Tülin DURSUN
KAR TEPE’NÝN YILDIZLARI
(Ýpek çiçeðim, Mina Bahar’ýma)
Yazamama düþüncelerinden yorgunum. Uykunun bedenime girmesine direniyorum. Yattýðýmýz oda çok sýcak. Üstünü açmýþsýn. Yorganýný örtüp, camý aralýyorum.
Gözüm sende, aklým yazamadýklarýmda. Camýn aralýðýndan içeriye þubat zemherisi doluyor. Gökyüzü berrak yýldýzlarla süslü. Elimi uzatýp, avuçlarýma yýldýzlarý doldurmak istiyorum. Biraz daha asýlsam!
Nefesim buz tutacak gibi. Yýldýzlar kaymýyor. Ýçimden “küçük ayýnýn” kuyruðunu koparmak geliyor. Kar Tepe’nin yýldýzlarýný dünyanýn bütün çocuklarýna umut diye göstermek istiyorum.
Geyik Alaný’ndan kurt ulumalarý geliyor. Soðuk bedenimde, korku damarlarýmda dolaþýyor.
Oda soðumaya baþlayýnca camý kapatýyorum. Kurt ulumalarý devam ediyor. Avlanmakta olduklarý belli.
Aklýma soðukta kalan insanlar geliyor. Ardýndan çocuklarý düþünüyorum.
Isýnmak için yangýn çýkaran, ölen çocuklar! Soba gazýndan zehirlenenler.
Afrika’da beyaz adamýn gazabýna uðramýþ, karný þiþ, sýska ve aç çocuklar!
Irak’ta, Suriye’de, Türkiye’de yüzlerce mayýn kurbaný çocuk!
Hiç þeker, çikolata yememiþ gül yüzlü çocuklar…
Camii avlularýna, yuvalara, çöplüðe terk edilen çocuklar!
Sevgiden, oyundan, oyuncaktan mahrum çocuklar!
Çocuk olmadan büyüyen boyacý, mendilci, sakýzcý, simitçi çocuklar!
Üç kuruþ paraya dilenmeye zorlanan çocuklar!
Töreye kurban, katil damgalý çocuklar!
Beþ dilim baklava için yarý ömür tutuklular! Büyükleri tarafýndan kullanýlan “taþçý” çocuklar!
Dedeleri yaþýndakilerle gerdeðe zorlanan çocuk gelinler! Okula gidemeyen, kitap-defter-kalem bulamayan çocuklar!
Çocuðu için süt çalan babalar, aç bebelerini doyuramayan analar! Çocuklarýna nafaka diye organlarýný satýþa çýkaranlar!
Bunlara seyirci kalan zenginler, aydýnlar, siyasetçiler!
Mina Bahar’ým;
Keþke kocaman bir genç kýz olsaydýn da seninle dertleþseydik…
Söylemek, yazmak istediklerim o kadar çok ki!
Sen, güzel torunum!
Sabah sýcak bir odada, sana sevgiyle bakan gözlere uyanacaksýn. Her türlü yiyeceðin önünde hazýr bekleyecek.
Doðuda insanlar soðuktan þansýzlýklarýna lanet ederken; sen kardeþlerinle, arkadaþlarýnla kardan adam yapýp, kartopu oynayacak, kýzakla kayacaksýn.
Çok þanslýsýn kýz çocuðu!
Haydi! Uyan artýk! Sabah olmadan, yýldýzlar solmadan Kar Tepe’nin bütün yýldýzlarýný dünya çocuklarýna sevgi diye, barýþ diye toplayalým.
Olur mu?
Tülin DURSUN
"Tülin DURSUN" bütün yazýlarý için týklayýn...
(Ýpek çiçeðim, Mina Bahar’ýma)
Yazamama düþüncelerinden yorgunum. Uykunun bedenime girmesine direniyorum. Yattýðýmýz oda çok sýcak. Üstünü açmýþsýn. Yorganýný örtüp, camý aralýyorum.
Gözüm sende, aklým yazamadýklarýmda. Camýn aralýðýndan içeriye þubat zemherisi doluyor. Gökyüzü berrak yýldýzlarla süslü. Elimi uzatýp, avuçlarýma yýldýzlarý doldurmak istiyorum. Biraz daha asýlsam!
Nefesim buz tutacak gibi. Yýldýzlar kaymýyor. Ýçimden “küçük ayýnýn” kuyruðunu koparmak geliyor. Kar Tepe’nin yýldýzlarýný dünyanýn bütün çocuklarýna umut diye göstermek istiyorum.
Geyik Alaný’ndan kurt ulumalarý geliyor. Soðuk bedenimde, korku damarlarýmda dolaþýyor.
Oda soðumaya baþlayýnca camý kapatýyorum. Kurt ulumalarý devam ediyor. Avlanmakta olduklarý belli.
Aklýma soðukta kalan insanlar geliyor. Ardýndan çocuklarý düþünüyorum.
Isýnmak için yangýn çýkaran, ölen çocuklar! Soba gazýndan zehirlenenler.
Afrika’da beyaz adamýn gazabýna uðramýþ, karný þiþ, sýska ve aç çocuklar!
Irak’ta, Suriye’de, Türkiye’de yüzlerce mayýn kurbaný çocuk!
Hiç þeker, çikolata yememiþ gül yüzlü çocuklar…
Camii avlularýna, yuvalara, çöplüðe terk edilen çocuklar!
Sevgiden, oyundan, oyuncaktan mahrum çocuklar!
Çocuk olmadan büyüyen boyacý, mendilci, sakýzcý, simitçi çocuklar!
Üç kuruþ paraya dilenmeye zorlanan çocuklar!
Töreye kurban, katil damgalý çocuklar!
Beþ dilim baklava için yarý ömür tutuklular! Büyükleri tarafýndan kullanýlan “taþçý” çocuklar!
Dedeleri yaþýndakilerle gerdeðe zorlanan çocuk gelinler! Okula gidemeyen, kitap-defter-kalem bulamayan çocuklar!
Çocuðu için süt çalan babalar, aç bebelerini doyuramayan analar! Çocuklarýna nafaka diye organlarýný satýþa çýkaranlar!
Bunlara seyirci kalan zenginler, aydýnlar, siyasetçiler!
Mina Bahar’ým;
Keþke kocaman bir genç kýz olsaydýn da seninle dertleþseydik…
Söylemek, yazmak istediklerim o kadar çok ki!
Sen, güzel torunum!
Sabah sýcak bir odada, sana sevgiyle bakan gözlere uyanacaksýn. Her türlü yiyeceðin önünde hazýr bekleyecek.
Doðuda insanlar soðuktan þansýzlýklarýna lanet ederken; sen kardeþlerinle, arkadaþlarýnla kardan adam yapýp, kartopu oynayacak, kýzakla kayacaksýn.
Çok þanslýsýn kýz çocuðu!
Haydi! Uyan artýk! Sabah olmadan, yýldýzlar solmadan Kar Tepe’nin bütün yýldýzlarýný dünya çocuklarýna sevgi diye, barýþ diye toplayalým.
Olur mu?
Tülin DURSUN
"Tülin DURSUN" bütün yazýlarý için týklayýn...