Seyfi GÜL
KUNTER HOCA’YI BULDUM; AMA...
Bir gün gelir de unuturmuþ insan
En sevdiði hatýralarý bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
saat onikiyi çaldýðý zaman
Beni Unutma
.......
.......
Unutuyoruz. Hiç unutulmayacaklarý bile. Ýnsana has, bizlere has bir þey.
Yýllardýr saðlýk kontrollerimin sonuçlarý normal çýkmýþken, bu son kontrol de ne hikmetse doktorum, akciðer filmimde kesin teþhisini koyamadýðý bir anormallik belirlemiþti. Saatlerce spor yaptýðýmý, yürüdüðümü, koþtuðumu, saðlýk yönünden hiçbir þikayetimin olmadýðýný söylesem de nafile, bu iþin üzerine gidilmeliydi. Takibeden günlerde deðiþik yönlerden çekilmiþ onlarca röntgen filmi, ilaçlý mide baðýrsak filmleri, ultrason kontrolleri derken o zaman, her hastanede deðil her il de bile bulunmayan tomografi çekimine kadar inceleme derinleþtirildi..
Her ayrý tetkik için gönderildiðim deðiþik hastanede sorulan soru -Þikayetiniz nedir ?
Cevabým onlara ilginç geliyor - Hiç bir þikayetim yok.
-Neden buradasýnýz o zaman ?
Her seferinde al baþtan yapýyorum. Oraya nasýl geldiðimi, daha doðrusu nasýl gönderildiðimi anlatýyorum. Pek inanasýlarý gelmiyor gibi. Þikayeti olmayan birinin birkaç hastane deðiþtirecek kadar çokça tetkik sürecinden geçirilip, akciðer filmlerinde pekte belli olmayan bir iz için araþtýrma yapýlmasý anlattýðým herkese ilginç geliyor. Ýnim inim inleyen, derdine çare arayan, teþhisleri konmuþ bunca hasta varken hiçbir rahatsýzlýktan yakýnmayan bana; teþhis konulmaya çalýþýlmasý benim açýmdan da ilginç. Çok pahalý olduðu için bin bir nazla ve biraz da aracýlar koyularak rica minnet çekilen tomografi’den önce yeni röntgen filmi çekerek baþýndan savmaya çalýþan radyoloji bölüm þefi -ancak seni göndereceðim kiþi isterse tomografi çekebilirim- diyerek ona yönlendirmiþti.
-Prof. Dr. Kunter BALKANLI.-
Kunter Hoca’yý böyle tanýmýþtým. Benzer sorularý o da sordu.
- Þikayetiniz nedir ?
- Hiç bir þikayetim yok.
- Neden buradasýnýz o zaman ?
Hikayemi anlattýktan sonra, kendince muayenesini yaptý. Teþhissizliðime o gün, o son verdi. Tomografi çekimi sonrasý da kesin kararý benim vereceðimi, çünkü tek çarenin ameliyat olduðunu bildirdi.
Haydeeee... Hiç þikayetim yoklarla ameliyat masasýna uzanan bir süreç.
-Diyaframýn doðuþtan veya sonradan çok sert bir darbe ile yýrtýlmýþ. Baðýrsak bu yýrtýktan akciðerlere doðru girip çýkýyor ve akciðer filmlerinde iz olarak görünüyor. Diyaframýn yýrtýk yerinde baðýrsaðýný sýkýp bir an da ölüme götürebilir. Bu durum hemen de olabilir, 10 dakika veya 10 yýl sonra da olabilir. Ömür boyu hiçbir sorun olmadan da yaþayabilirsin, Karar senin. Az görülür bu durum bizim açýmýzdan nimet. Bu tür hastaya rastlama þansýmýz çok az.
Her þeyi de böyle açýk söylüyor... Sen bizim için iyi bir malzemesin diyor.
Çamlýca’ya sýrtýný dayamýþ, gözünü Ýstanbul’a dikmiþ bir hastane odasýnda yeni bir sayfasý yaþanmaya baþladý ömrümün. Koridorlarýndan, odalarýna her tarafý tertemiz. Henüz doðalgazla tanýþmamýþ Ýstanbul’un kirli havasýnýn uzaklarýnda, balkonlarýnda yemek saatlerini ezberlemiþ güvercinlerin ekmek kýrýntýlarý beklediði, çam aðaçlarý arasýnda bir hastane...
Sonuçta az ya da çok risk taþýyan bir operasyon için gün sayan ben.
Her sabah vizite çýkan bir heyet. Odama da geliyorlar. Baþlarýnda Kunter Hoca. Serviste heyetten kaytaran bir kiþi bile yok. Hoca’nýn aðzýndan çýkan bir kelimeyi kaçýrýrýz korkusuyla izinli olanlar bile sabahýn köründe hastanedeler. Koridorda temizlik yapanýndan, yemek daðýtanýna, hastabakýcý, hemþire, baþhemþire, uzmanlýk öðrencileri, uzman doktorlarýna varýncaya kadar herkes hocanýn gözünün içine bakýyor. Korkudan, yýlgýnlýktan deðil elbet. Öyle bir ortam yaratmýþ ki bölümünde sanki herkes - hoca benden bir þey istese- havasýnda.
Haftanýn en az üç günü ameliyatta. Memleketin her yerinden özellikle acil gelmiþlerle bazen dört beþ gün. Neredeyse ameliyathaneden hiç çýkmayacak. Hastalarla sohbeti ihmal etmiyor. Odalara geliyor, hasta yakýnlarýna bile hal hatýr soruyor. Koridorda yürüdüðümü görse, odasýna davet ediyor. Ortak göz aðrýmýzdan; denizden, denizci geçmiþinden anlatmaya baþlýyor. Marmara’nýn Ege’nin, Akdeniz’in, Karadeniz’in tuzu yüzüne vurmuþ suyunu, tenini yakmýþ güneþini zaman zaman çok özlediðinden dem vuruyor. Muhabbet öyle koyulaþýyor ki; bir an Sakýz’ýn arkasýnda Psara kanalýndan yunuslar eþliðinde geçtiðini, günbatýmlarýnda birkaç güzel poz yakalayacaðým diye denize düþmekten zor kurtuluþunu, yaþadýðýn deniz kazalarýný anlatýr buluyorsun kendini.
O yoðun, stresli ortam da hep sakin, yüzünde küçümen gülümsemeler.
Saðlýðýna kavuþturduðu insan sayýsý binlerle ifade edilir. Arayaný soraný hastalarýnýn da birkaç katý en az. Ne telefonu susuyor, ne ziyaretçisi eksiliyor.
Hastaneden çýktýktan sonra birkaç yýl kadar, en azýndan bayramlarda, özel günlerde arayýp hal hatýr sorsak da bir süre sonra görüþmeler kesildi.
Bir gün gelir de unuturmuþ insan....
Ýstanbul’un 1 Mayýs 2008 günü görüntülerini televizyon haberlerinde izlerken, aklýma en son Þiþli’deki küçük muayenehanesinde ziyaret ettiðim Kunter Hoca geldi.
Ýnternet’te ismini yazýp arattýðýmda kendisiyle ilgili pek çok haberin, deðiþik týbbi konularda yayýnlanmýþ makaleler, yazýlarýn yanýnda, birkaç ay önce Aralýk 2007’de vefat ettiði haberini de gördüm. Saðlýk daðýtan biri kendi yaþamýnýn 64. yýlýnda bitmesine engel olamamýþtý.
Teknolojinin cilvesi, yýllar sonra nerededir diye merak ettiðiniz birinin öldüðünü de haber verebiliyor size. Trakya Üniversitesi’nde kendinden sonraki saðlýkçýlarý yetiþtirirken hayata veda etmiþ. Ardýnda saðlýðýna kavuþturduðu binlerce insan, bundan sonra insanlarý saðlýðýna kavuþturmaya çalýþacak sayýsýz meslektaþ, tecrübelerinden ve tespitlerinden yararlanýlmasý için sayýsýz doküman ve evlatlarýný býrakarak.
Bir gün gelir de unuturmuþ insan...
Unutsak ta zaman zaman, bir gün karþýmýza çýkýyor hatýrlýyoruz. Bazen ayný haller baþýmýza geldiðinde, bazen benzer durumlarý baþkalarý bize anlatýrken, bazen hiçbir sebep yokken durup dururken hatýrlýyoruz. O þehrin, o semtin adý geçtiðinde, onun gibi gülümseyen bir yüz görünce hatýrlýyoruz.
Unuttuðumuz büyüklükte hatýrlýyoruz da.
Bu dünyada iþini iyi yapmýþlarýn rahatlýðýyla, dualarýmýzla, huzur içinde uyu Kunter Hocam.
Seyfi GÜL
"Seyfi GÜL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Bir gün gelir de unuturmuþ insan
En sevdiði hatýralarý bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
saat onikiyi çaldýðý zaman
Beni Unutma
.......
.......
Unutuyoruz. Hiç unutulmayacaklarý bile. Ýnsana has, bizlere has bir þey.
Yýllardýr saðlýk kontrollerimin sonuçlarý normal çýkmýþken, bu son kontrol de ne hikmetse doktorum, akciðer filmimde kesin teþhisini koyamadýðý bir anormallik belirlemiþti. Saatlerce spor yaptýðýmý, yürüdüðümü, koþtuðumu, saðlýk yönünden hiçbir þikayetimin olmadýðýný söylesem de nafile, bu iþin üzerine gidilmeliydi. Takibeden günlerde deðiþik yönlerden çekilmiþ onlarca röntgen filmi, ilaçlý mide baðýrsak filmleri, ultrason kontrolleri derken o zaman, her hastanede deðil her il de bile bulunmayan tomografi çekimine kadar inceleme derinleþtirildi..
Her ayrý tetkik için gönderildiðim deðiþik hastanede sorulan soru -Þikayetiniz nedir ?
Cevabým onlara ilginç geliyor - Hiç bir þikayetim yok.
-Neden buradasýnýz o zaman ?
Her seferinde al baþtan yapýyorum. Oraya nasýl geldiðimi, daha doðrusu nasýl gönderildiðimi anlatýyorum. Pek inanasýlarý gelmiyor gibi. Þikayeti olmayan birinin birkaç hastane deðiþtirecek kadar çokça tetkik sürecinden geçirilip, akciðer filmlerinde pekte belli olmayan bir iz için araþtýrma yapýlmasý anlattýðým herkese ilginç geliyor. Ýnim inim inleyen, derdine çare arayan, teþhisleri konmuþ bunca hasta varken hiçbir rahatsýzlýktan yakýnmayan bana; teþhis konulmaya çalýþýlmasý benim açýmdan da ilginç. Çok pahalý olduðu için bin bir nazla ve biraz da aracýlar koyularak rica minnet çekilen tomografi’den önce yeni röntgen filmi çekerek baþýndan savmaya çalýþan radyoloji bölüm þefi -ancak seni göndereceðim kiþi isterse tomografi çekebilirim- diyerek ona yönlendirmiþti.
-Prof. Dr. Kunter BALKANLI.-
Kunter Hoca’yý böyle tanýmýþtým. Benzer sorularý o da sordu.
- Þikayetiniz nedir ?
- Hiç bir þikayetim yok.
- Neden buradasýnýz o zaman ?
Hikayemi anlattýktan sonra, kendince muayenesini yaptý. Teþhissizliðime o gün, o son verdi. Tomografi çekimi sonrasý da kesin kararý benim vereceðimi, çünkü tek çarenin ameliyat olduðunu bildirdi.
Haydeeee... Hiç þikayetim yoklarla ameliyat masasýna uzanan bir süreç.
-Diyaframýn doðuþtan veya sonradan çok sert bir darbe ile yýrtýlmýþ. Baðýrsak bu yýrtýktan akciðerlere doðru girip çýkýyor ve akciðer filmlerinde iz olarak görünüyor. Diyaframýn yýrtýk yerinde baðýrsaðýný sýkýp bir an da ölüme götürebilir. Bu durum hemen de olabilir, 10 dakika veya 10 yýl sonra da olabilir. Ömür boyu hiçbir sorun olmadan da yaþayabilirsin, Karar senin. Az görülür bu durum bizim açýmýzdan nimet. Bu tür hastaya rastlama þansýmýz çok az.
Her þeyi de böyle açýk söylüyor... Sen bizim için iyi bir malzemesin diyor.
Çamlýca’ya sýrtýný dayamýþ, gözünü Ýstanbul’a dikmiþ bir hastane odasýnda yeni bir sayfasý yaþanmaya baþladý ömrümün. Koridorlarýndan, odalarýna her tarafý tertemiz. Henüz doðalgazla tanýþmamýþ Ýstanbul’un kirli havasýnýn uzaklarýnda, balkonlarýnda yemek saatlerini ezberlemiþ güvercinlerin ekmek kýrýntýlarý beklediði, çam aðaçlarý arasýnda bir hastane...
Sonuçta az ya da çok risk taþýyan bir operasyon için gün sayan ben.
Her sabah vizite çýkan bir heyet. Odama da geliyorlar. Baþlarýnda Kunter Hoca. Serviste heyetten kaytaran bir kiþi bile yok. Hoca’nýn aðzýndan çýkan bir kelimeyi kaçýrýrýz korkusuyla izinli olanlar bile sabahýn köründe hastanedeler. Koridorda temizlik yapanýndan, yemek daðýtanýna, hastabakýcý, hemþire, baþhemþire, uzmanlýk öðrencileri, uzman doktorlarýna varýncaya kadar herkes hocanýn gözünün içine bakýyor. Korkudan, yýlgýnlýktan deðil elbet. Öyle bir ortam yaratmýþ ki bölümünde sanki herkes - hoca benden bir þey istese- havasýnda.
Haftanýn en az üç günü ameliyatta. Memleketin her yerinden özellikle acil gelmiþlerle bazen dört beþ gün. Neredeyse ameliyathaneden hiç çýkmayacak. Hastalarla sohbeti ihmal etmiyor. Odalara geliyor, hasta yakýnlarýna bile hal hatýr soruyor. Koridorda yürüdüðümü görse, odasýna davet ediyor. Ortak göz aðrýmýzdan; denizden, denizci geçmiþinden anlatmaya baþlýyor. Marmara’nýn Ege’nin, Akdeniz’in, Karadeniz’in tuzu yüzüne vurmuþ suyunu, tenini yakmýþ güneþini zaman zaman çok özlediðinden dem vuruyor. Muhabbet öyle koyulaþýyor ki; bir an Sakýz’ýn arkasýnda Psara kanalýndan yunuslar eþliðinde geçtiðini, günbatýmlarýnda birkaç güzel poz yakalayacaðým diye denize düþmekten zor kurtuluþunu, yaþadýðýn deniz kazalarýný anlatýr buluyorsun kendini.
O yoðun, stresli ortam da hep sakin, yüzünde küçümen gülümsemeler.
Saðlýðýna kavuþturduðu insan sayýsý binlerle ifade edilir. Arayaný soraný hastalarýnýn da birkaç katý en az. Ne telefonu susuyor, ne ziyaretçisi eksiliyor.
Hastaneden çýktýktan sonra birkaç yýl kadar, en azýndan bayramlarda, özel günlerde arayýp hal hatýr sorsak da bir süre sonra görüþmeler kesildi.
Bir gün gelir de unuturmuþ insan....
Ýstanbul’un 1 Mayýs 2008 günü görüntülerini televizyon haberlerinde izlerken, aklýma en son Þiþli’deki küçük muayenehanesinde ziyaret ettiðim Kunter Hoca geldi.
Ýnternet’te ismini yazýp arattýðýmda kendisiyle ilgili pek çok haberin, deðiþik týbbi konularda yayýnlanmýþ makaleler, yazýlarýn yanýnda, birkaç ay önce Aralýk 2007’de vefat ettiði haberini de gördüm. Saðlýk daðýtan biri kendi yaþamýnýn 64. yýlýnda bitmesine engel olamamýþtý.
Teknolojinin cilvesi, yýllar sonra nerededir diye merak ettiðiniz birinin öldüðünü de haber verebiliyor size. Trakya Üniversitesi’nde kendinden sonraki saðlýkçýlarý yetiþtirirken hayata veda etmiþ. Ardýnda saðlýðýna kavuþturduðu binlerce insan, bundan sonra insanlarý saðlýðýna kavuþturmaya çalýþacak sayýsýz meslektaþ, tecrübelerinden ve tespitlerinden yararlanýlmasý için sayýsýz doküman ve evlatlarýný býrakarak.
Bir gün gelir de unuturmuþ insan...
Unutsak ta zaman zaman, bir gün karþýmýza çýkýyor hatýrlýyoruz. Bazen ayný haller baþýmýza geldiðinde, bazen benzer durumlarý baþkalarý bize anlatýrken, bazen hiçbir sebep yokken durup dururken hatýrlýyoruz. O þehrin, o semtin adý geçtiðinde, onun gibi gülümseyen bir yüz görünce hatýrlýyoruz.
Unuttuðumuz büyüklükte hatýrlýyoruz da.
Bu dünyada iþini iyi yapmýþlarýn rahatlýðýyla, dualarýmýzla, huzur içinde uyu Kunter Hocam.
Seyfi GÜL
"Seyfi GÜL" bütün yazýlarý için týklayýn...