Iþýk Teoman
Derinin, demirin, hamurun, çamurun ve mermerin hayat bulduðu ilçe Karacasu…
Ýzmir’den gitmek isteyenler için; Selçuk, Sultanhisar, Nazilli, Kuyucak, Yenice’den saða sapýlacak ve Dandalaz Barajý solda kalacak þekilde devam edilecek. Bu bölgede yol çalýþmalarý yapýlmadýðý için yeþil doku muhteþem güzellikler barýndýrýyor. Yeþil, sarý, kýrmýzý yapraklar görselliði kaçýrmayýn, tam zamaný.
Derinin, demirin, hamurun ve mermerin hayat bulduðu kent, Aydýn’ýn Karacasu ilçesine kaç kez gittiðimi, transit geçtiðimi hatýrlamýyorum bile. Özellikle Afrodisias antik kenti, bu bölgenin adýný hem yurt içinde hem de yurt dýþýnda duyurmuþ. Onlarca otobüsün biri kalkýyor, diðeri geliyor. Afrodisias antik giriþ alanýna bir düzenleme de getirmiþler. Artýk kente hiçbir araç giremiyor. Gelen araçlar otoparka alýnýyor, turistlerin ise akülü araçlar ile gezmeleri saðlanýyor. Karacasu’yu anlatmaya nereden baþlasam diye düþünüyorum. Herkes çömlekçilikten söz edecek ama, saymakla bitmeyecek güzellikler ve görsellikler taþýyor bu ilçemiz.
Çamurun hayat bulduðu çömlekçilik, deriyi iþleyen tabakhanecilik, demirin býçak, balta, orak olduðu demircilik, hamurun lezzet bulduðu pidecilik en önemli yöresel ekonomik faaliyetler Karacasu’da. Her gittiðimizde mutlaka pide yemeden geçmiyoruz. Menderes Ovasý’na açýlan Dandalaz Vadisi’nde Karýncalýdað eteklerinde yeþilin hemen dibinde 6 bin yýl önce kurulmuþ Karacasu. Her gittiðimizde veya o bölgeden her geçtiðimizde mutlaka uðradýðýmýz bir yer var. Çanak ve çömlek yapan ustalar. Ýzlemeye, bakmaya ve fotoðraf çekmeye doyamýyoruz. Ama üzücü olan nedir biliyor musunuz? Onca emek verilen ve kent merkezlerinde 20 TL fiyat bulan güveçlerin ustalarýn ellerinden çýkýþ maliyeti 3 TL. Neredeyse yüzde 500 kar marjý ile satýlýyor. Bu ülkede zanaatkarlarýn kaderi…
Neyse pide yemek için oturduðumuz bir mekanda Karacasu’da doðup, büyümüþ neredeyse bir asýrlýk ömrü geride býrakmýþ Mehmet amca bize Karacasu’nun adýnýn nereden geldiðini anlattý. Rivayete göre, Kanuni Sultan Süleyman’ýn askerleri ile birlikte yörelerine geleceðini duyan halk, hazýrlýklara baþlar. Çok iyi hazýrlanýrlar. Kanuni ve askerleri seferden çok aç, uykusuz ve susuz olarak gelir. Halk kýþtan kalma kar sularý ile onlarýn susuzluðunu giderir. Bu karlý su askerin çok hoþuna gider ve burayý “karlý su“ olarak anmaya baþlarlar. Ve yörenin adý zamanla “Karacasu” olarak biçimlenir.
Karacasu’ya giderken, Aydýn yolunda Yenice’den saða döndükten sonra yol üzerinde mevsimine göre o kadar çok meyve yiyoruz ki, böðürtlen, ceviz, elma ve nar aðaçlarý saðlý sollu uzayýp gidiyor, umarým bölünmüþ yola kurban gitmez bu güzellikler, þimdilik bir çalýþma yok ama! Karacasu merkezinde gün boyunca gezilebilecek, fotoðraf çekilecek, aný olarak alýnabilecek o kadar çok malzeme var ki. Karýncalýdað’ýn eteklerine doðru yükselen yayla evleri ahþap yapýlarýyla muhteþem bir görsellik sunuyor. Seramik ocaklarý, demir dükkanlarý, asýrlýk çýnar aðaçlarý. Karacasu’da 37 adet seramik ocaðýnda, babadan oðla geçen bu mesleði icra eden 100’ün üzerinde ustanýn bulunduðunu öðreniyoruz. Ustalarýn çocuklarý çok küçük yaþlarda torna baþýna oturup çamura þekil vermeyi öðreniyorlar. Ocaklarda en çok yapýlan, güveç tenceresi, testi, bardak ve fýrýnda sütlaç için yapýlan kaplar ilgi görüyor. Gezimiz sýrasýnda pek çok insanýn ayaðýndaki sandaletlerin derilerinin Karacasu’dan gittiði bilgisine ulaþýyoruz. Boþuna dememiþler; ”Derinin, demirin, hamurun, çamurun ve mermerin hayat bulduðu ilçe Karacasu…” Akþam saatlerinde ise gün batmadan Afrodisias antik kentte hoþça vakit geçirdik. Kentin önemli bir bölümünü gezmeye çalýþtýk, onlarca sincap da bize eþlik etti. Tarihi yapýlarýn arasýndan uzanan yeþil, sarý ve kýrmýzý renkli yapraklý aðaçlar ortaya muhteþem bir görsellik sunmuþ. Bize de bu güzellikleri fotoðraf kareleri ile ölümsüzleþtirmek düþtü.
Iþýk Teoman
isikteoman@gmail.com
Ýzmir’den gitmek isteyenler için; Selçuk, Sultanhisar, Nazilli, Kuyucak, Yenice’den saða sapýlacak ve Dandalaz Barajý solda kalacak þekilde devam edilecek. Bu bölgede yol çalýþmalarý yapýlmadýðý için yeþil doku muhteþem güzellikler barýndýrýyor. Yeþil, sarý, kýrmýzý yapraklar görselliði kaçýrmayýn, tam zamaný.
Derinin, demirin, hamurun ve mermerin hayat bulduðu kent, Aydýn’ýn Karacasu ilçesine kaç kez gittiðimi, transit geçtiðimi hatýrlamýyorum bile. Özellikle Afrodisias antik kenti, bu bölgenin adýný hem yurt içinde hem de yurt dýþýnda duyurmuþ. Onlarca otobüsün biri kalkýyor, diðeri geliyor. Afrodisias antik giriþ alanýna bir düzenleme de getirmiþler. Artýk kente hiçbir araç giremiyor. Gelen araçlar otoparka alýnýyor, turistlerin ise akülü araçlar ile gezmeleri saðlanýyor. Karacasu’yu anlatmaya nereden baþlasam diye düþünüyorum. Herkes çömlekçilikten söz edecek ama, saymakla bitmeyecek güzellikler ve görsellikler taþýyor bu ilçemiz.
Çamurun hayat bulduðu çömlekçilik, deriyi iþleyen tabakhanecilik, demirin býçak, balta, orak olduðu demircilik, hamurun lezzet bulduðu pidecilik en önemli yöresel ekonomik faaliyetler Karacasu’da. Her gittiðimizde mutlaka pide yemeden geçmiyoruz. Menderes Ovasý’na açýlan Dandalaz Vadisi’nde Karýncalýdað eteklerinde yeþilin hemen dibinde 6 bin yýl önce kurulmuþ Karacasu. Her gittiðimizde veya o bölgeden her geçtiðimizde mutlaka uðradýðýmýz bir yer var. Çanak ve çömlek yapan ustalar. Ýzlemeye, bakmaya ve fotoðraf çekmeye doyamýyoruz. Ama üzücü olan nedir biliyor musunuz? Onca emek verilen ve kent merkezlerinde 20 TL fiyat bulan güveçlerin ustalarýn ellerinden çýkýþ maliyeti 3 TL. Neredeyse yüzde 500 kar marjý ile satýlýyor. Bu ülkede zanaatkarlarýn kaderi…
Neyse pide yemek için oturduðumuz bir mekanda Karacasu’da doðup, büyümüþ neredeyse bir asýrlýk ömrü geride býrakmýþ Mehmet amca bize Karacasu’nun adýnýn nereden geldiðini anlattý. Rivayete göre, Kanuni Sultan Süleyman’ýn askerleri ile birlikte yörelerine geleceðini duyan halk, hazýrlýklara baþlar. Çok iyi hazýrlanýrlar. Kanuni ve askerleri seferden çok aç, uykusuz ve susuz olarak gelir. Halk kýþtan kalma kar sularý ile onlarýn susuzluðunu giderir. Bu karlý su askerin çok hoþuna gider ve burayý “karlý su“ olarak anmaya baþlarlar. Ve yörenin adý zamanla “Karacasu” olarak biçimlenir.
Karacasu’ya giderken, Aydýn yolunda Yenice’den saða döndükten sonra yol üzerinde mevsimine göre o kadar çok meyve yiyoruz ki, böðürtlen, ceviz, elma ve nar aðaçlarý saðlý sollu uzayýp gidiyor, umarým bölünmüþ yola kurban gitmez bu güzellikler, þimdilik bir çalýþma yok ama! Karacasu merkezinde gün boyunca gezilebilecek, fotoðraf çekilecek, aný olarak alýnabilecek o kadar çok malzeme var ki. Karýncalýdað’ýn eteklerine doðru yükselen yayla evleri ahþap yapýlarýyla muhteþem bir görsellik sunuyor. Seramik ocaklarý, demir dükkanlarý, asýrlýk çýnar aðaçlarý. Karacasu’da 37 adet seramik ocaðýnda, babadan oðla geçen bu mesleði icra eden 100’ün üzerinde ustanýn bulunduðunu öðreniyoruz. Ustalarýn çocuklarý çok küçük yaþlarda torna baþýna oturup çamura þekil vermeyi öðreniyorlar. Ocaklarda en çok yapýlan, güveç tenceresi, testi, bardak ve fýrýnda sütlaç için yapýlan kaplar ilgi görüyor. Gezimiz sýrasýnda pek çok insanýn ayaðýndaki sandaletlerin derilerinin Karacasu’dan gittiði bilgisine ulaþýyoruz. Boþuna dememiþler; ”Derinin, demirin, hamurun, çamurun ve mermerin hayat bulduðu ilçe Karacasu…” Akþam saatlerinde ise gün batmadan Afrodisias antik kentte hoþça vakit geçirdik. Kentin önemli bir bölümünü gezmeye çalýþtýk, onlarca sincap da bize eþlik etti. Tarihi yapýlarýn arasýndan uzanan yeþil, sarý ve kýrmýzý renkli yapraklý aðaçlar ortaya muhteþem bir görsellik sunmuþ. Bize de bu güzellikleri fotoðraf kareleri ile ölümsüzleþtirmek düþtü.
Iþýk Teoman
isikteoman@gmail.com
"Iþýk Teoman" bütün yazýlarý için týklayýn...