Çünkü; var olan tüm sýkýntýlara, sorunlara raðmen; çocuklarýmýza ve gençlerimize güveniyoruz. Yaþasýn 23 Nisan…

Eðitimci-Yazar


Recep BOZKURT

recboz48@gmail.com



23 Nisan 2011 Cumartesi / 2554 okunma



"Recep BOZKURT" bütün yazýlarý için týklayýn...