ISSN 1308-8483
En Parlak Güneşler Bile / Ümit YILDIRIM
Ümit YILDIRIM    
  Yayın Tarihi: 30.7.2021    


En Parlak Güneşler Bile



I
uzun yoldan geldim
dineldim
      dineldim
               de
               farımadım

bol ağılın çobanıydım
huzurda ilendiler bana
               farımadım

filizlendi buğday başağım
suvattaydı o
suyun kalabalığıyla
kırın kalabalığıyla
suvattaydı
anasız babasızdı o
cellattı!

               (avcı ne yaptın
               hangi habis dudaklar
               fısıldadı kulağına
               tuzağını kurdun
               bu kaçıncı yuva bozduğun)


II
sen
kesif cevhersin gökten inen
sen yoldaşsın gönderilen

gel
katran ağaçları devirelim seninle
gel
tufanı ateşi savuralım seninle
dineldim
      dineldim
            dineldim
               de
               farımadım


III
ufukta
nehir boyunca uçar turna kuşları
            bizim için
katran kokuları taşır ester katarı
            bizim için

geç kalmadı geldi kara günlerin çerçisi
geç kalmadı geldi güzel günlerin gecesi
dalımı ayaz vurdu
yağı geldi beni soydu
avcı tuzağını kurdu
kappi
   kappi
         dedim
               ilendim:

sen soğukta ısıtmayan ateşsin
sen duvarsız kapısız sığınak
sen altındakileri ezen çatısın
sen uzun yolculukların susuz kuyusu
sen sahibini sıkan ayakkabı
sen deniz kumundan yapılmış binasın

ilendim
   ilendim
         ilendim
               de
               yetemedim:

bulaşık suları içkin
mezbele yiyeceğin olsun
yattığın yer sokak
durduğun yer duvar gölgesi olsun

sarı denizin kavuzlansın
toz evinde ışığın olmasın

avcı tuzağın boş çıksın
simli yüzün gülmez olsun


(Akatalpa, Sayı:226, Ekim 2018)


Ümit YILDIRIM



599











   |   Hakkımızda    |    İletişim    |    Yasal Uyarı    |


    © FocaFoca.com tüm hakları saklıdır.   (03/2005)