Iþýk Teoman
Huzur arayanlarýn buluþtuðu adres: Karabiga
Bir yanýnda deniz, ilerde ormanlar ve tarihi kalýntýlar, altýn renginde kumlarý kýyýda balýkçý tekneleri, parke taþlý geniþ meydaný, cepheleri teneke kaplý eski evleri, dev çýnar aðaçlarý ve salaþ kahvehaneleriyle huzur arayanlarýn buluþtuðu sessiz bir kasaba Karabiga
Çanakkale ve Balýkesir civarýnda dolaþmayý pek seviyoruz. Kaz Daðlarý, Ayazma, Mýhlýçay, Ayvalýk, Cunda Adasý, Assos ve diðer güzellikler. Ama epeydir aklýmýzda, daha da yukarýlara uzanmak vardý. Yaz mevsiminin geçmesini bekliyorduk. Sessiz, sakin ve huzurlu bir yaþamýn sürdüðünü duyduðumuz Karabiga’ya sonbaharda gidip, çadýr kurup bir hafta sonu geçirmeye karar verdik.
Rotamýz Balya
Akhisar yolunda sarý sarý uzun kocaman Kýrkaðaç kavunlarýnýn sergilendiði tezgahlarý geride býrakarak Balýkesir’den Balya istikametine yöneldik. Hava gri renge dönüþtü. Bulutlar iyice doldu ama yaðýp yaðmamak arasýnda gidip geliyordu. Güneþ artýk yüzünü iyice sakladý. Yolumuz çok uzun, çadýrlarý yaðmur altýnda kuracaðýz, durum öyle gösteriyor. Ývrindi sapaðýna geldiðimizde Gökçeyazý’yý biraz geçtikten sonra Balya’ya çevirdik rotamýzý. Buradan yaklaþýk 19 kilometre sonra Balya’ya ulaþtýk.
Balya
Sýrýlsýklam olmadan
Balya-Çan ve Biga bu güzergah doðanýn cömert davrandýðý ve her türlü rengini insanlara sunduðu bir bölge. Yol kenarlarýnda dev çýnar aðaçlarý, yeþilden, kýrmýzýya, kahverengiye ve sarýya dönen yapraklar rüzgarla savruluyor saða sola… Bu güzellikler arasýnda Yenice’yi geride býraktýk. Kömür ocaklarýyla kaplý Çan ve oradan Biga. Burada karnýmýzý Tekirdað köftesiyle doyurduk. Ve yola koyulduk, yaðmur damlalarý cama hýzla atýþtýrmaya baþladý. Ýyice sýrýlsýklam olmadan kamp alanýna ulaþmayý düþlüyoruz.
Kilittaþý ile kaplanmýþ meydaný bozulmadan korunmuþ
Karabiga bol rüzgar alýyor
Biga’da alýþveriþimizi de yaptýk. Lapseki yolundan Karabiga levhasýný görünce saða dönüp devam ediyoruz az bir yolumuz kaldý. Pirinç tarlalarýyla çevrilmiþ dar bir asfalt yolda ilerledik, hava iyice karardý, yaðmur kendini hissettirmeye baþladý. Nihayet Karabiga’ya ulaþtýk. Çanakkale boðazýnýn çýkýþýnda kurulan Karabiga bol rüzgar alýyor. Dört bin nüfuslu bir balýkçý kasabasý. Kasabanýn kýyýsýnda Karabiga kaleleri MÖ. Yedinci yüzyýlýn ilk yarýsýnda kurulmuþ ve bölge SÝT alaný ilan edilmiþ.
Havanýn ani olarak kararmasý ve yaðmurun ardýndan çadýrlarýmýzý sahile kurmak zorunda kaldýk
Plaja çadýr kurduk
Bu arada hýzlý bir þekilde çadýrlarýmýzý kurmak için alan arýyoruz. Ormanlýk bir bölge bulmak mümkün deðil, karanlýk iyice yerleþti. Yaðmur artýk saðanak yaðýyor. Sahilde bir restoranýn önündeki plaj alaný uygun görünüyor. Yaðmur altýnda Aykut, Engin ve ben birbirimize yardým edip, rüzgara karþý direnerek çadýrlarýmýzý kurduk. Restoran sahibi de lambayý yakýp bize yardýmcý oldu. Çadýr iþi tamamlanýnca sýra mangal yakmaya geldi. Zor da olsa odunlarý tutuþturduk ve kömürler köz haline geldi. Bu arada yaðmur ve rüzgar hýzýný iyice artýrdý.
Karabiga'da teneke kaplý evlerden çok az kalmýþ. Onlar da koruma altýnda tutuluyor
Bagaj kapaðýnýn altýnda
Kýsa sürede Engin Yavuz’un Skoda Favorit’inin havaya kaldýrýlmýþ bagaj kapaðýnýn altýnda mükellef bir akþam sofrasý hazýrladýk. Mis gibi kýzarmýþ incik, salata, tulum peyniri, helva ve Burgaz rakýsý. Yemeðin ardýndan odun ateþinde çaylarýmýzý da yudumladýk ve çadýrlarýmýza çekildik. Gece poyraz þiddetini iyice artýrdý, çadýrlarýmýzý yerinden sökmek için epey uðraþ verdi. Bu koþullarda altýnda sabahý zor ettik. Salaþ bir kahvede kahvaltýmýzý ettikten sonra, limaný, kaleyi ve sokak aralarýný dolaþtýk. 24 kulesi ve iki limaný olduðu belirtilen Pegai kalesinden geriye kalýntýlar kalmýþ. Onlar da SÝT alaný içine alýnmýþ.
24 kulesi ve iki limaný bulunan Pegai Kalesi'nden geriye bu kalýntýlar kalmýþ
Zeytinyaðlý baklava
Öðrendik ki, bu bölgede yaþayanlar yýllarca evlerinin duvarlarýný yaparken kaleden malzeme alýp götürmüþler. Salaþ kahvede veda çaylarýný içtikten sonra Lapseki-Çanakkale üzerinden Ýzmir’e dönüþe geçtik. Çanakkale’de savaþlarda kullanýlan mühimmatýn sergilendiði asker müzesini gezdik, birkaç parça aný eþya satýn aldýk. Ve bu bölgeye yaptýðýmýz her gezinin ardýndan olduðu gibi, Ayvalýk Çarþýsý’na uðrayýp zeytinyaðlý baklava yemeyi ihmal etmedik.
Balya yolu üzerinde tarlasýnda ürettiði meyve ve sebzeyi gelip geçenlere satmaya çalýþan Nuriye Teyze'den biz de birkaç kavun satýn aldýk
Bu bölgede doða çok cömert. Piknik yapýlabilecek çok güzel köþeler var. Ýþte bunlardan biri Aykut Fýrat ile keyfini çýkardýk
Dönüþte Çanakkale askeri müzeyi gezdik. Nusrat Mayýn gemisi Çanakkale Savaþlarýnda önemli görevleri yerine getirmiþ
Yaðmur hýzýný artýrýnca arabanýn bagaj kapaðýný kaldýrarak altýnda nefis bir ziyafet çektik
Yol üzerinde dikilen çýnar aðaçlarý arasýndan yol almak bir hayli keyifli
Iþýk Teoman
isikteoman@gmail.com
Bir yanýnda deniz, ilerde ormanlar ve tarihi kalýntýlar, altýn renginde kumlarý kýyýda balýkçý tekneleri, parke taþlý geniþ meydaný, cepheleri teneke kaplý eski evleri, dev çýnar aðaçlarý ve salaþ kahvehaneleriyle huzur arayanlarýn buluþtuðu sessiz bir kasaba Karabiga
Çanakkale ve Balýkesir civarýnda dolaþmayý pek seviyoruz. Kaz Daðlarý, Ayazma, Mýhlýçay, Ayvalýk, Cunda Adasý, Assos ve diðer güzellikler. Ama epeydir aklýmýzda, daha da yukarýlara uzanmak vardý. Yaz mevsiminin geçmesini bekliyorduk. Sessiz, sakin ve huzurlu bir yaþamýn sürdüðünü duyduðumuz Karabiga’ya sonbaharda gidip, çadýr kurup bir hafta sonu geçirmeye karar verdik.
Rotamýz Balya
Akhisar yolunda sarý sarý uzun kocaman Kýrkaðaç kavunlarýnýn sergilendiði tezgahlarý geride býrakarak Balýkesir’den Balya istikametine yöneldik. Hava gri renge dönüþtü. Bulutlar iyice doldu ama yaðýp yaðmamak arasýnda gidip geliyordu. Güneþ artýk yüzünü iyice sakladý. Yolumuz çok uzun, çadýrlarý yaðmur altýnda kuracaðýz, durum öyle gösteriyor. Ývrindi sapaðýna geldiðimizde Gökçeyazý’yý biraz geçtikten sonra Balya’ya çevirdik rotamýzý. Buradan yaklaþýk 19 kilometre sonra Balya’ya ulaþtýk.
Sýrýlsýklam olmadan
Balya-Çan ve Biga bu güzergah doðanýn cömert davrandýðý ve her türlü rengini insanlara sunduðu bir bölge. Yol kenarlarýnda dev çýnar aðaçlarý, yeþilden, kýrmýzýya, kahverengiye ve sarýya dönen yapraklar rüzgarla savruluyor saða sola… Bu güzellikler arasýnda Yenice’yi geride býraktýk. Kömür ocaklarýyla kaplý Çan ve oradan Biga. Burada karnýmýzý Tekirdað köftesiyle doyurduk. Ve yola koyulduk, yaðmur damlalarý cama hýzla atýþtýrmaya baþladý. Ýyice sýrýlsýklam olmadan kamp alanýna ulaþmayý düþlüyoruz.
Karabiga bol rüzgar alýyor
Biga’da alýþveriþimizi de yaptýk. Lapseki yolundan Karabiga levhasýný görünce saða dönüp devam ediyoruz az bir yolumuz kaldý. Pirinç tarlalarýyla çevrilmiþ dar bir asfalt yolda ilerledik, hava iyice karardý, yaðmur kendini hissettirmeye baþladý. Nihayet Karabiga’ya ulaþtýk. Çanakkale boðazýnýn çýkýþýnda kurulan Karabiga bol rüzgar alýyor. Dört bin nüfuslu bir balýkçý kasabasý. Kasabanýn kýyýsýnda Karabiga kaleleri MÖ. Yedinci yüzyýlýn ilk yarýsýnda kurulmuþ ve bölge SÝT alaný ilan edilmiþ.
Plaja çadýr kurduk
Bu arada hýzlý bir þekilde çadýrlarýmýzý kurmak için alan arýyoruz. Ormanlýk bir bölge bulmak mümkün deðil, karanlýk iyice yerleþti. Yaðmur artýk saðanak yaðýyor. Sahilde bir restoranýn önündeki plaj alaný uygun görünüyor. Yaðmur altýnda Aykut, Engin ve ben birbirimize yardým edip, rüzgara karþý direnerek çadýrlarýmýzý kurduk. Restoran sahibi de lambayý yakýp bize yardýmcý oldu. Çadýr iþi tamamlanýnca sýra mangal yakmaya geldi. Zor da olsa odunlarý tutuþturduk ve kömürler köz haline geldi. Bu arada yaðmur ve rüzgar hýzýný iyice artýrdý.
Bagaj kapaðýnýn altýnda
Kýsa sürede Engin Yavuz’un Skoda Favorit’inin havaya kaldýrýlmýþ bagaj kapaðýnýn altýnda mükellef bir akþam sofrasý hazýrladýk. Mis gibi kýzarmýþ incik, salata, tulum peyniri, helva ve Burgaz rakýsý. Yemeðin ardýndan odun ateþinde çaylarýmýzý da yudumladýk ve çadýrlarýmýza çekildik. Gece poyraz þiddetini iyice artýrdý, çadýrlarýmýzý yerinden sökmek için epey uðraþ verdi. Bu koþullarda altýnda sabahý zor ettik. Salaþ bir kahvede kahvaltýmýzý ettikten sonra, limaný, kaleyi ve sokak aralarýný dolaþtýk. 24 kulesi ve iki limaný olduðu belirtilen Pegai kalesinden geriye kalýntýlar kalmýþ. Onlar da SÝT alaný içine alýnmýþ.
Zeytinyaðlý baklava
Öðrendik ki, bu bölgede yaþayanlar yýllarca evlerinin duvarlarýný yaparken kaleden malzeme alýp götürmüþler. Salaþ kahvede veda çaylarýný içtikten sonra Lapseki-Çanakkale üzerinden Ýzmir’e dönüþe geçtik. Çanakkale’de savaþlarda kullanýlan mühimmatýn sergilendiði asker müzesini gezdik, birkaç parça aný eþya satýn aldýk. Ve bu bölgeye yaptýðýmýz her gezinin ardýndan olduðu gibi, Ayvalýk Çarþýsý’na uðrayýp zeytinyaðlý baklava yemeyi ihmal etmedik.
Iþýk Teoman
isikteoman@gmail.com
"Iþýk Teoman" bütün yazýlarý için týklayýn...