Tülin DURSUN
BÝZÝM KADINLARIMIZ ONLAR
Sevgili Bebek!
Bu gün sana yaþadýðým deneyimlerden birini aktaracaðým. Beni çok etkileyen bir deneyim desem yerinde olur.
Hemþire okulunda öðrenciydik. Enfeksiyon Hastalýklarý dersinde cinsel yolla bulaþan hastalýklarý görüyorduk. Dersin teorisi öðretilirken, pratik yapma zorunluluðu da olduðu için Ýstanbul Cankurtaran''daki Deri ve Tenasül Hastalýklarý Hastahanesinde staj yapmaya baþladýk. Tüm sýnýf daha gençliðinin baþýnda....
Heyecanlý olmamýz doðaldý.Neyle, nasýl karþýlaþacaðýmýzý bilmiyorduk. Üst sýnýflardan öðrendiðimiz kadarýyla daha çok hayat kadýnlarýydý karþýlaþacaklarýmýz.
Karþýlaþtýk... Daha ilk gün en az otuz kadar kadýnla karþýlaþtýk. Hepsinin kendine ait bir öyküsü vardý. Bizler hepsinden de ayrý etkilendik. Hepimiz de bu kadýnlara o zamanki duygularýmýzla ve de küçücük aklýmýzla acýdýk, yardým etmek istedik.Gücümüz el verdiðince onlara iþ bulmayý teklif ettik. Güldüler. Kimi de bizi kýrmamak adýna "olur"dediler...
Bu insanlar buraya hiçbir zaman kendi istekleriyle gelmezdi. Ya bir polis baskýný neticesi getirilir,ellerine VESÝKA verilirdi; ya da vesikalarýna saðlýk kontrollerini iþletmek için gelirlerdi.
Hastahanede kaldýklarý kýsa bir dönem içinde ziyaretçileri olan kadýnlar da olurdu. Bu ziyaretçiler genelde onlarýn sýrtýndan geçinen, daha doðrusu onlarý pazarlayan kiþilerdi.Bunlar arasýnda erkekler olduðu kadar kadýnlar da olurdu.Bazý kadýnlarýn kara çarþaf giymelerine þaþýrýrdým. Oysa bu gün düþündüðümde bu çarþaf onlarý tanýnmaktan koruyan kalkandý..
Bizim onlara iyi amaçlarla yaklaþtýðýmýzý gören, bizlerden çok yaþlý bu kadýnlar çeþitli nedenlerle bu yola düþmüþlerdi. Hepsi de yaþamlarýndan mutlu olduklarýný söylese de gözlerindeki acý,piþmanlýk, yalnýzlýk bizlere akýyordu. Bazýlarýnýn gözyaþlarý pýnarlarýndan tükenircesine akýyordu. Bu mutluluk olamazdý.
Bir gün ekip arabasý bahçeye girdiðinde, kadýnlarýn arasýndan genç bir kýzýn yalvarýþlarýyla, aðlamalarýnýn karýþtýný gördük. Polislere kendisini býrakmalarý için yalvarýyordu.
Kuraldý. Kim gelirse gelsin, önce muayeneden geçiyordu. Sýra bu kýza geldi. Aðlayarak, utanarak ve biraz da zorla masaya bacaklarý açýldý. Bâkireydi.
Baþhekim bizi ve kýzý odasýna aldý. Az önceki sert, kötü davranýþlarýný bir yana atmýþtý.
Babacan bir tavýrla hepimize yaþamýn gerçeklerinden, acýmasýzlýðýndan, kandýrmalardan söz etti. Yarým saat kadar kaldýðýmýz bu odadan,on senelik ders alarak çýkmýþtýk.
Kendimize üçer, beþer bu kadýnlardan seçtik, onlardan bizimle öykülerini paylaþmalarýný istedik.
Küçük N. henüz on üç yaþýndayken, evde hiç kimsenin olmadýðýný fýrsat bilen amcasý tarafýndan taciz edilmiþti. Kimselere söyleyememiþti küçük N. Amca her geçen gün tâcizin dozunu giderek arttýruyordu. Ýþkence de baþlamýþtý. Küçük N. bir gün hamile kaldý. O hamile kaldýðýný bile anlayamayacak kadar küçüktü oysa.Bir gün evde yaptýðý bir yaramazlýk için babasý tarafýndan merdivenlerden aþaðý atýlýnca hastahaneye kaldýrmýþlardý kýzý. Doktorlar küçük kýzýn bebeðini de düþürdüðünü söylediklerinde.......
Baba bir anda yýkýlmýþ,hastahaneyi terk etmiþti. Annesi kýzýný iyice sýkýþtýrýnca gerçeði öðrenmiþti. Dededen kalma domuz tüfeðiyle amcayý öldürmüþtü. Anne yýllarca susmuþtu. Çünkü biricik kýzý, dört oðlanýn tek çiçeði de ne yazýk ki, annesinin deyiþiyle kayný tarafýndan döllenmiþti. Amca kýzýnýn gerçek babasýydý...
Küçük N.yi hastahaneden almaya kimse gelmeyince ortada kalmýþtý. Annesi imamevine (KadýnHapishanesi) düþünce, polis N.yi hastahaneden alýp babasýna teslim ettiði gün baba kendini asarak yaþamýna son vermiþti. Ve Küçük N. aðabeyleri tarafýndan sokaða atýlmýþtý.
Daha okul yolunda olmasý gereken Küçük N. vesikalanmýþtý ve buradaydý iþte....
YARIN Þ.nin öyküsüyle........
Tülin DURSUN
"Tülin DURSUN" bütün yazýlarý için týklayýn...
Sevgili Bebek!
Bu gün sana yaþadýðým deneyimlerden birini aktaracaðým. Beni çok etkileyen bir deneyim desem yerinde olur.
Hemþire okulunda öðrenciydik. Enfeksiyon Hastalýklarý dersinde cinsel yolla bulaþan hastalýklarý görüyorduk. Dersin teorisi öðretilirken, pratik yapma zorunluluðu da olduðu için Ýstanbul Cankurtaran''daki Deri ve Tenasül Hastalýklarý Hastahanesinde staj yapmaya baþladýk. Tüm sýnýf daha gençliðinin baþýnda....
Heyecanlý olmamýz doðaldý.Neyle, nasýl karþýlaþacaðýmýzý bilmiyorduk. Üst sýnýflardan öðrendiðimiz kadarýyla daha çok hayat kadýnlarýydý karþýlaþacaklarýmýz.
Karþýlaþtýk... Daha ilk gün en az otuz kadar kadýnla karþýlaþtýk. Hepsinin kendine ait bir öyküsü vardý. Bizler hepsinden de ayrý etkilendik. Hepimiz de bu kadýnlara o zamanki duygularýmýzla ve de küçücük aklýmýzla acýdýk, yardým etmek istedik.Gücümüz el verdiðince onlara iþ bulmayý teklif ettik. Güldüler. Kimi de bizi kýrmamak adýna "olur"dediler...
Bu insanlar buraya hiçbir zaman kendi istekleriyle gelmezdi. Ya bir polis baskýný neticesi getirilir,ellerine VESÝKA verilirdi; ya da vesikalarýna saðlýk kontrollerini iþletmek için gelirlerdi.
Hastahanede kaldýklarý kýsa bir dönem içinde ziyaretçileri olan kadýnlar da olurdu. Bu ziyaretçiler genelde onlarýn sýrtýndan geçinen, daha doðrusu onlarý pazarlayan kiþilerdi.Bunlar arasýnda erkekler olduðu kadar kadýnlar da olurdu.Bazý kadýnlarýn kara çarþaf giymelerine þaþýrýrdým. Oysa bu gün düþündüðümde bu çarþaf onlarý tanýnmaktan koruyan kalkandý..
Bizim onlara iyi amaçlarla yaklaþtýðýmýzý gören, bizlerden çok yaþlý bu kadýnlar çeþitli nedenlerle bu yola düþmüþlerdi. Hepsi de yaþamlarýndan mutlu olduklarýný söylese de gözlerindeki acý,piþmanlýk, yalnýzlýk bizlere akýyordu. Bazýlarýnýn gözyaþlarý pýnarlarýndan tükenircesine akýyordu. Bu mutluluk olamazdý.
Bir gün ekip arabasý bahçeye girdiðinde, kadýnlarýn arasýndan genç bir kýzýn yalvarýþlarýyla, aðlamalarýnýn karýþtýný gördük. Polislere kendisini býrakmalarý için yalvarýyordu.
Kuraldý. Kim gelirse gelsin, önce muayeneden geçiyordu. Sýra bu kýza geldi. Aðlayarak, utanarak ve biraz da zorla masaya bacaklarý açýldý. Bâkireydi.
Baþhekim bizi ve kýzý odasýna aldý. Az önceki sert, kötü davranýþlarýný bir yana atmýþtý.
Babacan bir tavýrla hepimize yaþamýn gerçeklerinden, acýmasýzlýðýndan, kandýrmalardan söz etti. Yarým saat kadar kaldýðýmýz bu odadan,on senelik ders alarak çýkmýþtýk.
Kendimize üçer, beþer bu kadýnlardan seçtik, onlardan bizimle öykülerini paylaþmalarýný istedik.
Küçük N. henüz on üç yaþýndayken, evde hiç kimsenin olmadýðýný fýrsat bilen amcasý tarafýndan taciz edilmiþti. Kimselere söyleyememiþti küçük N. Amca her geçen gün tâcizin dozunu giderek arttýruyordu. Ýþkence de baþlamýþtý. Küçük N. bir gün hamile kaldý. O hamile kaldýðýný bile anlayamayacak kadar küçüktü oysa.Bir gün evde yaptýðý bir yaramazlýk için babasý tarafýndan merdivenlerden aþaðý atýlýnca hastahaneye kaldýrmýþlardý kýzý. Doktorlar küçük kýzýn bebeðini de düþürdüðünü söylediklerinde.......
Baba bir anda yýkýlmýþ,hastahaneyi terk etmiþti. Annesi kýzýný iyice sýkýþtýrýnca gerçeði öðrenmiþti. Dededen kalma domuz tüfeðiyle amcayý öldürmüþtü. Anne yýllarca susmuþtu. Çünkü biricik kýzý, dört oðlanýn tek çiçeði de ne yazýk ki, annesinin deyiþiyle kayný tarafýndan döllenmiþti. Amca kýzýnýn gerçek babasýydý...
Küçük N.yi hastahaneden almaya kimse gelmeyince ortada kalmýþtý. Annesi imamevine (KadýnHapishanesi) düþünce, polis N.yi hastahaneden alýp babasýna teslim ettiði gün baba kendini asarak yaþamýna son vermiþti. Ve Küçük N. aðabeyleri tarafýndan sokaða atýlmýþtý.
Daha okul yolunda olmasý gereken Küçük N. vesikalanmýþtý ve buradaydý iþte....
YARIN Þ.nin öyküsüyle........
Tülin DURSUN
"Tülin DURSUN" bütün yazýlarý için týklayýn...