Zeynep Ayþe EDÝRNE
KUSURSUZLUK KUSURDA GÝZLÝ..
"Kimsem yok, çok yalnýzým..", "yalnýzlýkmýþ benim kaderim..", "yalnýz, yapayalnýz bir insaným.."
Bu sözleri kendi kendine ya da bir tanýdýðýna, hiç söylememiþ, kaç kiþi vardýr acaba yeryüzünde? Böyle biri var mý sizin tanýdýðýnýz?
Yalnýz kalmak, yalnýz olmak.. doðrudan ve tümüyle insana ait, sadece bir düþüncedir yalnýzlýk.. hep sanýldýðý gibi bir duygu deðil.. kimsesizlik vardýr, tek baþýnalýk vardýr.. ki bunlar, tercihlere göre baþa gelen, kendiliðinden oluþmayan durumlardýr, insan halleridir.. çoðu zaman þikayete, en yakýnýndakine siteme, kimi zaman çocukça sýzlanmaya bile yol açsa da.. yalnýzlýk duygusu diye bir þey yoktur aslýnda..
Zor olan bir baþýna kalmaktýr.. üþütür onca insanýn içinde yalnýz olmak, üþüþür piþmanlýklar, keþkeler.. ahlar vahlar, acýlar.. yanýbaþýnda bunca dostun.. yine de bir burukluk sarar yoðun yoðun.. ayýrýr insaný o anýndan, þimdiden.. anlatýrsýnýz anla(ya)mazlar.. anlattýnýz anlattýnýz, anlatamazsanýz yalnýz kalýrsýnýz.. anlaþýlmazsýnýz.. ezer bütün aðýrlýðýyla yalnýzlýk, abanýr omuzlara..
Sýðýnýrsýnýz içinizdeki diðer "ben"e.. belki bir kitap okursunuz, bir iki satýrýn altýný çizersiniz.. bir kaðýda not düþersiniz, her okuyuþunuzda size güç versin, gerçeðiniz olsun diye.. nafile, akarsýnýz yalnýzlýða.. sarýlýrsýnýz çarelere.. baþkasýnýn yerine koyarsýnýz kendinizi, vazgeçemezsiniz insandan.. onlarýn doðrularý ile baksam dersiniz.. ýýh, olmaz, yine yanlýþ gelir.. döner tutunursunuz sizin sandýðýnýz doðrulara.. gelir, küçücük bir vefasýzlýk büyür, büyür boðar yüreðinizi.. fýrlarsýnýz sokaða, insan içine.. kalabalýklar bencil ve telaþlý.. ayýtsýzlýk, hoyrat bir sevgisizlik vurur yüzünüze..
Çölde serap misali, aradýðýnýz en yakýn dostu, en vefalý sevgiliyi bulduðunuzu sanýrsýnýz.. avunursunuz yalnýzlýðýnýzda..
"Biliyorum, görüyorum, ama hiçbir þey yapamýyorum.. dönemiyorum bile bile yanlýþtan.." deyiþleriyle.. umuda sarýlan, zora direnen bir hüzündür þimdi yalnýzlýk..
Sonra.. sonra, hayret ki taþýnabilen, yüreði kocaman koyup ortaya hayatla inatlaþan, soyunup cesaretle büründüðünüz oluverir þimdi yalnýzlýk.. tuhaftýr, ama benimsersiniz hemen.. baþý dik, dimdik bir özgürlük olacak gibi yalnýzlýk..
Þimdi sizi kendinize iten, hayýflanýp üzüldüðünüz þey deðildir yalnýzlýk.. iþte bu an, þans gibidir yalnýzlýk.. iþte burada durur sorar insan, "neden, neden yalnýzým?".. bu kadar kendine gömülmek, o kadar dibe vurmak, daha (mý) iyi (mi)dir ardýna saklanýlan umursamazlýktan, mazeret aramaktan yalnýzlýða.. kabullenince yalnýzlýðýný insan, kendisiyledir artýk, barýþýk ve sevecen.. korkacak bir þey yoktur.. dingin bir limana sýðýnmýþ, fýrtýnalarýn yaralarýný salýna salýna saran, bir balikçý sandalý gibidir yürek o zaman..
Yok sayýlýr yalnýzlýk, huzura bir yol sezilir sessizce.. olgunca bir kabulleniþle, "ah hayat.." denir bir iç çekiþle, þöyle bir derin baþ eðiþle..
Açýlýr gözün perdesi, gönül gözü bakakalýr iri iri.. hala ve hala yalnýz kalan, ömürle akan biçare insanlara.. televizyon dizilerindeki kurmacalarla her yeni güne baþlayan, "o benim ki.., o da benim olsun, bu da.." diye koþarken akýllarý tükenen, kalpleri darmadaðýn olanlara.. dünyalar onlarýn olsa da, yalnýzlýðýn ummanýnda, ne yöne meçhul kulaç atanlara.. bihaber tutsaklýðýndan, bencilliðinden.. güya adý hayat.. hayat sýkýþmýþ kalmýþ þehirlerin betonlarýnda.. yazýk olur, ýssýzlara kaçar ruhlar..
Yalnýzlýk çaredir, yalnýzlýðýný bilene.. Aldýrmamaktýr uçmayý bilmeyenlere, ne kadar yükseklere çýkýldýkça onlara küçücük görünüldüðüne.. tekrar ve tekrar.. özgürlüktür yalnýzlýk!
Ve, insan der, : "Yalnýzlýðým kusurumdur belki.. ama kimsesizliðim, bir baþýna kalmýþlýðým, terk edilmiþliðim deðildir.. sarýlýrým yalnýzlýðýma, çoðalýrým kusursuzluða.."
Ýhtiyaçtýr yalnýzlýk.
Zeynep Ayþe EDÝRNE
Bu sözleri kendi kendine ya da bir..." />
Bu sözleri kendi kendine ya da bir... ">
"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...
"Kimsem yok, çok yalnýzým..", "yalnýzlýkmýþ benim kaderim..", "yalnýz, yapayalnýz bir insaným.."
Bu sözleri kendi kendine ya da bir tanýdýðýna, hiç söylememiþ, kaç kiþi vardýr acaba yeryüzünde? Böyle biri var mý sizin tanýdýðýnýz?
Yalnýz kalmak, yalnýz olmak.. doðrudan ve tümüyle insana ait, sadece bir düþüncedir yalnýzlýk.. hep sanýldýðý gibi bir duygu deðil.. kimsesizlik vardýr, tek baþýnalýk vardýr.. ki bunlar, tercihlere göre baþa gelen, kendiliðinden oluþmayan durumlardýr, insan halleridir.. çoðu zaman þikayete, en yakýnýndakine siteme, kimi zaman çocukça sýzlanmaya bile yol açsa da.. yalnýzlýk duygusu diye bir þey yoktur aslýnda..
Zor olan bir baþýna kalmaktýr.. üþütür onca insanýn içinde yalnýz olmak, üþüþür piþmanlýklar, keþkeler.. ahlar vahlar, acýlar.. yanýbaþýnda bunca dostun.. yine de bir burukluk sarar yoðun yoðun.. ayýrýr insaný o anýndan, þimdiden.. anlatýrsýnýz anla(ya)mazlar.. anlattýnýz anlattýnýz, anlatamazsanýz yalnýz kalýrsýnýz.. anlaþýlmazsýnýz.. ezer bütün aðýrlýðýyla yalnýzlýk, abanýr omuzlara..
Sýðýnýrsýnýz içinizdeki diðer "ben"e.. belki bir kitap okursunuz, bir iki satýrýn altýný çizersiniz.. bir kaðýda not düþersiniz, her okuyuþunuzda size güç versin, gerçeðiniz olsun diye.. nafile, akarsýnýz yalnýzlýða.. sarýlýrsýnýz çarelere.. baþkasýnýn yerine koyarsýnýz kendinizi, vazgeçemezsiniz insandan.. onlarýn doðrularý ile baksam dersiniz.. ýýh, olmaz, yine yanlýþ gelir.. döner tutunursunuz sizin sandýðýnýz doðrulara.. gelir, küçücük bir vefasýzlýk büyür, büyür boðar yüreðinizi.. fýrlarsýnýz sokaða, insan içine.. kalabalýklar bencil ve telaþlý.. ayýtsýzlýk, hoyrat bir sevgisizlik vurur yüzünüze..
Çölde serap misali, aradýðýnýz en yakýn dostu, en vefalý sevgiliyi bulduðunuzu sanýrsýnýz.. avunursunuz yalnýzlýðýnýzda..
"Biliyorum, görüyorum, ama hiçbir þey yapamýyorum.. dönemiyorum bile bile yanlýþtan.." deyiþleriyle.. umuda sarýlan, zora direnen bir hüzündür þimdi yalnýzlýk..
Sonra.. sonra, hayret ki taþýnabilen, yüreði kocaman koyup ortaya hayatla inatlaþan, soyunup cesaretle büründüðünüz oluverir þimdi yalnýzlýk.. tuhaftýr, ama benimsersiniz hemen.. baþý dik, dimdik bir özgürlük olacak gibi yalnýzlýk..
Þimdi sizi kendinize iten, hayýflanýp üzüldüðünüz þey deðildir yalnýzlýk.. iþte bu an, þans gibidir yalnýzlýk.. iþte burada durur sorar insan, "neden, neden yalnýzým?".. bu kadar kendine gömülmek, o kadar dibe vurmak, daha (mý) iyi (mi)dir ardýna saklanýlan umursamazlýktan, mazeret aramaktan yalnýzlýða.. kabullenince yalnýzlýðýný insan, kendisiyledir artýk, barýþýk ve sevecen.. korkacak bir þey yoktur.. dingin bir limana sýðýnmýþ, fýrtýnalarýn yaralarýný salýna salýna saran, bir balikçý sandalý gibidir yürek o zaman..
Yok sayýlýr yalnýzlýk, huzura bir yol sezilir sessizce.. olgunca bir kabulleniþle, "ah hayat.." denir bir iç çekiþle, þöyle bir derin baþ eðiþle..
Açýlýr gözün perdesi, gönül gözü bakakalýr iri iri.. hala ve hala yalnýz kalan, ömürle akan biçare insanlara.. televizyon dizilerindeki kurmacalarla her yeni güne baþlayan, "o benim ki.., o da benim olsun, bu da.." diye koþarken akýllarý tükenen, kalpleri darmadaðýn olanlara.. dünyalar onlarýn olsa da, yalnýzlýðýn ummanýnda, ne yöne meçhul kulaç atanlara.. bihaber tutsaklýðýndan, bencilliðinden.. güya adý hayat.. hayat sýkýþmýþ kalmýþ þehirlerin betonlarýnda.. yazýk olur, ýssýzlara kaçar ruhlar..
Yalnýzlýk çaredir, yalnýzlýðýný bilene.. Aldýrmamaktýr uçmayý bilmeyenlere, ne kadar yükseklere çýkýldýkça onlara küçücük görünüldüðüne.. tekrar ve tekrar.. özgürlüktür yalnýzlýk!
Ve, insan der, : "Yalnýzlýðým kusurumdur belki.. ama kimsesizliðim, bir baþýna kalmýþlýðým, terk edilmiþliðim deðildir.. sarýlýrým yalnýzlýðýma, çoðalýrým kusursuzluða.."
Ýhtiyaçtýr yalnýzlýk.
Zeynep Ayþe EDÝRNE
Bu sözleri kendi kendine ya da bir..." />
Bu sözleri kendi kendine ya da bir... ">
"Zeynep Ayþe EDÝRNE" bütün yazýlarý için týklayýn...