Recep BOZKURT
Bir Koca Bilge: TARIK DURSUN K (1)
Tarýk Dursun K’nýn adýný duyduðum yýllarda gencecik bir köy öðretmeniydim. Eðirdir’in Akpýnar Köyü’nden gittiðim Isparta merkezindeki kitapçýlarda Çocuk Kitaplarý ararken tezgahtaki yaþlýca bey’in:
“Bundan haberiniz var mý?.. Sizde kalabilir…” diyerek uzattýðý dergide birçok çocuk kitabý tanýtým yazýsý vardý. Bunlarýn baþýnda da Tarýk Dursun K…
Öðrencilerime güzel ve yararlý kitaplar seçiminde, onlarda okuma sevgisinin geliþmesinde Tarýk Dursun K’nýn katkýsýný hiç unutmam.
70’li yýllarýn baþýydý. Öðretmen olan eþimle birlikte Bursa-Setbaþý’ndaki kitapçýlara girip çýkýyoruz. Bu kez, “Günümüzde Kitaplar” adlý bir dergi ile karþýlaþýyoruz. Çok ilginç; yayýncý yine Tarýk Dursun K idi. Bu dergi, yayýn dünyamýza geniþ bir kapý açýyor, ufkumuzu geniþletiyor; yeni alacaðýmýz kitaplarda kýlavuzumuz oluyordu.
Yýllar da yýllarý kovalýyordu…
Bu arada çocuklarýmýz da okullu oluyor ve “Pýtýr’ýn Masallarý” ile “Bilmeceler” bu kez onlarýn ellerinden düþmüyordu…
Kendisini hiç görmesek de, Tarýk Dursun K, artýk ailemizin bir parçasý gibiydi. “Ýmbatla Dol Kalbim”, “Denizin Kaný”, “Gavur Ýzmir Güzel Ýzmir”le bu koca usta sayesinde hem Ýzmir’i, hem Ege’yi yakýndan tanýyor; “Kokulu Kentleri” bir bir geziyorduk…
90’lý yýllarýn sonuna doðru torunlarýmýz nedeniyle yolumuz sýk sýk da Foça’ya düþmeye baþladý. Kentin o ünlü “Karataþ”ýna basmýþ olacaðýz ki; bir baktýk, buraya yerleþivermiþiz…
Çok da iyi etmiþiz…
Foça’da bir yerel gazete çýkacaktý. Sahibi, bir oluþum baþlatmak istiyordu. Bu nedenle kentin yazar- çizer takýmýyla toplantý yapmayý düþünmüþ beni de davet etmiþti. Kimlerin katýlacaðýný bilmiyordum.
Güzel bir Foça akþamýydý. Toplantý yerine biraz erkence gitmek istedim. Kýzgýn güneþ, daha yenice, Karaburun’u mora, gökyüzünü kýzýla boyayarak Ege üzerinden kayýp gitmiþti. Hemen her gün tekrar eden ama izlemekten hiç usanmadýðýmýz bu olaðanüstü doða olayýný Menendi’nin müdavimleriyle birlikte doya doya seyretmiþtik. Bir ara, çevremizde tatlý bir telaþ baþladý. Kafenin sahibi yardýmcýsýna, birazda yüksek sesle “Tarýk Dursun bey geliyor!..” dedi.
Bir baþkasý: “Tarýk Dursun K’nýn rahatsýzlýk geçirdiðini duymuþtum…” der demez ayaða kalktým. Yýllardýr dergileriyle, kitaplarýyla yolumuzu ýþýtan edebiyat dünyamýzýn bu büyük ustasýný þimdi þahsen de tanýma fýrsatýný buluyordum. O gelir gelmez kýsa bir hal hatýr sormalardan sonra konuþmalarda baþlamýþtý.
Küçük bir kentin yerel gazetesinin nasýl olmasý gerektiði konusundaki sözleri ve yapacaðý katkýlarýný onun aðzýndan iþitince, hayretler içinde kalmýþtým. Bunca ödül almýþ, bunca kitap yazmýþ, ulusal gazetelerde çalýþmýþ, ünü yurtdýþýna taþmýþ böylesi birinin, hiç yüksünmeden ve bilgece yaptýðý öneriler, uyarýlardan sonra bir de bu gazetede hem yazar olarak hem de danýþman olarak sorumluluk alabileceðini söylemesi beni gerçekten þaþýrtmýþtý. Demek ki O’nun için iþin büyüðü küçüðü yoktu.
Bu koca bilgeyle bu küçük kent gazetesinde birlikte yazýlar yazdýk. Edebiyat söyleþilerinde, þiir gecelerinde birlikte olduk. Ondan çok þeyler öðrendik.Dostluðun ve arkadaþlýðýn yüceliðini yaþadýk…
Ýlerlemiþ yaþýna ve geçirdiði büyük fýrtýnalara raðmen “Aðaçlar Gibi Ayakta” oluþuna hep gýptayla baktýk.
Foça Belediye Meydaný’ndaki kafelerde yaptýðýmýz sohbetlerde yazýn dilimizin bu büyük ustasýnýn ayný zamanda bir büyük “söz ustasý” olduðunun engin zevkine eriþtik.
Tarýk aðabey; Tanrý’dan sana uzun ve saðlýklý ömürler diliyorum…
Ýyiki varsýn…
ÖNEMLÝ NOT: Sayýn Okuyucu; “Bir Kentin Ýnsan Kaynaklarý” baþlýklý yazýmda Foça’yý güzelleþtiren güzel insanlarýmýzý yazacaðýmý ve bu yazdýklarýmý da kamuoyu ile paylaþacaðýmý söylemiþtim. Bu iþe yazýnýmýzýn KOCA USTA’sý ile baþladým. Benim duyup görmediklerim olursa lütfen uyarýnýz.
Recep BOZKURT
recboz48@gmail.com
Tarýk Dursun K’nýn adýný duyduðum yýllarda gencecik bir köy öðretmeniydim. Eðirdir’in Akpýnar Köyü’nden gittiðim Isparta merkezindeki kitapçýlarda Çocuk Kitaplarý ararken tezgahtaki yaþlýca bey’in:
“Bundan haberiniz var mý?.. Sizde kalabilir…” diyerek uzattýðý dergide birçok çocuk kitabý tanýtým yazýsý vardý. Bunlarýn baþýnda da Tarýk Dursun K…
Öðrencilerime güzel ve yararlý kitaplar seçiminde, onlarda okuma sevgisinin geliþmesinde Tarýk Dursun K’nýn katkýsýný hiç unutmam.
70’li yýllarýn baþýydý. Öðretmen olan eþimle birlikte Bursa-Setbaþý’ndaki kitapçýlara girip çýkýyoruz. Bu kez, “Günümüzde Kitaplar” adlý bir dergi ile karþýlaþýyoruz. Çok ilginç; yayýncý yine Tarýk Dursun K idi. Bu dergi, yayýn dünyamýza geniþ bir kapý açýyor, ufkumuzu geniþletiyor; yeni alacaðýmýz kitaplarda kýlavuzumuz oluyordu.
Yýllar da yýllarý kovalýyordu…
Bu arada çocuklarýmýz da okullu oluyor ve “Pýtýr’ýn Masallarý” ile “Bilmeceler” bu kez onlarýn ellerinden düþmüyordu…
Kendisini hiç görmesek de, Tarýk Dursun K, artýk ailemizin bir parçasý gibiydi. “Ýmbatla Dol Kalbim”, “Denizin Kaný”, “Gavur Ýzmir Güzel Ýzmir”le bu koca usta sayesinde hem Ýzmir’i, hem Ege’yi yakýndan tanýyor; “Kokulu Kentleri” bir bir geziyorduk…
90’lý yýllarýn sonuna doðru torunlarýmýz nedeniyle yolumuz sýk sýk da Foça’ya düþmeye baþladý. Kentin o ünlü “Karataþ”ýna basmýþ olacaðýz ki; bir baktýk, buraya yerleþivermiþiz…
Çok da iyi etmiþiz…
Foça’da bir yerel gazete çýkacaktý. Sahibi, bir oluþum baþlatmak istiyordu. Bu nedenle kentin yazar- çizer takýmýyla toplantý yapmayý düþünmüþ beni de davet etmiþti. Kimlerin katýlacaðýný bilmiyordum.
Güzel bir Foça akþamýydý. Toplantý yerine biraz erkence gitmek istedim. Kýzgýn güneþ, daha yenice, Karaburun’u mora, gökyüzünü kýzýla boyayarak Ege üzerinden kayýp gitmiþti. Hemen her gün tekrar eden ama izlemekten hiç usanmadýðýmýz bu olaðanüstü doða olayýný Menendi’nin müdavimleriyle birlikte doya doya seyretmiþtik. Bir ara, çevremizde tatlý bir telaþ baþladý. Kafenin sahibi yardýmcýsýna, birazda yüksek sesle “Tarýk Dursun bey geliyor!..” dedi.
Bir baþkasý: “Tarýk Dursun K’nýn rahatsýzlýk geçirdiðini duymuþtum…” der demez ayaða kalktým. Yýllardýr dergileriyle, kitaplarýyla yolumuzu ýþýtan edebiyat dünyamýzýn bu büyük ustasýný þimdi þahsen de tanýma fýrsatýný buluyordum. O gelir gelmez kýsa bir hal hatýr sormalardan sonra konuþmalarda baþlamýþtý.
Küçük bir kentin yerel gazetesinin nasýl olmasý gerektiði konusundaki sözleri ve yapacaðý katkýlarýný onun aðzýndan iþitince, hayretler içinde kalmýþtým. Bunca ödül almýþ, bunca kitap yazmýþ, ulusal gazetelerde çalýþmýþ, ünü yurtdýþýna taþmýþ böylesi birinin, hiç yüksünmeden ve bilgece yaptýðý öneriler, uyarýlardan sonra bir de bu gazetede hem yazar olarak hem de danýþman olarak sorumluluk alabileceðini söylemesi beni gerçekten þaþýrtmýþtý. Demek ki O’nun için iþin büyüðü küçüðü yoktu.
Bu koca bilgeyle bu küçük kent gazetesinde birlikte yazýlar yazdýk. Edebiyat söyleþilerinde, þiir gecelerinde birlikte olduk. Ondan çok þeyler öðrendik.Dostluðun ve arkadaþlýðýn yüceliðini yaþadýk…
Ýlerlemiþ yaþýna ve geçirdiði büyük fýrtýnalara raðmen “Aðaçlar Gibi Ayakta” oluþuna hep gýptayla baktýk.
Foça Belediye Meydaný’ndaki kafelerde yaptýðýmýz sohbetlerde yazýn dilimizin bu büyük ustasýnýn ayný zamanda bir büyük “söz ustasý” olduðunun engin zevkine eriþtik.
Tarýk aðabey; Tanrý’dan sana uzun ve saðlýklý ömürler diliyorum…
Ýyiki varsýn…
ÖNEMLÝ NOT: Sayýn Okuyucu; “Bir Kentin Ýnsan Kaynaklarý” baþlýklý yazýmda Foça’yý güzelleþtiren güzel insanlarýmýzý yazacaðýmý ve bu yazdýklarýmý da kamuoyu ile paylaþacaðýmý söylemiþtim. Bu iþe yazýnýmýzýn KOCA USTA’sý ile baþladým. Benim duyup görmediklerim olursa lütfen uyarýnýz.
Recep BOZKURT
recboz48@gmail.com
"Recep BOZKURT" bütün yazýlarý için týklayýn...