Esin ÇAKIR
ÞARABÝ EÞKÝYALAR ZAMANI...
''Yaz çýlgýnlýklarý bahçelerden, korulardan, foko foko (ateþ, ateþ) diye çýðrýþan caddelerden elini ayaðýný çekmeye baþladýðý vakitlerde bile titrek- kavaklar çalparalar çalýp göbek atmayý savsaklamaz.''
Üstat Salah Birsel ''Sonbahar Oyunlarý'' baþlýklý denemesinin giriþ paragrafýnda böyle tanýmlýyor sonbaharý.
Þakýr þakýr yaðmurlarla karþýladýðýmýz ilkyaz, kýpkýsacýk ömrü ile Ramazan ve ardýndan gelen bayramla yarým yamalak, hiçbir þey anlayamadan geldi geçti...
Pat diye gelip kapýmýza dayanan sonbahar, yazýn çarçabuk geçmesinin þaþkýnlýðý sürerken can hýraþ yapýlan tatillerin sonunda okul açýlýþlarý, yazlýklarýn terk edilerek kente dönüþ hazýrlýklarý, eyvah ne çabuk geçti çýðlýklarý ile kendini iyiden hissettirmeye baþladý. Herkes ne olduðunu anlamamanýn þaþkýnlýðý içinde, tadý damaðýnda kalmanýn hüznünü adlandýrmaya çalýþýyor.
Geç geldi, geç gider diyerek avuntularýmýzý dillendiriyor olsak da, yapraklar dökülüp sonbahar zýrhýný kuþanmaya baþladýðýnda artýk, yapýlacak bir þey yok!...
Doða kendi gereðini yerine getirmenin telaþýna çoktan düþtü bile...
Biz de sevgili þairimiz (Hatalarýmýzý affede!!!) Can Yücel 'in bir þiirini aktararak sonbaharýmýzý selamlayalým...
-Sararýp dökülmeden önce kýzaran yapraklar ki onlar
Þan verdiler ortalýða bütün bir sonbahar
Mevsim dönüp de yeniden yeþermeðe baþlayýnca rüzgar
Çýplaklýðýnda o atýn yine onlar koþacaklar
O çocuklar
O yapraklar
O þarabi eþkiyalar
Onlar da olmasalar benim gayrý kimim var?
Esin ÇAKIR
"Esin ÇAKIR" bütün yazýlarý için týklayýn...
''Yaz çýlgýnlýklarý bahçelerden, korulardan, foko foko (ateþ, ateþ) diye çýðrýþan caddelerden elini ayaðýný çekmeye baþladýðý vakitlerde bile titrek- kavaklar çalparalar çalýp göbek atmayý savsaklamaz.''
Üstat Salah Birsel ''Sonbahar Oyunlarý'' baþlýklý denemesinin giriþ paragrafýnda böyle tanýmlýyor sonbaharý.
Þakýr þakýr yaðmurlarla karþýladýðýmýz ilkyaz, kýpkýsacýk ömrü ile Ramazan ve ardýndan gelen bayramla yarým yamalak, hiçbir þey anlayamadan geldi geçti...
Pat diye gelip kapýmýza dayanan sonbahar, yazýn çarçabuk geçmesinin þaþkýnlýðý sürerken can hýraþ yapýlan tatillerin sonunda okul açýlýþlarý, yazlýklarýn terk edilerek kente dönüþ hazýrlýklarý, eyvah ne çabuk geçti çýðlýklarý ile kendini iyiden hissettirmeye baþladý. Herkes ne olduðunu anlamamanýn þaþkýnlýðý içinde, tadý damaðýnda kalmanýn hüznünü adlandýrmaya çalýþýyor.
Geç geldi, geç gider diyerek avuntularýmýzý dillendiriyor olsak da, yapraklar dökülüp sonbahar zýrhýný kuþanmaya baþladýðýnda artýk, yapýlacak bir þey yok!...
Doða kendi gereðini yerine getirmenin telaþýna çoktan düþtü bile...
Biz de sevgili þairimiz (Hatalarýmýzý affede!!!) Can Yücel 'in bir þiirini aktararak sonbaharýmýzý selamlayalým...
-Sararýp dökülmeden önce kýzaran yapraklar ki onlar
Þan verdiler ortalýða bütün bir sonbahar
Mevsim dönüp de yeniden yeþermeðe baþlayýnca rüzgar
Çýplaklýðýnda o atýn yine onlar koþacaklar
O çocuklar
O yapraklar
O þarabi eþkiyalar
Onlar da olmasalar benim gayrý kimim var?
Esin ÇAKIR
"Esin ÇAKIR" bütün yazýlarý için týklayýn...