Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
Ýlhan BERK; "Þiirler de bir iþe yaramýyor, öyle bir toplum ki!"
6 Mayýs 1998'in Çarþamba'sý, hýdrellez gecesiydi, bu pek kimsenin umurunda olmasa da...
Siyaz'da konuðumdu o gece Ýlhan Berk. Dile kolay tam on yýl olmuþ. "Þiirler de bir iþe yaramýyor" diyen, fakat yazmaya devam eden þair ölmüþ bugün.
Ýlhan Berk; uç ve ucu açýk þiirler yazan minik þair(!) Ýlhan Berk, Behçet Necatigil’in tabiriyle “þiirimizin uç beyi” öldü. Neden, ölümü bu kadar ölümce(?) göze parmak sokar gibi döküyorum sözcüklere! Ölüme kýlýf aramak saçmalýðý yapýlýyor, çoðu zaman ölüm gerçeðini "vefat", "göçmek", "hakkýn rahmeti" türü süslemelere sýðýnmadan dillendirmek istiyor insan.
Ýlhan Berk, 1998 yýlý Mayýs'ýnda Uludað Üniversitesi Eðitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatý Bölüm Baþkanlýðý’nýn daveti üzerine gelmiþti Bursa'ya. Uludað Üniversitesi tarafýndan 80 yaþýndaki þair Ýlhan Berk'e Türk edebiyatýna katkýlarýndan dolayý, fahri doktora unvaný verilmiþti.
Uludað Üniversitesi Kültür ve Sanat Þenlikleri kapsamýnda verilmiþ olan doktora belgesini, etrafýný saran gençlerle gençleþerek alan Berk, özellikle doktora öðrencisi genç hanýmlara kur yapmayý da ihmal etmemiþti. Kadýnlarý severdi rahmetli, onlara yaþamý deðiþtirici özelliklerinden dolayý "harikulade devrimciler" demiþtir. Kadýn; insanýn hayatýný altüst eden büyük bir þey" de demiþti yýllar önce.
Þenliðe davetli olan diðer sanatçý dostlarla beraber gelmiþlerdi o gece Siyaz'a... Ne zor oluyor bazen geçmiþin anlarýna dönüþ yapmak! Bellek çok zayýf, bellek nankör, kýrk sopa vurulsa týk yok. Ne konuþulmuþtu saatler boyu o koskoca masada?
Olmasaydý güncelerim, tutmasaydým o acele iliþtirmelerimi sayfacýklara.
Yazýlýyor iþte... Yazýlýyor bir yerlere sözcükler, tarihler kaydediliyor yaþama tanklar gibi tanýk. O sözcükler ki bekleþiyorlar bulunduklarý kaðýt aralarýnda, çoðu zaman ömürler yetmiyor o yazýlanlarý anýmsamaya, sýrasý gelmiyor ne hikmetse gelmiyor geçen zaman birkaç dize bile olsa bugüne.
Mehmet H. Doðan'ýn öldüðünü de duyduðumda 2008 Þubat'ý sonuydu, anmak istemiþtim yazarak bu köþede. Olmadý. Hemen ardýndan Mart ortasýnda Melih Elal'ý da kaybetmiþtik, onu da yazamamýþtým oysa... Bu güneymiþ kýsmet, üçlemek gerekmiþ demek.
Temiz yüzlü pýrýl yürekli Melih Elal da kansere yenilmiþti. O gece, 6 Mayýs 1998 Çarþamba gününün gecesi hep beraberdik Siyaz'ýn o devasa siyah masasýnýn etrafýnda. Ýlhan Berk, Küçük Ýskender, Hüseyin Alemdar, Mehmet H. Doðan, Melih Elal, Ýhsan Üren, Serdar Ünver, Ramis Dara, Hilmi Haþal, Mustafa Durak, Esin Çakýr...
1998'de sekseninde olduðuna göre, bugün doksanýnda öldü Ýlhan Berk. Dopdolu bir yaþam, bir dolu yazý çizi ve yaþanmýþlýk... Ayýklasýn geride kalanlar, çözümlesin öðrenciler, kayda geçirsin tarihçiler; "Ýlhan Berk öldü."
Þimþekli Bir Gecede Eski Ýberik ve Ölüm Üstüne Konuþmalar
” - Eylül geldi bile!
Hep anýmsayacaðým o sokaðý
- Neden anýmsar ki insan?
Bir boþluk kendini duyurmuþ olmalý.
Böyle bir þey olmalý.
Sesler
- Bir çay daha?
- Hayýr, teþekkür ederim.
- Hani,
bir evden acýlý kadýnlar çýkardý.
Söylenenlere bakýlýrsa denizi görmeye gidiyorlardý.
Yürüdüktü bir zaman biz de arkalarýndan.
Sonra o deniz çýktý. Kaldýk.”
Ýlhan Berk
Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
"Nurdan ÇAKIR TEZGÝN" bütün yazýlarý için týklayýn...
6 Mayýs 1998'in Çarþamba'sý, hýdrellez gecesiydi, bu pek kimsenin umurunda olmasa da...
Siyaz'da konuðumdu o gece Ýlhan Berk. Dile kolay tam on yýl olmuþ. "Þiirler de bir iþe yaramýyor" diyen, fakat yazmaya devam eden þair ölmüþ bugün.
Ýlhan Berk; uç ve ucu açýk þiirler yazan minik þair(!) Ýlhan Berk, Behçet Necatigil’in tabiriyle “þiirimizin uç beyi” öldü. Neden, ölümü bu kadar ölümce(?) göze parmak sokar gibi döküyorum sözcüklere! Ölüme kýlýf aramak saçmalýðý yapýlýyor, çoðu zaman ölüm gerçeðini "vefat", "göçmek", "hakkýn rahmeti" türü süslemelere sýðýnmadan dillendirmek istiyor insan.
Ýlhan Berk, 1998 yýlý Mayýs'ýnda Uludað Üniversitesi Eðitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatý Bölüm Baþkanlýðý’nýn daveti üzerine gelmiþti Bursa'ya. Uludað Üniversitesi tarafýndan 80 yaþýndaki þair Ýlhan Berk'e Türk edebiyatýna katkýlarýndan dolayý, fahri doktora unvaný verilmiþti.
Uludað Üniversitesi Kültür ve Sanat Þenlikleri kapsamýnda verilmiþ olan doktora belgesini, etrafýný saran gençlerle gençleþerek alan Berk, özellikle doktora öðrencisi genç hanýmlara kur yapmayý da ihmal etmemiþti. Kadýnlarý severdi rahmetli, onlara yaþamý deðiþtirici özelliklerinden dolayý "harikulade devrimciler" demiþtir. Kadýn; insanýn hayatýný altüst eden büyük bir þey" de demiþti yýllar önce.
Þenliðe davetli olan diðer sanatçý dostlarla beraber gelmiþlerdi o gece Siyaz'a... Ne zor oluyor bazen geçmiþin anlarýna dönüþ yapmak! Bellek çok zayýf, bellek nankör, kýrk sopa vurulsa týk yok. Ne konuþulmuþtu saatler boyu o koskoca masada?
Olmasaydý güncelerim, tutmasaydým o acele iliþtirmelerimi sayfacýklara.
Yazýlýyor iþte... Yazýlýyor bir yerlere sözcükler, tarihler kaydediliyor yaþama tanklar gibi tanýk. O sözcükler ki bekleþiyorlar bulunduklarý kaðýt aralarýnda, çoðu zaman ömürler yetmiyor o yazýlanlarý anýmsamaya, sýrasý gelmiyor ne hikmetse gelmiyor geçen zaman birkaç dize bile olsa bugüne.
Mehmet H. Doðan'ýn öldüðünü de duyduðumda 2008 Þubat'ý sonuydu, anmak istemiþtim yazarak bu köþede. Olmadý. Hemen ardýndan Mart ortasýnda Melih Elal'ý da kaybetmiþtik, onu da yazamamýþtým oysa... Bu güneymiþ kýsmet, üçlemek gerekmiþ demek.
Temiz yüzlü pýrýl yürekli Melih Elal da kansere yenilmiþti. O gece, 6 Mayýs 1998 Çarþamba gününün gecesi hep beraberdik Siyaz'ýn o devasa siyah masasýnýn etrafýnda. Ýlhan Berk, Küçük Ýskender, Hüseyin Alemdar, Mehmet H. Doðan, Melih Elal, Ýhsan Üren, Serdar Ünver, Ramis Dara, Hilmi Haþal, Mustafa Durak, Esin Çakýr...
1998'de sekseninde olduðuna göre, bugün doksanýnda öldü Ýlhan Berk. Dopdolu bir yaþam, bir dolu yazý çizi ve yaþanmýþlýk... Ayýklasýn geride kalanlar, çözümlesin öðrenciler, kayda geçirsin tarihçiler; "Ýlhan Berk öldü."
Þimþekli Bir Gecede Eski Ýberik ve Ölüm Üstüne Konuþmalar
” - Eylül geldi bile!
Hep anýmsayacaðým o sokaðý
- Neden anýmsar ki insan?
Bir boþluk kendini duyurmuþ olmalý.
Böyle bir þey olmalý.
Sesler
- Bir çay daha?
- Hayýr, teþekkür ederim.
- Hani,
bir evden acýlý kadýnlar çýkardý.
Söylenenlere bakýlýrsa denizi görmeye gidiyorlardý.
Yürüdüktü bir zaman biz de arkalarýndan.
Sonra o deniz çýktý. Kaldýk.”
Ýlhan Berk
Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
"Nurdan ÇAKIR TEZGÝN" bütün yazýlarý için týklayýn...