Tarýk Dursun K.
Sýðýrcýklar Haindir
“Siz çok kýsmetlisiniz,” dedi Mebrure Alevok haným, gözlerini Erdek denizinden hiç ayýrmadan. Ben, Ahmet Mekin ve Yaman Koray kulak kesildik. Bekledik.
“Tam sýrasýnda geldiniz, bugün yarýn kim kimin, kim neyin düþmanýymýþ, kim kime dostmuþ, kim hayýnmýþ, görürsünüz,” dedi.
Ahmet Mekin'le bakýþtýk, konuþmadýk ve olaðanüstü kýpkýrmýzý bir yangýnla yarýmadanýn sularýnda yetiþilmez bir acelecilikle batan ikindi güneþine gözlerimizi çevirdik ve sustuk.
Oysa, biz kýsmetimizi erinden ya da geçinden sabahýna bekliyorduk, havadan olacakmýþ, tam öðle sonrasýndayken çýkageldiler. O kadar çoktular ki, güneþimizi kapattýlar. Sessiz kanat vuruþlarýyla birdenbire gökyüzünden( çok ama çok yükseklerden) pike yapýp dünya ile güneþ arasýna girmiþ dev bir bulutmuþcasýna zeytin aðaçlarýnýn üstlerine adeta kapandýlar ve biz sýðýrcýklardan zeytinlikleri göremez hale geldik.
Ayný anda dünyanýn ayaða kalktýðýna da tanýk olduk.
Saðdan soldan, önden arkadan, yerin faylý derinliklerinden, göðün eriþilmez yüceliklerinden doðru kulaklarý saðýr edici bir cayýrtý koptu. Davullar, tenekeler, antika su kaplar, leðenler, boþ su varillerinden yedi iklim dört bucaðý zangýr zangýr sarsan gürültülere ayný anda kopuveren acý baðýrýþmalar, ilençler ve kuru sýký doldurulmuþ tüfeklerden ardý ardýna havaya sýkýlan kurþun seslerinden az kaldý, aklýmýzdan olacaktýk.
“Ýþte sonunda geldiler,” dedi Mebrure Alevok haným.
“Sýðýrcýklarý hiç bu yýlki kadar çok, hiç bu yýlki kadar aç görmemiþtim onlarý, þaþtým," dedi Yaman Koray da.
“Belki güz erken geldi, belki yaðmurlar bu yýl çok erken yaðdý, ondandýr,” dedi annesi..
Ne kadar sürdü bu karabasan? Bilemiyorum.
Kendimize geldiðimizde sanki bir düþteymiþiz de sýkýlarak uyanmýþýz gibi olduk.
Uçsuz bucaksýz zeytinliklerden zeytinler sýðýrcýklar tarafýndan içleri emilip boþaltýlmýþ, her biri buruþup koca kan suratýna dönmüþtü.
Ýþin hoþu, baktýk, ortada ne sýðýrcýk görünüyordu, ne de herhangi bir kuþ.
Tarýk Dursun K.
"Tarýk Dursun K." bütün yazýlarý için týklayýn...
“Siz çok kýsmetlisiniz,” dedi Mebrure Alevok haným, gözlerini Erdek denizinden hiç ayýrmadan. Ben, Ahmet Mekin ve Yaman Koray kulak kesildik. Bekledik.
“Tam sýrasýnda geldiniz, bugün yarýn kim kimin, kim neyin düþmanýymýþ, kim kime dostmuþ, kim hayýnmýþ, görürsünüz,” dedi.
Ahmet Mekin'le bakýþtýk, konuþmadýk ve olaðanüstü kýpkýrmýzý bir yangýnla yarýmadanýn sularýnda yetiþilmez bir acelecilikle batan ikindi güneþine gözlerimizi çevirdik ve sustuk.
Oysa, biz kýsmetimizi erinden ya da geçinden sabahýna bekliyorduk, havadan olacakmýþ, tam öðle sonrasýndayken çýkageldiler. O kadar çoktular ki, güneþimizi kapattýlar. Sessiz kanat vuruþlarýyla birdenbire gökyüzünden( çok ama çok yükseklerden) pike yapýp dünya ile güneþ arasýna girmiþ dev bir bulutmuþcasýna zeytin aðaçlarýnýn üstlerine adeta kapandýlar ve biz sýðýrcýklardan zeytinlikleri göremez hale geldik.
Ayný anda dünyanýn ayaða kalktýðýna da tanýk olduk.
Saðdan soldan, önden arkadan, yerin faylý derinliklerinden, göðün eriþilmez yüceliklerinden doðru kulaklarý saðýr edici bir cayýrtý koptu. Davullar, tenekeler, antika su kaplar, leðenler, boþ su varillerinden yedi iklim dört bucaðý zangýr zangýr sarsan gürültülere ayný anda kopuveren acý baðýrýþmalar, ilençler ve kuru sýký doldurulmuþ tüfeklerden ardý ardýna havaya sýkýlan kurþun seslerinden az kaldý, aklýmýzdan olacaktýk.
“Ýþte sonunda geldiler,” dedi Mebrure Alevok haným.
“Sýðýrcýklarý hiç bu yýlki kadar çok, hiç bu yýlki kadar aç görmemiþtim onlarý, þaþtým," dedi Yaman Koray da.
“Belki güz erken geldi, belki yaðmurlar bu yýl çok erken yaðdý, ondandýr,” dedi annesi..
Ne kadar sürdü bu karabasan? Bilemiyorum.
Kendimize geldiðimizde sanki bir düþteymiþiz de sýkýlarak uyanmýþýz gibi olduk.
Uçsuz bucaksýz zeytinliklerden zeytinler sýðýrcýklar tarafýndan içleri emilip boþaltýlmýþ, her biri buruþup koca kan suratýna dönmüþtü.
Ýþin hoþu, baktýk, ortada ne sýðýrcýk görünüyordu, ne de herhangi bir kuþ.
Tarýk Dursun K.
"Tarýk Dursun K." bütün yazýlarý için týklayýn...